Kunnen afwijkende natuurconstanten elkaar compenseren om het leven op aarde mogelijk te houden?

Ons leven op aarde en het hele universum op zich is afhankelijk van de nauwkeurig bepaalde natuurconstanten. Als één van die constanten verandert kunnen we niet meer leven.
Maar is het mogelijk dat één of meerdere andere constanten dusdanig kunnen mee veranderen dat het leven en universum zoals wij dat kennen ongeveer mogelijk/leefbaar is.
Of is één te grote afwijking totaal oncompenseerbaar?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Tsjonge, deze vraag heeft me de afgelopen dagen wel beziggehouden! Ik vind het een heel goeie vraag maar moeilijk om een eenduidig antwoord te vinden. Nu er nog steeds geen ander antwoord is ga ik toch maar een poging wagen. Uiteindelijk denk ik dat het antwoord nee is: ze kunnen elkaar niet compenseren. Bij deze vraag moest ik direct denken aan het boek "Sleutel tot het heelal" (The Key to the Universe) van Nigel Calder. Dat boek heb ik maar kan ik momenteel niet bij. Ik herinner me dat in dat boek wordt uitgelegd hoe de vier fundamentele krachten ervoor zorgen dat wij ons in een leefbaar heelal bevinden. Maar laat mij eerst uitleggen wat de fundamentele krachten met de vraag te maken hebben. Wanneer er beweerd wordt dat de precieze waarde van de natuurconstanten ervoor zorgen dat leven mogelijk is, dan worden niet de waarden van lichtsnelheid, constante van Planck of gravitatieconstante bedoeld. Dit zijn immers verhoudingsgetallen die volgen uit ons op de menselijke maat afgestemde stelsel van eenheden. Nee het gaat om dimensieloze getallen die onafhankelijk van het gekozen eenhedenstelsel altijd dezelfde waarde hebben. De bekendste dimensieloze constante in de natuur is de fijnstructuurconstante, de koppelconstante van de elektromagnetische kracht. Andere zijn de koppelconstanten van de andere fundamentele krachten. Daarnaast de verhoudingen tussen de massa's van elementaire deeltjes. Dus de relatieve sterkte van de fundamentele krachten wordt bepaald door dimensieloze getallen die experimenteel bepaald kunnen worden, maar niet uit de theorie volgen. De redenering is dus dat ze ("in een ander heelal") een andere waarde zouden kunnen hebben. Welnu, van het boek van Calder herinner ik me dat de ver krachten elk op een eigen manier getypeerd werden. De zwaartekracht zorgt ervoor dat grote structuren ontstaan. De elktromagnetische kracht zorgt voor de stabiliteit van materie. De sterke kernkracht zorgt ervoor dat atomen niet uit elkaar vallen. En de zwakke kernkracht zorgt ervoor dat sterren kunnen stralen. Althans, iets in die geest staat er; als ik het boek weer kan inzien zal ik nog kijken hoe het er precies stond. (vervolg in de reactie)

Bronnen:
http://en.wikipedia.org/wiki/Fundamental_p...
http://en.wikipedia.org/wiki/The_Anthropic...
Nigel Calder, The key to the universe

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100