Hoeveel schade richten kosmische stralen aan in het lichaam van astronauten ?

Zowel in het ISS als op de Maan en evt in de toekomst op Mars ? Ik heb gelezen dat kosmische stralen allerlei atomaire deeltjes in je lichaam aantasten . Kan dat DNA , hersencellen etc aantasten. Kan een astronaut iets merken als een kosmisch atomair deeltje hem doorboort ?

Toegevoegd na 58 seconden:
hem = hem/ haar

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Aan de huidige astronauten niet zo heel erg veel, aangezien deze zich nog binnen het magnetisch veld van de aarde bevind. Astronauten echter die buiten de bescherming van de aarde komen, zoals de Apollo missie naar de maan, is het een ander verhaaltje. Ze zijn er nu achter gekomen dat deze 7 jaar eerder dan gemiddeld last krijgen van grauwe staar. En dit draagt bij aan het besef wat kosmische straling met het lichaam doet, het werkt verouderend! Waar het op neer komt is dat als je geraakt wordt door een kosmisch deeltje (meestal een zwaar ijzerdeeltje) dan merk je hier niets van. Maar wat er gebeurt is dat je DNA aangetast wordt. De aantasting wordt vele malen groter als je dus buiten het magnetisch veld van een planeet komt. Het DNA in de mens heeft een soort zekering ingebouwd, het DNA kan zich een groot aantal keer verdubbelen maar wordt bij elke verdubbeling korter. Dit fenomeen noemen wij ouder worden. Als het DNA echter te kort is geworden dan kan deze zich niet meer delen, en dus niet meer helpen het lichaam te repareren van aangedane schade, schade veroorzaakt door de kosmische straling. En daardoor gaan we uiteindelijk dood. Doordat de kosmische straling het DNA zodanig kan beschadigen dat deze zonder deling korter wordt zal diegenen dus rap ouder worden, met alle gevolgen van dien. En dus ook ziekten zoals kanker kunnen eerder ontstaan omdat het lichaam niet meer, of in ieder geval minder, zelf reparerend is. De bewuste Apollo astronauten merken dus van hun relatief korte tripje om de maan dat daar zeer grote gevolgen uit voort komen, omdat ze veel eerder dan normaal tekenen van veroudering vertonen, zoals grauwe staar. Dus HOEVEEL schade richt het aan? Dat is erg moeilijk te zeggen, ze weten het nog niet echt. Wat ze bijvoorbeeld wel weten is dat het het DNA aantast en verouderend werkt. En ze weten ook dat de blootstelling te maken heeft met de zon. Sinds 2007 is de zonneactieviteit gedaald en is er een toename gekomen van 19% kosmische straling. Dus hoe verder van de zon af, hoe meer kosmische straling. Hoe verder uit een magnetisch veld, hoe meer straling. Er lastig dus voor missies naar andere planeten of zelfs maar de maan. Want zonder goede bescherming heb je een zwaar probleem. Een kosmisch deeltje heeft ongeveer 1000 keer meer energie dan röntgen straling, alleen is er dan weer wel veel minder van. De deeltjes bevatten zeer veel energie. Toegevoegd na 12 minuten: Iedereen krijgt trouwens wel een dosis hiervan.

Bronnen:
http://www.paramacxa.nl/cosmic_rays.htm
http://www.sciencedaily.com/releases/2006/...
http://www.space.com/scienceastronomy/mir_...
http://www.unews.utah.edu/p/?r=032108-1

Je voelt daar niets van, maar het is zeker niet gezond. Het is ook een issue bij vliegend personeel. De ogen van piloten blijken direct gevaar te lopen.

Bronnen:
http://news.bbc.co.uk/2/hi/health/4131232.stm

Gezien de kennis vandaag de dag zie je een verschuiving van de leeftijd van astronauten. Nu wordt je over het algemeen naar boven gebracht rond je 50-ste. Dar men er van uitgaat dat je dan nog twintig á dertig jaar te gaan hebt.

Een oncoloog vertelde mij eens dat de radioactieve vloeistof die wordt ingespoten voor om een Pet-scan te maken, dezelfde straling heeft als 1,5 uur intercontinentale vlucht. Toegevoegd na 24 seconden: - voor

straling die vanuit de kosmos komt kan inderdaad DNA aantasten. Iedereen op deze aardbodem ontvangt komische straling. Echter houdt de magnestische schil rondom de aarde het meeste tegen. wij allemaal ontvangen 2 mSv perjaar aan straling. bijna 90% van deze 2 mSv komt uit de kosmos. Hier merk je dus helemaal niks van. Dit zal dus een astronaut ook niet merken dat hij dit ontvangt. Echter is zijn dosis veel hoger dan op de aarde, omdat hij dus weinig bescherming heeft. Straling die ook op de aarde gebruikt wordt om bv kanker kapot mee te maken, richt zich op het DNA. Kosmische straling heeft dus het zelfde effect. Gezonde cellen zullen dus continu bloot gesteld worden aan straling. Echter lang leven doe je niet in de ruimte. Met pak kan je het langer volhouden, maar jaren in de ruimte verblijven zal op den duur kanker veroorzaken.

Ja, dat klopt helemaal. De astronauten op weg naar en op de maan zagen flitsen (ook met hun ogen dicht) dit bleken deeltjes van de zon die met hoge snelheid dwars door hun helm en hoofd heen schoten. De schade was zelfs te zien aan de binnenkant van hun helmen. Ja, je merkt dat dus. En je lichaam en je DNA lopen schade op. Na een kort verblijf herstel je wel weer, dat wordt anders als je langer onderweg bent. Een van de factoren is de zonnewind die met een snelheid van 300 km/seconde deeltjes langs"blaast". Dit zijn kernen van waterstof en helium. Daarnaast is er nog een hele riedel aan straling zoal Gammastraling. Astronauten zullen op lange reizen dus een soort bunker nodig hebben om in te schuilen, zeker bij grote zonne uitbarstingen (zonnewind) naast een dikke lood-mantel kan een sterk magnetisch veld rondom de astronauten en een laag water dit ook doen. Tot een hoogte van ongeveer 2000 - 5000 kilometer wordt je op en rond de aarde beschermd door het magnetisch veld van de aarde (van Allen gordels) omdat de meeste zware (en gevaarlijke) deeltjes geladen zijn. Wij zien na een zonne-uitbarsting een boel noorder- of/en zuiderlicht. De maan en Mars hebben nauwelijks een magnetisch veld.

Bronnen:
http://asimov.esrin.esa.it/SPECIALS/Lesson...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100