Contact met leven op andere planeten?

Ik snap de redenering dat er in het universum vast nog wel ergens een planeet is met leven. Als er zoveel sterrenstelsels zijn met daarin zoveel sterren, dan moet er vast eentje zijn waar een planeet omheen draait waar leven mogelijk is en ook is ontstaan.

Ik las echter dat het dichtstbijzijnde sterrenstelsel (naast het onze natuurlijk) 2 miljoen lichtjaar van ons vandaan is (klopt dat?).
Als toevallig in dát sterrenstelsel leven is, hoe gaan we daar dan ooit contact mee opbouwen?
Stel dat daar de techniek ver vooruit is, en dat ze met gemak naar onze aarde kunnen kijken, dan zien ze een beeld dat 2 miljoen jaar oud is. In die tijd ontstond net de Homo Erectus. Is het voor hen dan wel interessant om contact te zoeken?

http://aladin.bibliotheek.nl/aladin_detail.asp?qpid=62089
http://nl.wikipedia.org/wiki/Evolutie_van_de_mens#Tijdlijn_van_de_evolutie_van_de_Homininae

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik zie niet zo snel contact met een buitenaardse beschaving gebeuren. Er zijn gewoonweg te veel barrières. Zelfs in het geval dat we een manier vinden om de lichtsnelheid als limiet te omzeilen zal dat nog moeilijk genoeg worden. Niet dat er niet gezocht wordt naar natuurkundige theorieën die dat probleem kunnen omzeilen maar voorlopig met beroerd weinig succes. Er zijn waarschijnlijk nog wel bewoonbare planeten genoeg. De kunst is alleen om ze te vinden. Sterren zijn niet zo moeilijk te zien maar planeten zijn toch een stuk kleiner en geven zelf geen licht af. Toch worden er steeds meer gevonden rond andere sterren en wordt nu aangenomen dat veruit de meeste sterren een planetenstelsel hebben en dat het maar een kwestie van tijd is voor een planeet ontdekt wordt die op de Aarde lijkt. Rechtstreeks op die planeet kijken is overigens vrijwel onmogelijk door de enorme telescoop die je dan zou moeten hebben. Zelfs om maar een mens op de maan te zien moet je telescoop al snel de diameter van een klein stadion hebben door de manier waarop licht zich gedraagt. Ik denk overigens wel dat een beschaving die een homo erectus ziet wandelen nog wel kan bedenken dat die homo erectus en na een paar miljoen jaar heel ander uit ziet. Stel wij zouden op een planeet over zo'n afstand een semi intelligent wezen zien lopen dan is het toch heel interessant om daar meer over te weten te komen en waar mogelijk te bezoeken. Zelfs als je alleen maar een soort domme dinosaurus vind is dat geen reden om aan te nemen dat er na zo'n lange tijd geen intelligent wezen woont. En zelfs die domme dinosaurus lijkt me nog de moeite om van dichtbij te bekijken......

Precies... de afstand is zo groot, dat kijken naar elkaar al 4 miljoen jaar duurt... Dus vergeet het, God heeft het universum niet voor niets zo groot gemaakt, we zijn in feite alleen in het universum... Reken niet op anderen, laten we het met de aarde allemaal netjes in respect oplossen en dankbaar zijn dat we een kans van leven gekregen hebben... :-))

Met de huidige stand van techniek is het nauwelijks mogelijk om contact met een beschaving op een andere planeet te leggen. We hebben namelijk te maken met de "lichtbarriere" van 300.000km per seconde. Bovendien vind ik het bizarre altijd dat we zoeken naar buitenaards leven terwijl het op aarde krioelt van het leven en dat maken we kapot.

God eet inderdaad van twee walletjes, door meerdere planeten te ontwerpen. Hij legt ze vervolgens zover uit elkaar dat er geen contact mogelijk kan zijn tussen de planeten, zodat wij hem niet doorhebben. Wat moet hij anders gedaan hebben buiten die zes dagen dat hij bezig was? De zevende dag rustte hij uit, maar over de rest is niets bekend. Aangezien het universum 13 miljard jaar oud is, zal hij ook wel andere planeten hebben geschapen in de tussentijd. Misschien is de Aarde slechts 1 van zijn vele hobbyplaneten...

Leuke vraag! Dan gaan we communiceren via elektronen die aan elkaar verbonden zijn sinds de big bang. 1 elektron brengen we naar die planeet, de ander houden we hier. Het elektron dat we wegbrengen doen we gewoon met een ruimteschip dat sneller dan het licht gaat... (woh: 2 miljoen keer de lichtsnelheid en je bent nog een jaar onderweg...)

Bronnen:
http://www.youtube.com/watch?v=Jh8uZUzuRhk

Een goede vraag! In 1950 bediscussieerde de natuurkundige Enrico Fermi dit onderwerp en werd beschreven als de Fermiparadox. Verschillende serieuze en minder serieuze oplossingen zijn: * Intelligent leven is toch extreem zeldzaam of wij zijn zelfs het enige bewuste leven in het heelal. Het is ondanks decennialang onderzoek en speculatie nog steeds niet duidelijk hoe precies uit levenloze stoffen vanzelf leven kan ontstaan (zie abiogenese). * Intelligent leven roeit zichzelf uit in een kernoorlog of door andere zelfveroorzaakte rampen. * Intelligent leven groeit binnen kort tijdsbestek uit tot een technologische singulariteit en is daarna onherkenbaar voor ons. * Intelligent leven bestaat wel, maar is, net zoals wij, nog niet ver genoeg ontwikkeld om andere planeten te bereiken. Het heelal bestaat te kort voor de ontwikkeling van zulk intelligent leven. * Intelligent leven vermijdt uit eigen beweging elk contact met ons. * Er is in het universum iets of iemand aanwezig die intelligent leven opspoort en vervolgens uitroeit als 'ongedierte'. * De mens is een fase in de ontwikkeling van intelligent leven, die daarna automatisch overgaat in een soort engel of godheid. In die volgende fase zijn technische communicatiemiddelen van nu niet meer nodig omdat men dan telepatisch communiceert. Men reist dan met een onbeperkte snelheid door het heelal met speciale ijl-stoffelijke lichamen. Zoals de huidige mens niet meer kan communiceren met dieren, zo kunnen die goden niet meer communiceren met mensen. We kunnen dus alleen andere mensen van een gelijk ontwikkelingsniveau ontmoeten. Dit stuit echter op technische problemen van codering van informatie en van energie om de immense afstanden te overbruggen. De kans op een sonde, ruimtevaartuig of overdracht is te gering door de geringe tijd dat de typisch menselijke (tussen)fase in een bepaald stelsel zal bestaan. Simpel gezegd: Waar zijn ze? In de hemel! * Ander intelligent leven begeeft zich in andere dimensies. De Snaartheorie gaat er van uit dat op zeer kleine schaal de ruimte niet vier-, maar tien-, of zelfs elfdimensionaal is. De zes 'extra' dimensies zijn 'opgerold', en daardoor niet waarneembaar. * Bij het ontstaan van het heelal zouden deeltjes en antideeltjes zijn verspreid. Indien buitenaards leven zou bestaan uit antideeltjes zouden ze onmiddellijk worden weggecijferd bij contact met "onze" deeltjes.

Bronnen:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Fermiparadox

Wanneer ze zien hoezeer de mens een zooitje maakt van zijn eigen planeet, vraag ik me werkelijk af of ze nog contact zouden willen. Dat wij het willen is wel duidelijk, de mens wil altijd meer ontdekken, bewijzen en vooral triomferen.

De dichtsbijzijnde ster is Alpha Centauri, op 4.4 lichtjaar. Dus dat is wel een stukje dichterbij. Er zijn ongeveer 1000 sterren bekend binnen 100 lichtjaar. Dit is dus in principe wel te overzien. Het is dus helemaal niet zo onmogelijk om ooit in contact te komen met 'aliens'. Je maakt ook de vergissing tussen sterrenstelsel en zonnen stelsel. Ons zonnenstelsel is wij die draaien om de zzon. Ons sterrenstelsel is de melkweg. Miljarden zonnen die draaien rond een bepaald (zwartgat) punt.

Je hoeft niet te kijken naar een volgend sterrenstelsel... Je kunt gewoon de melkweg ('ons' sterrenstelsel, of we zitten er in elk geval 'in') onder de loep nemen. Genoeg sterren in de melkweg waar planeten om draaien (250 miljard, ofzoiets). De afstand is te groot om te communiceren - de communicatie is te langzaam. Als je een vraag stelt, moet je minimaal iets van 8,44 jaar wachten op antwoord (en dan alleen als de dichtstbijzijnde ster een planeet met intelligent leven heeft). Verder zorgt de afstand ook voor uitermate grote problemen met 't richten en 'scattering' van de data (van de communicatie). Als bij Proxima Centauri intelligent leven is, dan duurt 't dus geen 2 miljoen jaar maar 4,22 jaar voordat onze fotoncommunicatie daar beland is. Interresant om contact te zoeken is er WEL: houd je rekening met time-dilation en kunnen ze de lichtsnelheid zeer dicht benaderen, dan duurt de reis (qua veroudering) letterlijk minder dan 'slechts' 4,22 jaar! (Niet voor de achterblijvers bij Proxima... Zij zullen minimaal 8,44 jaar moeten wachten op terugkeer.) Toegevoegd op 11-06-2009 12:12:44 Echter de kans dat er binnen bijv. 100 lichtjaar intelligent leven is wat supersnelle ruimteschepen heeft, acht ik uitermate klein.

Bronnen:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Proxima_Centauri

Er was in 1986 boven Alaska een melding door vlucht JAL 1628,die werd onderzocht door de FAA. De vliegende schotel werd gezien door een passagier en is ook verschenen op de grondradar.Ook werden er in de periode 1989 tot 1990 boven Belgie massaal zwarte driehoeken waargenomen op de radar.Deze werden gevolgd door radars van de NATO en straaljagers die ter onderscheping werden gestuurd.Er was in 1976 een melding boven Teheran in Iran.Deze resulteerde in verschillende systeemstoringen in een ter onderscheping uitgezonden F-4-straaljager, zoals in documenten van de CIA is vastgelegd. Enkele geregistreerde kenmerken van vliegende schotels zijn: -Ze kunnen zigzaggen. -Ze kunnen tijdens het passeren de ontsteking van auto's uitschakelen en stroomstoringen veroorzaken. -Ze kunnen geruisloos en onbeweeglijk blijven zweven. We vinden geen van deze eigenschappen terug in onze aardse raketten.De g-krachten die worden teweeggebracht door zigzaggende vliegende schotels zouden meer dan honderdmaal zo groot zijn als de gravitatie op aarde, genoeg om een levend wezen te verpletteren. Alles wijst in de richting van magnetisch voortgedreven machines.Daarvoor zijn enkelpolige magneten nodig.Die kunnen wetenschappers nog niet scheppen. Maar fysici geloven dat er in het universum een overvloed aan enkelsporige magneten voorkwam op het ogenblik dat de oerknal plaatsvond. Als men genoeg enkelpolige magneten verzameld heeft kunnen ruimtevaartschepen het universum doorkruisen met behulp van magnetische veldlijnen die overal in de melkweg of op de planeten aanwezig zijn zonder stuwkracht te hoeven gebruiken.

Bronnen:
Onmogelijke natuurkunde Michio Kaku

We zoeken maar er zijn grenzen waar we nog niet bemand geweest.Het is moeilijk om te weten want de afstanden zijn te groot.In de al ontdekte delen van de ruimte is er nog niets ontdekt.Dus er zou leven kunnen zijn maar heel heel heel ver van hier op een onmogelijk te bereiken plaats.Kleine kans om contact te vinden.

Bronnen:
Mezelf

Ik kan het helaas niet meer terugvinden op internet, maar ik heb een tijd geleden een documentaire gezien met Stephen Hawking (die briljante wetenschapper in een rolstoel die via de stemcomputer praat) waarin hij zijn opinie geeft over eventueel buitenaards leven: Laten we onze handen dichtknijpen dat onze aarde tot nu toe nog niet ontdekt is door buitenaards leven. Want zodra dit gebeurt zijn we aan de ratten overgeleverd. Ze zullen de aarde leegroven en ons vermoorden. Ze zullen onze aarde echt niet enteren om vriendjes te worden. Slechts om iets te halen wat ze blijkbaar nodig hebben. Laten we maar hopen dat we nooit ontdekt worden!!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100