Na de big-bang snelden alle sterrenstelsels uit elkaar, alsof ze op een ballon zaten. Toch zien we er een paar botsen. Hoe kan dat?

Sterker: het andomedastelsel koerst recht op onze melkweg af! (dat duurt nog wel een paar miljard jaar, maar toch...:p)

Weet jij het antwoord?

/2500

De uitdijing van het heelal is een verschijnsel dat zich voordoet op de allergrootste schaal in het heelal. Bij afstanden vanaf 100 miljoen lichtjaar worden de onderlinge snelheden van sterrenstelsels vooral daardoor bepaald. Maar sterrenstelsels hebben ook lokale snelheden en trekken elkaar aan door de zwaartekracht. Op kleinere schaal bepaalt dat de onderlinge beweging. De Andromedanevel staat op "slechts" 2 miljoen lichtjaar en op die afstand speelt de uitdijing in het geheel geen rol.

Door de uitdijing die sinds de Oerknal plaatsvindt, worden alle afstanden steeds groter. Alles beweegt zich van ons af. Maar: hoe kleiner de afstand tussen twee dingen, hoe kleiner die uitdijing, dus hoe langzamer die twee dingen zich van elkaar af bewegen. Aan de andere kant: hoe kleiner de afstand, hoe sterker de onderlinge zwaartekracht nog is. Als de afstand dus niet al te groot is, is de aantrekkende kracht van de zwaartekracht groter dan de uitdijing van het heelal. De zwaartekracht zal het dan winnen.   In feite is dit hetzelfde als bij een vallende bal. Zolang de bal nog in de lucht is, zal de uitdijing van het heelal ervoor zorgen dat de bal en de aarde zich van elkaar af bewegen. Maar ja, op die kleine afstand is die beweging een paar miljoenste millimeter per uur (ik zou het voor je kunnen uitrekenen, maar niet nu, ik ga zo lekker naar buiten). De zwaartekracht van de aarde is vele malen sterker. Die zorgt ervoor dat de bal met enkele meters per seconde naar beneden beweegt. De zwaartekracht van de aarde wint het dus ruimschoots van de uitdijing van het heelal. Met Andromeda en de Melkweg is het net zo; het enige verschil is dat de schaal wat groter is - zowel de afstandschaal als de tijdschaal.   Toegevoegd na 1 uur:   Overigens zijn botsingen tussen sterrenstelsels heel gewoon. Onze eigen melkweg heeft al meerdere kleine stelsels opgeslokt. Op de foto van de link hieronder zie je een botsing tussen twee andere sterrenstelsels die op dit moment aan de gang is.  

Bronnen:
http://apod.nasa.gov/apod/ap120812.html

De uitzettende kracht was in het begin het grootst. Die word wel steeds minder, en als sterrenstelsels bij elkaar in de buurt zijn, en de zwaartekracht onderling is groter als de uitzettingskracht, dan gaan ze naar elkaar toe.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100