Taal

Wij hebben een fonetisch schrift met een alfabet. Dat alfabet leren we niet voor niets heel vroeg uit ons hoofd. Behalve dat we ermee kunnen spellen, kunnen we er ook zaken makkelijk door opzoeken. In een woordenboek, een encyclopedie, een telefoongids, een index... Allemaal staan ze op alfabet.

Het Chinees is een karakterschrift. Met één karakter wordt soms een heel woord of begrip aangeduid. Als je als Chinees een karakter niet kent, hoe vind je dat dan terug in een woordenboek? Staan de tekens op beginklank? Staan ze op opbouw? Op complexiteit? Of is er nog een andere manier om de tekens in te delen?

Voor de duidelijkheid: de vraag is erop gebaseerd dat er zoiets bestaat als een Chinese (heel) dikke Van Dale. Ik doel dus op een Chinees-Chinees betekeniswoordenboek, niet op een vertaalwoordenboek (Chinees-Nederlands, Chinees-Engels, Chinees-...).

Wie het weet mag het zeggen!

In de 'spreektaal' wordt meestal kan jij gebruikt maar volgens de regels zou het m.i. kun jij moeten zijn. Of mag/kan het misschien zelfs allebei?

Ik doel vooral op het laatste woordje; holds.
Hoe vertaal je dat nou in dit zinsverband?

Ik was laatst in Polen, en daar viel me op dat Duitsland een "nergens op lijkende" naam heeft: Niemcy. Nederland daarentegen heet, heel herkenbaar, Holanda.

Hoe komt het, dat Nederland in alle talen heel herkenbaar is, en Duitsland zo verschillend wordt genoemd?

Nederland heet altijd Holland of iets wat er op lijkt, of een lokale variant van "Nederland" of "Lage Landen" (bijv. Pays Bas).

Duitsland/Duitsers heten bijvoorbeeld Allemagne, Niemcy, Germany, Tedesco - onherkenbare woorden.

Vanwaar dat verschil? Zijn er andere landen die zo verschillend heten in verschillende talen?