Ik wandel altijd de laatste ronde met mijn hond en zie geregeld sterren verdwijnen. Hoe kan dit?

Ik loop dagelijks de laatste ronde met mijn hond en kijk daarbij graag naar de sterrenhemel. Het is me een paar keer overkomen dat ik een ster zie die even fel op licht en dan binnen een paar seconden wegdraait en verdwijnt. Is er hier iemand bekend met het sterrenstelsel en mij kan uitleggen wat dit nou precies is?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Uw beschrijving wijst op waarnemingen van zgn. Iridium satellieten. Dat zijn vrij kleine satellieten met opvallend zonlicht-reflecterende antennes, waarvan er enkele tientallen rond de aarde cirkelen om satelliettelefoons te kunnen laten werken. https://nl.wikipedia.org/wiki/Iridiumflits Zoals uw eigen mobiele telefoon verbinding maakt via de talloze GSM-antennes op of aan masten en hoge gebouwen, zo werkt een satelliettelefoon met een netwerk van in het ideale geval 77, verspreid over 6 verschillende baanvlakken rond de aarde cirkelende, communicatiesatelliet‘jes’. Deze zijn elk toch wel zo groot als een VW-busje en er zitten drie platte antennes aan die zo groot zijn als een binnendeur. Die antennes zijn in drie richtingen schuin naar beneden gericht, zoals je soms foute (want hinderlijke) armaturen aan een lichtmast ziet hangen. Ze kijken dus naar de aarde zoals de poten van een wijdbeense driepoot schuin staan. Doordat de stand van deze satellieten stabiel loodrecht boven het eronderdoor schuivende aardoppervlak gehouden wordt, kan uitgerekend worden waar reflecties van de zon via een der glimmende antennes als een soort lichtvlek op de aarde neerkomt, waarbij die lichtvlek soms wel zo groot kan zijn als de provicie Utrecht. In het donker na zonsondergang en voor zonsopkomst kan een waarnemer op aarde zo een gedurende korte tijd fel reflecterende antennepaneel opmerken, zeker als je weet waar je op dat moment moet kijken. Maar als je lukraak in de sterrenhemel kijkt, kun je er ook toevallig een zien. Ze zijn vaak maar gedurende bijvoorbeeld 5 seconden goed zichtbaar en doven voor het blote oog daarna weer snel uit, want satellieten in zgn. lage aardbanen bewegen net zoals het ISS vrij snel langs de hemel, en die gereflecteerde bundel met naar het donkere aardoppervlak weerkaatst zonlicht trekt dus ook snel over het aardoppervlak verder. Op de engelstalige website www.heavens-above.com kun je je woonplaats ingeven en dan een overzicht zien van op die plaats goed zichtbare iridiumflitsen in de komende nachten, met details van de lichtsterkte (ze kunnen in het ideale geval eventjes een stuk feller worden dan Venus) en van de plaats aan het firmament waaar je moet kijken. Negatieve waarden voor de magnitude duiden op een goede zichtbaarheid met het blote oog. Venus komt tot pakweg magnitude minus 4,9. De naam Iridium is slechts ontleend aan het streefgetal van 77 operationele satellieten. En 77 is het atoomnummer van het element iridium.

Bronnen:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Iridiumflits
https://www.space.com/6898-reflections-spa...
http://www.satobs.org/iridium.html

Om je gerust te stellen: zichtbare sterren die oplichten en dan vervolgens verdwijnen (lees: een supernova) is een hoogst zeldzame gebeurtenis. Eentje die dagen het 8 uur journaal zou halen. Zeker wanneer het er meerdere zouden zijn. Aangezien het journaal niets van dit alles vermeld kun je er zeker van zijn dat jij geen supernova's gezien hebt. Wat dan wel ? De meest waarschijnlijke verklaring is te vinden in je oog. Je oog is niet overal even gevoelig. Het deel van het netvlies waar het licht op valt wanneer je recht ergens naar kijkt is het gevoeligst voor kleuren, maar juist heel óngevoelig voor licht en donker. De delen waar het licht op valt uit de richting waar je niet naar kijkt zijn juist gevoeliger voor licht en donker. Dit heeft tot bijzonder gevolg dat je een lichtzwakke ster vanuit je ooghoek kunt zien, maar wanneer je vervolgens recht naar de ster gaat kijken, dan is zie diezelfde ster plots niet meer. Puur omdat je oog op dat punt het zwakke licht van de ster niet meer kan onderscheiden. Probeer het vanavond maar eens uit: kijk vanuit een ooghoek naar een zwakke ster en kijk 'm dan plots eens recht aan. Goeie kans dat 'ie verdwenen is. Wanneer je dan weer vanuit je ooghoek kijkt, dan is 'ie d'r weer. Andere oorzaken kunnen zijn dat je geen sterren ziet, maar (lampen van) vliegtuigen. Die kunnen erg in lichtsterkte variëren. Een laatste optie zou kunnen zijn dat je oog op satellieten valt die het zonlicht weerkaatsen. Ook die lichtsterkte varieert. Maar ook dat is iets wat de meeste mensen maar zelden zien. Die laatste optie is m.i. het minst waarschijnlijk.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100