Wat is de (blijvende) impact van christelijk onderwijs op kinderhersenen?

Onze kinderen zitten op een christelijke school (geen keuze voor een andere school vanwege de bible belt). Op zich is het onderwijs ook wel ok, maar het godsdienstonderwijs is erg dubieus. Bij de kleuters begonnen ze al direct met Genesis (met afstand het gruwelijkste en meest onverdraagzame deel van de bijbel). Ze behandelen nu in groep 3 (!) het verhaal van Lot.

Lot ontvangt 2 mannen (engelen) in zijn huis. Als mannen uit Sodom langskomen en naar hen, om seks mee te hebben, biedt hij hen zijn dochters aan. God vindt dat wat er in Sodom gebeurt niet goed en wil de mensen straffen voor hun gedrag. Dmv volkerenmoord moordt hij de hele stad. De engelen helpen Lot en zeggen hem om met zijn gezin te vluchten en niet om te kijken. Zijn vrouw is nieuwsgierig en kijkt tijdens de genocide om naar de stad en verandert daarom in een zoutpilaar. Later, Lot woont met zijn dochters in een grot, voeren ze hun vader dronken, verleiden hem met het doel om zwanger te worden. Dat lukt ook nog en ze krijgen 2 zoons.

Wat moeten kinderen (6 jr) nu met een dergelijk verhaal? Ik vind het een afschuwelijk verhaal. Of kunnen ze uiteindelijk zelf bepalen dat dit inderdaad een vreselijk verhaal is over een geweldadige, misdadige god? En dat dit niet echt gebeurd is?

Mijn vraag is dus eigenlijk: kan ik dit wereldbeeld wat zich nu in hun hersenen vormt nog herstellen of richt het onherstelbare schade aan? Is ooit onderzocht wat de schadelijke effecten kunnen zijn op langere termijn?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Allereerst: zulke verhalen, op deze jonge leeftijd, dat vind ik van weinig didactiek en weinig goede smaak getuigen. Kennelijk weegt de 'heilige plicht' zwaarder dan de psychische gezondheid van de kinderen. Aan de andere kant: ik heb zelf op een katholieke basisschool gezeten, waar ik als zes- en zevenjarig Cryootje katechisatie kreeg. De pastor kwam dan langs in de klas om over de bijbel te vertellen. Ik zal je mijn ervaring vertellen - ik denk dat je mijn ervaring ook op jouw situatie kunt toepassen, en dat je kinderen daar veel aan zullen hebben. De pastor vertelde mooie verhalen over de Here Jezus die zijn schaapskudde liefdevol over een smal en kronkelig bergpaadje leidde. Dat smalle pad was de enige juiste weg, een kleine misstap kon de dood betekenen. Toen de Goede Herder merkte dat een schaap ontbrak, parkeerde hij de kudde ergens, en ging hij in zijn Grote Goedheid terug om het verloren schaap te zoeken. Toen hij het schaap had gevonden, sprak hij het niet vermanend toe - nee, hij nam het liefdevol op zijn schouders, en droeg het terug naar de kudde. Toen ik met dat prachtige verhaal thuiskwam, werd het verhaal zelf niet afgekraakt - in plaats daarvan hoorden mijn ouders het aan, en zeiden toen: "Goh, kun je dan niet beter afdwalen? De brave schaapjes worden namelijk alleen gelaten, en het afgedwaalde schaap wordt comfortabel teruggedragen!" Een heerlijk nuchter commentaar, zonder strijd. En 'plonk', Cryootje stond meteen met beide beentjes op de grond! Op die manier heb ik geleerd *zelf* na te denken, en niet alle verhalen zomaar aan te nemen. Van die houding heb ik mijn hele leven profijt gehad. Zou zoiets ook geschikt zijn voor jouw kinderen? Dat ligt er natuurlijk aan hoe emotioneel ze op de gruwelijke verhalen reageren. Maar ook dat ligt weer aan jouw reactie. Je zult het natuurlijk zelf moeten beoordelen, maar ik vermoed dat eenzelfde soort houding die mijn ouders hadden, ook in jouw geval wonderen doet. Niets afwijzen, wel zelf denken. Niets afwijzen, wel openstaan voor andere visies. Geen strijd, maar een alternatief gezichtspunt bieden. Succes!

persoonlijk denk ik dat de kinderen een grotere impact ondervinden van uw vooroordelen jegens de christelijke school. was u aanwezig toen het verhaal verteld werdt ? en is dat het enige wat ze op school leren ? ik weiger te geloven dat die school zo eenzijdig is. of zitten ze op privé onderwijs bij de mormonen ?

Ik vindt dit persoonlijk ook geen geschikt verhaal voor groep 3. De kinderen begrijpen de context niet en het is voor hen nodeloos gewelddadig. Je zou dit op z'n vroegst met tieners (met uitleg en context) helemaal kunnen bespreken. En voor iets jongere kinderen (bovenbouw) het gewelddadige weglaten. Maar ja, sommige (streng) christelijke scholen hebben niet veel kaas gegeten van pedagogiek en vinden blijkbaar dat alles wat in de Bijbel staat maar klakkeloos aan de kinderen verteld moet worden. Ter geruststelling: omdat dit verhaal zo moeilijk is voor jonge kinderen, weinig tot de verbeelding spreekt (op die leeftijd) en ze het dus niet begrijpen zullen ze het waarschijnlijk ook niet onthouden. Mochten je kinderen er wel nachtmerries van hebben, dan zou ik een klacht bij de school indienen. Bij mijn weten is hier (nog) geen specifiek onderzoek naar gedaan. Wel naar bijv. de invloed van gewelddadige TV-beelden op kinderen. En daar bleek uit dat veel langs hen heen gaat omdat jonge kinderen het niet begrijpen en zich niet kunnen inleven in de persoon op TV. Voor de goede orde: ik ben zelf christen.

Ik kan alleen spreken uit eigen ervaring. Ik ben streng christelijk opgevoed en heb zelf rond mijn 16de besloten dat dit alles niets voor mij was. Ik heb aan deze hele opvoeding geen schadelijke gevolgen over gehouden, ik ken alle verhalen, bij ons thuis werd dagelijks uit de bijbel gelezen en sommige verhalen zijn idd zeer gruwelijk. Maar ja een wolf die een klein lief meisje met een rood mutsje opeet is ook gruwelijk. Het heeft mij wel moeite gekost om los te komen van het geloof, maar dat kwam meer doordat mijn familie druk uitoefende, maar dit had niets te maken met mijn wereldbeeld. Ik moet zeggen dat de meeste verhalen weinig indruk op me maakte, dat ging het ene oor in en het andere uit, de hele betekenis drong niet tot me door, dat kwam pas veel later toen ik in de puberteit kwam.

Het probleem is dat kinderen die op deze manier onderwijs ontvangen, meestal eea voorgeschoteld krijgen als 'de waarheid'. Dit leidt er toe dat kinderen niet bewust zijn van de keuze: De keuze te geloven of niet. Wat betreft de inhoud.. Tsja.. ik ken kleine kinderen die de simpsons kijken. Niet veel beter.

Wat erg dat je geen keuze hebt voor een school van je eigen kinderen. Was dat geen reden om te verhuizen? Want dat de schooltijd eraan kwam, dat was al duidelijk. De kids worden, in hun jeugdige pure brein, opgedrongen die verhalen voor waar aan te nemen. Nachtmerries krijgen ze daarvan! En dan hun hele schooltijd. Vreselijk. Sorry voor de mensen die daar wonen, maar dit is geen vrijheid in keuze. Dit wordt met strenge stem opgelegd. Juist nu hun ontwikkeling in gang is. Strak in het stramien, en geen millimeter er buiten. De Bijbel, van kaft tot kaft... Toegevoegd na 1 uur: Ik heb het met andere ouders meegemaakt. op eenzelfde school stond de bijbel op nummer 1. Dan het onderwijs. En dan na een hele lange tijd het kind. Kinderen die iets afwijken hebben nul ondersteuning. Gauw richting speciaal onderwijs. Oudergesprekken doorspekt met gezegden uit de bijbel. Bijbelverhalen veel te wijs voor de snapleeftijd.

Ik spreek uit ervaring ,op jonge leeftijd kan je deze verhalen beter achterwege laten ,jonge kinderen begrijpen hier niks van.Ik toen toch niet, ik krijg nog rillingen van die weerzinwekkende verhalen.Pas op latere leeftijd wanneer je weet hoe de wereld werkelijk in elkaar steekt kan je misschien deze verhalen plaatsen.Oorspronkelijk zijn die verhalen ook voor volwassenen geschreven.

In de Bijbel staan er andere gebeurtenissen genoeg om met kleine kinderen te bespreken.Wanneer kinderen nog niet rijp genoeg zijn om dergelijke verhalen te aanhoren zijn het natuurlijk de leerkrachten die in de fout gaan. Anderzijds dient men te beseffen ,dat het feit dat het bericht over Lot en zijn dochters in het schriftuurlijke verslag is opgenomen, ons kan helpen inzien dat de bijbel een boek van waarheid is. Zelfs wanneer personen die bekendstonden als dienstknechten van God betrokken raakten in onjuiste daden, verbergt de bijbel dit niet. Zulke dingen worden echter niet vermeld ter ontspanning of om een verlangen op te wekken zich aan immoreel gedrag over te geven, maar altijd om een achtergrond te verschaffen voor het begrijpen van andere gebeurtenissen. Dronkenschap en bloedschande worden scherp veroordeeld in de Schrift.De vraag is of Bijbel leerkrachten deze passages wel weten staan en dit beklemtonen in hun onderwijs?

Mijn vader heeft op een christelijke lagere school gezeten en is nu fervent anti-religieus. Hij heeft alle godsdienstige verhalen dus heel goed kunnen relativeren.

Ik ben er niet slechter van geworden. Ik denk dat dit zelfs een belangrijk verhaal in de bijbel is. Ik was denk ik 4 jaar oud toen ik het voor het eerst hoorde. Mijn zoon van 6 lees ik het ook gewoon voor

ik heb op een christelijke basisschool gezeten en ik ben uiteindelijk niet christen. Wel ben ik blij dat ik de verhalen ken, want dat is voor Levensbeschouwelijke vorming, geschiedenis en beeldende vorming op de middelbare school heel handig geweest. je moest, zeker bij beeldende vorming en kunst, gebeurtenissen en betekenissen achterhalen van schilderijen. Dit gaat toch heel wat makkelijker als je alle verhalen kent. Ik ben er opzich wel blij mee dat ik alle verhalen ken, omdat het je een grote voorsrong geeft in deze richtingen en wat algemene kennis over een geloof kan ook geen kwaad.

Ik denk dat kinderen van die leeftijd te jong zijn voor dit soort verhalen. Veel kinderen zullen het zien als waarheid en daar over praten en nadenken. ik denk dat op die leeftijd dat nog geen goed onderwerp is om over na te denken voor kinderen.

Als je kan onderscheiden wat iemand aan kan om te leren leer je iemand het word van GOd en heeft dat totaal geen schade..

Hoeveel van de christelijk opgevoede kinderen zijn later atheist geworden - verbazend veel dus. De kans op psychologische beschadiging is afhankelijk van honderden factoren. De band ouders-kind, een onafhankelijk beroep, bible belt, ... Ooit komt de dag dat je uw kinderen kunt laten kennismaken met de echte, brede wereld. Hou moed. Toegevoegd na 3 minuten: Een voorbeeld ben ik misschien zelf. Op mijn 13 een regionale wedstrijd godsdienst gewonnen, op mijn 16 het geloof al volledig vaarwel gezegd. Mijn godsdienstige periode leverde mij enkel anekdotes op en geen milimeter schade.

Ik ben het helemaal met je eens. Dit is geen leerstof voor zulke jonge kinderen, zelfs volwassenen gruwen er van. En het verhaal dat God liefde is, gaat er bij mij al helemaal niet in. Op een dergelijke school worden kinderen al jong geïndoctrineerd en gehersenspoeld, het godsdienstonderwijs is grotendeels gestoeld op bangmakerij, waar ze later in hun leven nog best last van kunnen hebben. Wees er bijtijds bij en stel je kinderen hier niet aan bloot. Probeer toch om een andere school te vinden, desnoods iets verder weg. Beter wat verder reizen dan dat je kinderen over een jaar met angstcomplexen zitten, dankzij God en zijn onmenselijke straffen. Toegevoegd na 23 minuten: En wie mij voor dit antwoord wil minnen - dat laat mij Siberisch.

Ik heb zelf op een katholieke school gezeten en ondanks dat het natuurlijk lastig te zeggen is van jezelf denk ik niet dat ik een scheef wereldbeeld heb en ben ik zeker geen (potentiële) katholieke fundamenatlistische godsdienstwaanzinige. Nu ligt het er natuurlijk wel aan hoe een school omgaat met het geloof. In het voorbeeld dat je schetst kan je natuurlijk heel expliciet al gebeurtenissen benoemen of je kan meer de focus leggen op het moraal van het verhaal. Ik weet bijvoorbeeld dat er ook iets is als de kinderbijbel waar de verhalen wat kindvriendelijker zijn opgeschreven. Als het echt heel verhaal wel letterlijk wordt vertelt dan zou ik dat wel heel kwalijk vinden, zeker bij kinderen van deze leeftijd is dat belachelijk. Ik neem aan dat dit net het geval is. Wat de gevolgen zijn is lastig te zeggen, het ligt erg aan de manier waarop een school omgaat met het geloof. Op mijn school werd ik niet lastig gevallen met al die bijbel bullshit, het was meer een reguliere school ( maar bijvoorbeeld wel met pasen naar het plaatselijke zorginstelling om een paastak brengen, kerstdiner in de klas etc.) Ik vind zelf wel behoorlijk ver gaan om kinderen dit soort bijbelverhalen te laten lezen, ik zou persoonlijk sowieso mijn kinderen niet op dit soort scholen zetten, maar ik denk dat kinderen vaak slimmer zijn dan menigeen denkt. Ik denk dat het wel belangrijk is om als ouder je kind te wijzen op de boodschap achter het verhaal. Zolang je je kind leert en vertrouwt om zelf na te denken en de school het kind ook deze ruimte geeft denk ik dat het wel mee valt.

Het is wel extreem verteld hoor, ik heb altijd op een christelijke school gezeten en zo is het mij nog nooit verteld. En God wordt niet als een gewelddadige en misdadige God afgebeeld, want Hij laat Lot vluchten voordat de stad verwoest wordt. God verwoest de stad trouwens nog na de mensen te waarschuwen. En God keurt dat laatste ook zeker niet goed, wat ook wel tegen jullie kinderen gezegd zal worden, hoewel ik betwijfel of ze dat stukje van het verhaal vertellen. Ik weet het ook alleen omdat ik het in de Bijbel gelezen heb, het is me nooit verteld. Ik denk dat christelijk onderwijs juist positief is voor jullie kinderen. Ze zullen minder snel verkeerde dingen doen, omdat ze weten dat God dat afkeurt.

Ik vind het geen goed idee om het bij zulke jonge kinderen al te vertellen. Zelf heb ik zowat geen herinneringen aan 4 jaar christelijke school, behalve een paar zinnetjes van een gebed. Je kan naar de schoolleiding stappen en eisen dat jouw kinderen dit verhaal niet horen wegens nachtmerries van je kinderen (beter nu verzinnen dat ze die hebben dan later met de psychiaters zitten) Dat ze bijv op de gang mogen gaan kleuren. Gebeurde ook met Jehova's getuigen die niet bij verjaardagen mochten zijn. Toegevoegd na 4 minuten: Overigens heb ik ergens gelezen dat als je kinderen er erg van schrikken dat je moet zeggen dat het verhaal niet klopt. Verzin bijv dat Lot en zijn familie naar een andere stad verhuisde, en de rest van de stad ook. En toen kwam er een zandstorm die alle leegstaande huizen verwoestte. Dat is beter te verwerken voor een kind dan dit verhaal. Zelfs in 3 middelbaar worden dit soort verhalen nog niet verteld (ook al zouden we er wel tegen kunnen)

Ik denk dat de schadelijke effecten op langere termijn nooit onderzocht gaan worden want we leven in een Joods-Christelijke cultuur en daar is geen behoefte en uiteraard geen vraag naar dit soort onderzoeken. Wat ik zelf denk dat kinderen in een dergelijk stadium wel erg onzeker en bang gemaakt worden, die angst die je overigens ook merkt bij erg veel christenen die ouder zijn en uiteindelijk wordt het angst om in vrijheid te leven. Maar er is ook nog een andere kant aan het geheel, je kunt de kinderen ook de symboliek achter het verhaal proberen uit te leggen in alle verhalen uit de oudheid (en daar stamt de bijbel ook uit) zat een moraliserende symboliek achter of het nou de de verhalen uit de sprookjes van Grimm of andere sprookjes waren of de bijbel wat in zekere zin ook een sprookjesboek is. Je kunt ze ook nog sprookjes gaan voorlezen, die overigens ook best nog gewelddadig zijn, en daar samen met de kinderen uitvinden wat ze van het verhaal vinden en of ze iets van die symboliek snappen.En als je goed luistert dan weten kinderen meer dan je denkt.

Ik ben zelf streng-christelijk opgevoed, en tot ca. 5 jaar geleden naar de kerk gegaan, en ik ben nu nog stééds bezig om een nieuw, gezond wereldbeeld te creëren (iemand ideeën?) Ik geloof dat er wel "enige" waarde zit in (sommige) verhalen die de kinderen leren - als ze goed verteld worden dan schuilt er een bepaalde moraal in de verhalen, waardoor de kinderen leren hoe ze zich in het leven kunnen gedragen - maar ik ben er totáál niet over te spreken, dat het geloof als "De enige juiste weg" wordt gepresenteerd, waardoor je als kind erg weinig begrip en respect leert voor de mening van anderen. Daar heb ik nu nóg last van, dus in dat opzicht ben ik mijn ouders niet dankbaar! (De enige reden dat ik het ze niet of minder kwalijk neem, is dat ze het met de beste bedoelingen hebben gedaan - maar het maakt het leven er voor mij, ondanks de goede bedoelingen, niet makkelijker op! Als iemand een alternatieve / goed werkende levens-filosofie voor me heeft, dan houdt ik me aanbevolen ;-) Ik worstel nu nóg met een leven "zonder God". Als je je hele leven te horen hebt gekregen dat God het DOEL van je leven is, dan valt er in 1 keer een hoop weg als je tot de slotsom komt dat je te rationeel bent om te geloven... Dus nogmaals, als mensen een alternatieve levensfilosofie voor me hebben, ik stel alle reacties zéér op prijs!

Voor de hersenen als zodanig is dit absoluut niet schadelijk. Toegevoegd na 22 uur: Net zoals het de harde schijf en de processor van een computer ook niet uitmaakt of ze nu porno of de verzamelde werken van James Joyce moeten opslaan.

Ik heb zelf op een Christelijke basis school gezeten, en geloof me de verhalen worden zo gebracht dat een kind eigenlijk geen idee heeft waar het over gaat of wat de onderliggende boodschap is. Bij mij heeft het er toe geleid dat ik een afkeer heb gekregen van geloof, omdat ik na mijn overgang naar de "openbare" middelbare school begon in te zien hoe hypocriet gelovigen zelf en de verhalen in de bijbel zijn. Klinkt misschien cliché maar achteraf gezien is het absurd hoe mensen eigenlijk hun levensovertuiging aan kinderen opdringen en de daarbij bijbehorende politieke en maatschappelijke standpunten. Ik mocht vroeger op school van de meester niet eens vertellen dat ik op Zondag gezwommen had want hij vond "dat de Zondag ergens anders voor bedoeld was" (en bij mijn weten valt zwemmen niet onder werkzaamheden zelfs niet naar Bijbelse maatstaven ^^).

Iedere gemeente is verplicht ook openbaar onderwijs te verzorgen, ook in de bible belt. Dus daar zit de oplossing. Je kunt toch moeilijk een christelijke school aanspreken op het feit dat ze uit de bijbel lezen?

schade hou je er niet aan over althans ik niet. heb zelf op een christelijke basisschool gezeten en ik ben zo ongelovig als het maar kan. kan me het hele verhaal van lot niet herinneren eigenlijk alleen alles in hele grote lijnen om dat ik godsdienst niks aan vond.

De schade is bijna onherstelbaar, dit is mijn uitspraak. Ik heb zelf op een streng gelovige lagere school gezeten, waar geweld en liefdeloosheid aan de orde van de dag waren. Tijdens de bijbelse les had ik wel eens kritische vragen, en het gevolg was dat ik gewoon een pak slaag kreeg, omdat ik die vragen durfde te stellen. Alles was er zo dubbel, aan de ene kant misplaatste vroomheid, en aan de andere kant werd er als er niemand op toezag gevloekt. Een enorme ramp.

Ik vind dit een goede vraag en denk dat je een punt hebt. Als ik naar mezelf kijk (ik heb ook op een christelijke basisschool gezeten) denk ik dat het allemaal wel meevalt. De kinderen pakken de verhalen toch wat minder zwaar op dan volwassenen denk ik. Je kinderen leren op deze manier in elk geval het e.e.a. over het christendom. Misschien kun je ze als ze wat ouder zijn stimuleren om zelf over de dingen na te denken. Zo kunnen ze hun eigen weg vinden. De maatschappij, de Nederlandse althans, is tegenwoordig gelukkig vrij ruimdenkend. Indoctrinatie heeft weinig kans van slagen in een land van relatief vrije geesten. Volgens mij is de denkwijze die de kinderen van huis uit meekrijgen veel meer van invloed dan hetgene dat ze op school horen.

In de ontwikkelingspsychologie is aardig wat bekend over de ontwikkeling van het wereldbeeld van kinderen. Wanneer dit vol overtuiging word overgedragen aan een kind dan zal dit kind dit hoogstwaarschijnlijk incorporeren in zijn wereldbeeld. Hoe eerder dit gebeurt en hoe meer word verder gebouwd op dit idee hoe moeilijker het word voor het kind om dit anders te gaan zien. Zo kan een persoon dat gelovig is opgevoed later in discussies over het geloof afdingen op gebeurtenissen door stellen dat deze b.v. symbolisch bedoeld zijn etc. Echter het feit dat er een god bestaat zal voor dit persoon moeilijk los te laten zijn. Wat je naar mijn mening het beste kan doen is je kinderen context bieden bij de verhalen en ze zelf de vrijheid geven hun gedachten te vormen hierover. Een andere optie is in gesprek gaan met de leerkracht en deze te confronteren met je zorgen hierover. Wanneer dit niet leid tot een oplossing kun je altijd om verplaatsing naar een andere klas vragen.

Heb alles met interesse en soms samengeknepen tenen gelezen... ;-) Die Bijbel, wat een vreselijke verhalen in het oude testament. Ik ken ze goed, werd elke dag 3x er uit voorgelezen inclusief de idioot lange geslachtsregisters. Twee keer per zondag naar de kerk, (er waren toen nog geen kinderdiensten) en op zo'n school als waar jou kinderen nu op zitten. En toch, als ik eerlijk ben, de school heeft me daarin niet gevormd. Ik snapte er ook niet veel van, ook niet als mijn vader uit de Bijbel voorlas. Als ik puur voor mezelf spreek heb ik daar niet veel schade van ondervonden. Wel van de houding van mijn ouders. Die overigens daar heel echt in waren en absoluut in de Bijbel geloofden. Dus zondags niet douchen, niet buiten spelen. Zaterdags werd er voor zondag gekookt. En toen ik eens niet naar de kerk wilde was mijn moeder woest van angst dat ik in de hel terecht zou komen. Toen ik eens met een vriendje op zondag een kroket wilde kopen voelde ik mij weken schuldig, want op zondag laat je een ander niet werken.. Op 8 jarige leeftijd kreeg ik het gevoel naar sprookjes (als men uit de Bijbel voorlas) te luisteren maar zei dat natuurlijk niet, op die leeftijd wist ik al beter. Beschadigd? Ja. Onherstelbaar? Nee! Met 16 jaar begon mijn losmaken uit het kerkelijke keurslijf, tot groot verdriet van mijn ouders. Omdat ik mij bedacht dat God niet zo bekrompen kon zijn dat alleen de gereformeerden het juist hadden en de rest van de wereld... nou ja, wat daarmee gebeurde na hun dood vermoedden wij als christenen wel maar lieten dat verder aan God over... In mijn leven van nu ben ik dankbaar dat ik dat heb ervaren. Ik weet van de angst van christenen voor anders denken. Ik was als de dood toen ik mij losmaakte maar de schade is een mooie levenservaring geworden en ik denk met liefde aan mijn ouders terwijl ik mijn eigen weg vervolg. Ja, Arknobe, jullie houding als ouders is m.i. súperbelangrijk! Leer ze in vrijheid nadenken. Daar hebben velen van mijn generatie hun best voor gedaan. Daar hoeven jou kinderen God zij dank niet meer voor te vechten.

Fundamentalistische indoctrinatie van welke kant ook, vind ik schadelijk, onverdraagzaam en liefdeloos. Het is geen product van een liefdevolle God.

Het is belachelijk dat ze die kinderen allemaal dat soort onzin aansmeren op zo'n jonge leeftijd. Je kan ze beter leren hoe de wereld en het leven echt is ontstaan is plaats van die verhalen die toch niet waar zijn.

Zelf zat ik op een Rooms-Katholieke school, heb de heilige communie gedaan en het heilige vormsel, 3 maal geïndoctrineerd, nu ben ik op een leeftijd dat ik zelf na kan denken. Het heeft geen negatieve impact. Alleen als jullie thuis alles bevestigen en ook Bijbelles geven, ja dan gaat het kind het echt geloven. Ik was slim genoeg om zelf te denken, ik zeg niet dat er een God bestaat, ik zeg ook niet dat God niet bestaat. Ik weet het niet. Dat is wel het verschil. Iemand die op een openbare school heeft gezeten zal zeggen: Er bestaat geen God.

Je staat voor een heel moeilijke keuze, omdat je in ons seculiere land blijkbaar niet eens de keuze hebt om je kinderen normaal, neutraal onderwijs te laten volgen-wat ik schrikbarend vind, maar wellicht woon je in een kleine gemeente. Het enige dat je dus kunt doen is de onzin die ze op school horen, thuis zo veel mogelijk te relativeren. Dat betekent wel dat ze - als ze sterk in hun schoenen staan- zo nu en dan een mening zullen hebben die niet strookt met die van de klasgenootjes, en dat zal zeker nadelen hebben, maar op de lange termijn meer voordelen. Denk voor jezelf, kies voor jezelf, spreek voor jezelf. Daar krijg je karakter van. Ik weet echter niet of je daadwerkelijk kunt spreken van schade ; daar ben je als ouder natuurlijk ook nog zelf bij ; JIJ bent de primaire opvoeder. Je zult ze moeten vertellen wat religie precies inhoudt (en niet alleen deze religie, maar religies in het algemeen) en wat dogma's en doctrines zijn, en hoe je een rijk en volwaardig leven kunt leiden zonder je door al die onzin te laten hersenspoelen. Zelf heb ik ook altijd op een gereformeerde basisschool (en middelbare school) gezeten (waar overigens ook weinig ruimte was voor discussie, al kwam die meer uit mezelf dan uit mijn opvoeding) en ik kan eerlijk zeggen dat ik er geen blijvende schade aan over heb gehouden, en dat het me eerder heeft gesterkt in mijn overtuiging dat ik daar nooit meer iets mee te maken wil hebben, en dat mijn kinderen hoe dan ook naar een seculiere school gaan. Helaas zitten ze door onze verhuizing naar Duitsland ook wegens gebrek aan keuze op een katholieke (!) school, maar gelukkig hebben die scholen al jaren te maken met een grote toestroom van niet-katholieke (meestal moslim of niet-gelovige) kinderen, en heeft de school zich daar in zoverre aan aangepast dat ze de godsdienstlessen en de kerkdiensten mogen overslaan/missen. Maar desondanks merk ik wel dat humanisme en atheisme en fundamentalisme en naiviteit regelmatig terugkerende gespreksonderwerpen zijn, zelfs met mijn tienjarige dochter - die het hart nogal op de tong heeft, dus nog wel eens een veel te volwassen discussie met de leraren uitlokt. (Gelukkig is Richard Dawkins ook in het Duits goed te lezen, en leren we precies de juiste terminologie voor ons verweer). Vervolg in reacties wegens te weinig tekens.

Die kindjes van 6 jaar die weten toch nog niet wat sex is? Verhalen voor tieners ...is beter.

Ik denk dat de invloed (we leven in NL ) afhangt van de ouders van het kind. Mijn dochter zat op 'n christelijke kleuterschool omdat die het ditscte bij was .Toen ze tegen pasen 'ns thuiskwam vertelde ze dat Jezus zeer gespierd was en hele grote spierballen had . Ik was zeer verbaasd .En vroeg waarom .Zij vertelde dat Jezus die steen weggeduwd had bij die grot waar hij begraven was . Ik was in die tijd kampioen van N.H. in boksen , en ik was ijzersterk . Dus zij dacht , als Jezus die steen weg kan duwen , moet hij ook wel oersterk geweest zijn . Dus de INVLOED van het christelijke onderwijs heeft ze door haar niet religieuse ouders op haar eigen manier geinterpreteerd . Met christelijke ouders denk ik , zou ze , zoals in 'n paar antwoorden vermeld , wel 'n psychische knauw gehad hebben .

Zeer schadelijk, stel je voor dalijk groeien ze op als christenen! dat moeten we niet hebben natuurlijk

Inderdaad nou niet het ideale verhaal om voor te lezen aan kinderen die zo klein zijn. Er zijn zat andere bijbelse mooie verhalen die heel geschikt zijn. Wat het meeste impact op de kinderen zal hebben is de sfeer die op de school heerst. Als er veiligheid is, een goede sfeer, liefde naar de kinderen, is dat het meeste en belangrijkste wat je hen meegeeft voor hun hele verdere leven. Dit blijven ze altijd bij zich houden. Probeer dat te proeven en dan moet je de verhalen maar op de koop toe nemen, dat zal ze dan niet schaden.

Ik ben zelf christelijk opgevoed en ik leef nog, ben geen alien en heb en eigen wil en ooit gekozen Atheist te zijn. Inmiddels verdiep ik me in het Taoisme en Boeddisme. Je kids zijn individuen die een eigen levensstijl gaan ontwikkelen en gaan niet dood aan christelijke dingen. Ach die opvoeding heeft wel goeie kanten en de verhalen uit de bijebel vond ik ook altijd mooi en diepzinnig en onze meester kon die altijd mooi vertellen. De bijbel ligt nu werkeloos in de kast, en wat voor mij belangrijk was heb ik in mijn hoofd bewaard. Tuurlijk stonden er afschuwelijke verhalen in, maar jouw kinderen zien straks ook de krant en lezen over oorlogen, ze zien geweldadige tekenfilms op tv met moord en doodslag, is het niet bij jou thuis dan wel bij een vriendje. Helemaal beschermen kun je ze toch niet. Je kunt ze wel je eigen moraal bijbrengen en het loslaten en erop vertr4ouwen dat het met jouw kneuters wel goed komt.. Toegevoegd na 3 minuten: Ik zou trouwens niet spreken van schade. het zijn levenslessen. Alles wat je tegenkomt in je leven zijn lessen waarvan je kunt leren. Ook al is het leren hoe het NIET moet. Ik heb veel geweldadigheid in mijn leven gezien, gelezen en gehoord en meegemaakt en Ik hoor mensen om mij heen zeggen dat ik een goed mens ben, dus met jouw kids komt het ook wel goed... Het is niet alleen de bijbel hoor, maar de hele wereld om je heen. En je kinderen krijgen ook daar veel van mee.

De impact is een groter moraliteitbesef en een gezonde ethiek. Niks dan voordelen dus.

Bijzonder onderwijs zet in vanuit een duidelijke levensbeschouwelijke positie. Dat heeft invloed op kinderen. Het is algemeen bekend dat kinderen op jonge leeftijd enorm gevoelig zijn voor indoctrinatie. Kinderen groeien zo op met een min of meer doordachte kijk op de werkelijkheid, met idealen. Tegelijk leren kinderen dat hun eigen geloof (dat wat ze hebben geleerd), of visie op de werkelijkheid niet door iedereen wordt gedeeld; dat anderen anders geloven en anders leven. Wel leren kinderen in het christelijk onderwijs dat het je naaste liefhebben even belangrijk is dan God liefhebben. Dat is meer dan respecteren. Het heeft de warmte van goed doen aan de ander. Mijn indruk is echter dat kinderen zoveel mogelijk zonder dogma's dienen te worden opgevoed, zodat ze later bij verdere ontwikkeling een vrije keus kunnen maken. De "sprookjes" die ze tijdens hun kinderjaren hebben geleerd raken ze nooit meer kwijt.

Doe je ogen eens open! Kijk om je heen! Dit heeft een veel grotere negatievere impact op kinderen en zelfs op volwassenen: - Moord op moord - Blote vrouwen reclame - Kindercrèche voor egoïstische ouders. - TV,Films,Muziek,Internet etc Heb je daar wel eens over na gedacht? Je geeft aan dat God misdadig is, dan moet je dit verhaal eens lezen: "Een man ging naar de kapper om z'n haar en baard bij te laten knippen. Ze begonnen te discussiëren en spraken over vele zaken. Al gauw kwamen ze bij de bekende vraag of God wel bestaat. De kapper zei: "Kijk, ik geloof niet dat God bestaat." "Waarom zeg je zoiets ?" Vroeg de man. "Nou, iemand hoeft alleen maar naar de wereld te kijken en hij zal zien dat God niet bestaat. Als God echt bestaat, zouden daar dan zoveel zieke mensen zijn? Zouden daar zoveel gehandicapte kinderen zijn? Nee, Als Hij echt bestond, zou er geen ellende zijn op de aarde. Ik kan me niet voorstellen dat een God dit allemaal kan toestaan. De man was even stil maar zei verder niets. De kapper was inmiddels klaar en de man verliet de zaak. Onderweg naar huis zag hij een oude man op straat met heel lang haar en ongetrimde baard. De man ging onmiddellijk weer terug naar de kapperszaak en zei tegen de kapper: "KAPPERS BESTAAN NIET !" "Maar ik ben toch een kapper en ik sta hier vlak voor je. " antwoordde de kapper.” "NEE!" schreeuwde de cliënt. "Kappers bestaan gewoon niet. Als zij echt bestonden, zouden er geen mensen meer rond lopen met lang haar en ongetrimde baarden op de wereld." De kapper antwoordde: "Ach, wij kappers bestaan zeer zeker wel. Het zijn gewoon de mensen die niet naar ons komen. " "Exact!" ging de man verder. "Dat is het hem nou juist. God bestaat ook zeer zeker wel. Het zijn juist de mensen die niet naar Hem gaan en Hem niet opzoeken en daarom is er zoveel ellende op de wereld." PS: Dit heb ik niet zelf verzonnen maar het is een duidelijke uitleg. Het is zelfs hiermee begonne dat wij mense als God wilde zijn (zondeval). Dat is nu 't grote probleem, en dit probleem willen wij als mensen op God afschuiven. De Bijbel is een middel tot zaligheid en is door God gegeven. Dus de Bijbel heeft geen negatieve invloed op kinderen. Het is de mens die er 'n probleem van maakt. 't verhaal van Lot geeft juist aan dat God genadig is geweest voor Zijn volk. En wordt er ook aangegeven dat ook Zijn volk in de zonde kan vallen. Wij leven nu ook in een Soddom en Gommora (ga eens een kijkje nemen bij de Gay Pride) Khoop dat je iets aan hebt ;)

Misschien moest je ze toch maar eens naar een normale school brengen, of gewoon thuisonderwijs laten doen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100