Als een leraar zelf autistisch is, herkent hij/zij het gedrag van zijn of haar autistische leerlingen eerder of beter?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik ben zelf leraar aardrijkskunde (zaakvak!) op een havo/vwo-school en heb een zoontje (5 jaar) met een autistische stoornis. Ik ben zelf (nog) niet getest, maar de signalen wijzen duidelijk op een aantal autistische trekken. Als docent ben ik erg op begeleiding gericht, maar niet uit een soort empathisch gevoel (hoe werkt dat?) maar uit een soort analytische interesse. Dit is iets dat ik vooral in mijn professionele leven ontwikkeld heb. Leerlingen met autisme herken ik gemiddeld sneller dan mijn collega's (als er nog geen diagnose is). Ik denk dat ik ook autistische leerlingen goed kan begeleiden. Onze pdd-nos'ers en aspergers zie ik vaak verzuipen in de organisatorische dingen (agenda, boeken etc), waardoor het leren dus ook moeilijk wordt.

Nee. Autisten zijn per definitie slechter in het herkennen van emoties bij andere mensen. Een autistische leraar zal het bijzondere gedrag van het de leerling dus juist minder snel oppakken.

Hij zal het eerder herkennen maar wat nog belangrijker is, hij zal het beter begrijpen.

Zelfs een autistische vader van een autist zal het in zijn kind niet gauw herkennen. Mijn dochter en haar vader zijn daar het levende voorbeeld van. Omdat zij emoties niet herkennen, echter wel supergevoelig zijn, maar het anders ervaren.

Een leraar die zelf een behoorlijke autistische stoornis heeft, zal het bij zijn leerlingen moeilijk herkennen, omdat hij/zij het inleven in anderen heel moeilijk vindt. Het zal sowieso heel moeilijk zijn voor iemand met een autistische stoornis om onderwijs te geven. Ik heb ooit zo'n professor gehad: briljante man, maar hij snapte totaal niet hoe hij het over moest brengen op de studenten. Als de leraar zelf bekend is met autisme en wat milde auti-trekjes heeft, zal hij het wel sneller herkennen bij de leerlingen en er waarschijnlijk ook een stuk beter mee om kunnen gaan. Mijn persoonlijke ervaring is dat leraren exacte vakken veel beter met mijn autistische zoon overweg kunnen dan de gezellige, sociale talenmensen en 'zaakvakkers'. Een tikje nerd-factor helpt enorm.

Meestal kunnen autisten het onderling vaak erg goed vinden en begrijpen elkaar erg goed. Alleen betwijfel ik of de rest van de leerlingen er een voldoende aan over houden. Vandaar zullen er ook heeeeel weinig leraren zijn met autisme

Hier ben ik het niet mee eens, ik ben zelf autistisch en net als homo's een gaydar hebben, heb ik een neusje voor autistische soortgenoten. Ik weet niet of dit bij elke autist hetzelfde is, want je hebt kleinere en grotere vormen van autisme, maar bij mijzelf merk ik wel dat ik andere autisten er zo tussenuit pik. Dit komt ook omdat ik zelf weet wat autisme precies inhoudt.

Dat zou heel goed kunnen.... maar dat ligt aan de persoon en de vorm van het autisme van de leerkracht. Ook mensen met autisme kunnen zich inleven in een ander en gedrag herkennen. Maar nogmaals: dat is zeer persoonsgebonden. Ik vind het een leuke vraag, maar die is, denk ik, niet met ja of nee te beantwoorden.

Ik heb een keer een verhaal gelezen van een autistische vrouw, die een autistische man had. Ze begrepen elkaar vaak helemaal niet, vertelde ze. Als hij huilde begreep zij bijvoorbeeld maar met moeite dat haar man verdriet had, en andersom. Dit is natuurlijk maar een ervaringsverhaal en het gaat niet om een leraar/leerling relatie, maar het schetst wel de manier waarop twee autisten elkaars emoties herkennen (niet herkennen eigenlijk). Ik kan me voorstellen dat het net zo goed voor leraren geldt.

Iemand die autistisch is en kiest voor het leraarschap, en ook nog de opleiding heeft afgemaakt, lijkt me geknipt voor het onderwijs. Die is pas gemotiveerd en heeft ongetwijfeld een scala van oplossingen voor contact- en inlevingsproblemen. Niet alleen voor zichzelf want hij/zij zal veel oog hebben voor de grote groep leerlingen die op de één of andere manier net niet voldoen aan het 'gemiddelde ideaalbeeld' :-). Risico is dat het werk nooit lekker vanzelf gaat en het dus veel energie kost - maar dat is een kwestie van jezelf ontwikkelen. Grootste bedreiging is het oordeel van collega's en allerlei 'deskundigen' die vooral definities van autisme kennen maar zich precies niet kunnen verplaatsen in een leven dat net even anders is. Daartegen heb je geen schijn van kans.

Ja, de leraar zal dan juist herkenning in de leerling hebben. De leraar zal bijna meteen al herkenning zien!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100