Hoe ziet een geest er uit?

Inmiddels zijn er nog al wat mensen , hier op g.v., die menen geesten gezien te hebben, maar dat er zoveel zijn die menen geesten gezien te hebben, is iets wat ik sterk betwijfel, toch ben ik erg benieuwd, of er enige, mogelijk veel overeenkomsten zijn in deze waarnemingen, zie deze vraag dan ook niet om wel of niet te bewijzen of geesten bestaan, mar meer, wat er dan wel gezien is, op welk moment, plaats, vorm, kleur enz.geesten

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Letterlijk een geest zien; Ik heb ooit mijn broer na zijn overlijden gezien. Hij had geen gelaat, wel een uitdrukking. Hij sprak niet maar ik begreep zijn nonverbale taal. Hoe het er uit zag? Het was een bundel van licht wat omringt was door nog veel meer licht. Waar? Ik zat gewoon rustig op de bank in mijn huis. Wat ik zag was een soort van 'sterrenhemel'. Ik wist, vraag niet hoe, dat het mijn broer was, hij was verbonden met een koord, zilverkleurig. Toen hij mij had laten weten hoe het met hem ging, zag ik het koord breken en werd hij omhoog gedragen door het grotere licht. Toen verdween het beeld. Was heel erg bijzonder!

Veel mensen omschrijven geesten als doorzichtig en onaantastbaar. Echter wordt ook vaak gezegd dat er een geest ''gezien'' is terwijl er alleen een teken is opgevangen, zoals een deur die dicht klapt of een papiertje die op de grond valt.

Mijn man kwam te laat bij zijn moeder op het sterf bed en kreeg in de trein erna toe een gevoel dat zij overleden was.En heeft daardoor geen afscheid kunnen nemen.Hij kreeg een paar weken daarna een bezoek van haar toen hij s!avonds in een stoel zat in de kamer. Het gaf hem een gevoel dat het goed was zo en dat ze alsnog afscheidt kwam nemen. In deze vorm zag hij een geest ,dus zijn moeder. Toegevoegd na 1 uur: Een collega van mij vertelde dat ze samen met haar zusje haar overleden vader had gezien op een roltrap in een warenhuis.Ze zijn zich wild geschrokken en naar huis gehold .Het gebeurde als kind maar ze zijn het nooit meer vergeten.

ik heb 1 x een geest gezien denk ik. en dat was een soort schaduw, maar dan donkerder. Het was toen nacht en alles was donker. maar deze schaduw was nog donkerder. en toch duidelijk te zien. ik wist zeker dat het een geest was. nu ik ouder ben geloof ik er niet meer zo in. ik denk dat het verbeelding was. maar je weet maar nooit. Toegevoegd na 1 minuut: Het was gewoon een gedaante van een grote man, het was duidelijk een vorm van een menselijk lichaam, het keek vanuit mijn slaapkamerraam naar buiten, het leek of hij van mij schrok toen ik naar hem keek en toen ging hij door een gesloten deur weg.

Eigenlijk praat ik er nooit over,maar vooruit. Als kind van een jaar of 10,heb ik staan praten met twee jongens van een jaar of 20,die ik al eens eerder had gezien..Ze zagen er normaal uit,zoals wij.Een vriendje vroeg later met wie ik stond te praten,aangezien er niemand stond en ik toch duidelijk in gesprek was met gebarende handen en al. Dat zullen dan wel geesten geweest zijn.Verder heb ik geen ervaring met hallucinatie's en het is verder niet meer voorgekomen.

Ik denk dat ze eruit zien zoals de 'ziener' ze het makkelijkst voorstelt. M.a.w.; ze krijgen vorm door je eigen vermogens. Zodra er door iemand om wat voor reden dan ook bewust aangenomen wordt dat je een geest ziet, gaat je brein keihard werken om je visioen in een acceptabele en behapbare vorm aan je te presenteren. Je eigen voorstellingsvermogen mag er daardoor mee aan de haal, waardoor het uiterlijk van een geest per persoon en zelfs per situatie volkomen anders kan zijn. Zo is het heel goed mogelijk jezelf bang te maken door midden in de nacht, op een stil moment, een stil steegje in of je eigen donkere rommelzolder op te gaan en jezelf bewust er toe te zetten dat er geesten aanwezig zijn. Je verzint een creepy reden voor hun aanwezigheid en hop! Je voelt dan, terwijl je de trap bestijgt of het donkere steegje in loopt zo'n vorm van anticipatie gecombineerd met lichte angst; voer voor zo'n heerlijke paranoia. In deze staat ben je heel goed in staat om je geesten in te beelden; die koude wind die net door het zolderraam langs je nek fluisterd, dat plastic zakje wat je ritselend door de tocht achtervolgt in de steeg. Het kost weinig moeie om daar iets achter te zoeken of wat in te zien. En dat terwijl je gewoon nog weet dat je het jezelf aangepraat hebt. Moet je voorstellen waartoe je in staat bent als je simpelweg overtuigd bent een geest te zien/te hebben gezien...

Deze antwoord is gebaseerd op mijn persoonlijk ervaring en spiritueel studies. Een geest heeft geen vaste vorm want een vorm is een deel van de materiële wereld. Een ziel bestaat uit vijf delen waarvan een "geest" is puur van de materiële wereld en vertrekt niet na het overlijden naar de spiritueel wereld. Wat men ervaart als een geest is deze deel van de ziel die op ons werkelijkheid blijft want het is een vorm van energie en energie is een deel van de materiële wereld. De ziel heeft toegang tot de geest vlak na het overlijden en kan zijn of haar bewustzijn nog plaatsen in de geest om een deel te nemen in de materiële wereld, dat kan alleen tot het moment dat de ziel oversteekt definitief naar de spirituele wereld. De deel die overblijft in de materieel wereld vervaagt met de tijd maar bevat nog emotioneel informatie die toegankelijk kan zijn voor extra gevoelig mensen. Deze mensen kunnen gevoelens en beelden ontvangen van emotioneel hoogtepunten van de vertrokken ziel. De geest heeft geen bewustzijn het is meer een soort opname die vervaagt met de tijd. Na verloop van tijd blijven alleen emotionele hoogtepunten waarneembaar, hoe sterk of heftig het oorspronkelijk emotie was hoe langer het blijft. De antwoord op je vraag hangt af van de staat van de geest, als het nog gestuurd wordt door het bewustzijn van de ziel dan kan je een sterk aanwezigheid voelen en een fysieke manifestatie ervaren (van geluid tot beeld) en het zal voelen alsof je echt iemand ontmoet. Als het een geest is zonder bewustzijn dan hangt het van je gevoeligheid en van de oorspronkelijk emoties van de overleden persoon.

Geesten kunnen zich in alle vormen en gedaante aannemen als ze zelf willen, daarom is het oppassen als je je bezig gaat houden met de duistere kant van paranormale zaken zoals zwarte magie,glaasje draaien,geesten oproepen met de pendel, omdat kwade geesten kunnen verschijnen als de gedaante van goede geesten van overleden familie en/of kennissen. Ik zie ze van naaste in transparant of alleen het hoofd gewoon voorbij komen zweven,of verschijnen op foto's. Kwade geesten kan ik herkennen als het zwarte schimmen of zwarte schaduwen zijn,en zich gaan uiten tot levende, maar bij aankomende kwalijke geesten wordt ik gewaarschuwd door een kat die me bewaakt en daarna komt er ook altijd een grote Herdershond naast mij zitten en nog andere honden. De meest verschrikkelijke waren duitse soldaten die ik zag en hoorden macheren bij mijn bed. Sindsdien slaap ik nergens in huis behalve in de woonkamer.Dat is nu 4 jaar.

Als een dierbare door een ernstige ziekte is overleden en daardoor haar lichaam getekend was door die ziekte dan krijg je haar of hem te zien als voor die ziekte begonnen is Maar wat mij wel opgevallen is als ik hun zie dat het haar en nagels wel door gegroeid zijn .

Ze zien er geestig uit.

een vriendin van mijn oma had een vader waarmee de vriendin vlak voordat hij stierf erge ruzie had, hij is dus ook gestorven met ruzie... maar toen die vriendin in de keuken stond, voelde ze altijd alsof iemand op haar schouder tikte, dan keek ze achterom en zag niemand, ze schrok er een beetje van, toen is ze naar een psygoloog geweest en van hem moest ze zeggen als ze in de keuken stond " t'is al goed pa.". dat deed ze en ze heeft nooit meer last ervan gehad, mijn oma en mijn moeder waren in Griekeland in een hotel. rond 2 uur in de nacht zag mijn oma een jongetje voorbij zweven in en grieks gewaad, dat jongetje bleef hangen in bij de voet van het bed, het vreemde is dat als je een geest ziet dat je dan niet bang bent, maar je voelt het als een bon van vertrouwen. ik heb nog een verhaal maar die is te moeilijk om uit te leggen... dus die ga ik niet doen

Ik weet niet hoe een geest eruit ziet, Maar als ik alle verhalen lees dan denk ik dat ze alles kunnen zijn. Eerst geloofde ik er niet in maar nu wel. Ik zag op vakantie ook vaak mensen (Vriendinnen of vrienden) en als ik beter keek waren ze verdwenen.

mijn moeder heeft jaren geleden mijn overleden zuster aan haar zien verschijnen. gewoon zoals ze was, doorzichtig en met een lichte witte tot witgele aura eromheen, als ik me goed herinner... Inmiddels is ze zelf overleden en laatst zelf aan mijn bed gekomen. Ik zag haar niet, maar ze streek over mijn hand toen ik het vroeg, een teken te geven dat zij het was, want ik voelde haar wel...

Geesten bevinden zich in het 'oog' van de waarnemer, en het hangt dus sterk van de waarnemer af welke vorm hij of zij zijn./haar geesten geeft of welke verschijnselen hij of zij alszodanig interpreteert. In onze cultuur hebben geesten meestal de vorm en gestalte van (overleden) dierbaren, of zijn juist onzichtbaar. In andere culturen vinden we veel meer engel- of demon-achtige geestverschijnselen (waarbij zeg maar meer het karakter van de geest / voorouder wordt weerspiegeld). Ook dieren / mengelingen van dieren / mengelingen van mensen en dieren komen op bepaalde tijden en plaatsen voor. Hoe geestverschijnselen worden waargenomen / zich manifesteren is dus sterk afhankelijk van de cultuur /achtergrond / geloof / fantasie van de waarnemer.

Het is momenteel tijd van spiritueel ontwaken, met de juiste intentie en training van een medium zal er voor velen een ( andere ) wereld opengaan. Het is een proces wat al jaren gaande is.

Geesten zien, moet je m.i. plaatsen in de categorie B.D.E. Je hersens maken op dat moment één of andere stofje aan,waardoor je erg ontvankelijk wordt voor bepaalde indrukken. Dat mensen menen geesten te hebben gezien,of het licht aan het einde van de tunnel wil ik wel accepteren, maar dat geesten bestaan, dat weiger ik te geloven.

Mijn ervaring: het was in Zuid-Afrika waar ik toen woonde en mijn man overleden is. Hij was ongeveer 2 weken overleden en ik miste hem waanzinnig en was intens verdrietig. Ik liep naar de slaapkamer waar een grote spiegel hing, onze hulp had de spiegel afgedekt als teken van rouw. Ik haalde de witte doek van de spiegel af en probeerde een beetje mijn haar te fatsoeneren voor de spiegel. Terwijl ik dat deed verscheen mijn man in de spiegel. Hij keek me alleen maar heel geruststellend aan en lachte naar me. Hij bleef voor mijn gevoel daar heel lang,maar toen ik naderhand op de klok keek, heeft het denk ik ongeveer 2 minuten geduurd. Het was een enorme troostrijke ervaring. Een paar maanden later ging ik met wat mensen naar marktje in de buurt, we zouden daar mensen helpen en proberen voor sommige goede medische hulp in te schakelen. Mijn man werkte als arts in Zuid-Afrika, wij probeerden zoveel mogelijk in zijn geest verder te gaan. Wij waren de enige blanken op de markt, er was overal muziek, lawaai, geluid van blatende beesten. En terwijl ik erover nadacht hoe heerlijk het was weer al die indrukken te kunnen ervaren zonder te worden overheerst door verdriet, zag ik naast een kraampje mijn man staan, hij stond daar in soort van witte waas, hij was ook in het wit en knikte naar mij, zoals hij vroeger vaak kon knikken als hij vond dat ik iets goed deed, daarna wuifde hij echt als en soort afscheid. Naast mij stond onze hulp en ze zei meteen tegen me dat ze mijn man daar had gestaan en ook naar haar had gewuifd. We hadden er verder geen woord over gewisseld, maar zij had hetzelfde gezien als ik. Mijn (molukse)schoonzoon ziet heel vaak mensen die overleden zijn en zijn kleindochtertje van nu 2 jaar oud, verteld over een mijnheer die met haar speelt en praat als ze op haar kamertje is. We ontdekten dat bij het tevoorschijn halen van oude foto's van Molukse familie, ze wees hem zo aan met zijn naam erbij, ze kon het niet weten, het is de overgrootvader van mijn schoonzoon. Zij lijken de mensen altijd heel real-life waar te nemen, maar soms ook alleen een gezicht of een beetje zwevend boven de grond. Vaak zijn ze jonger of dragen ze kleding die bij leven favoriet was. Mijn schoonzoon maakt er nooit veel woorden aan vuil, hij weet gewoon dat alles wat hij ziet helemaal klopt en gaat geen enkele discussie met mensen die hem eventueel belachelijk maken als hij iets verteld. Zij moeten nog ontdekken en leren zegt hij dan, datkomt vanzelf een keer.

Een vriendin van mijn dochter belde mijn dochter midden in de nacht helemaal overstuur op.Ze waren een jaar of 18.Ze had door de dichte deur een meisje zien verschijnen.het meisje zag er verdrietig uit en leunde tegen de deurpost.Ze had het haar een beetje voor haar ogen hangen.

een geest heeft nauwelijks 'body' of wezenlijke aanwezigheid een soort ijle transparantie ze bestaan vooral in de mind van hen die ze zien ik ken verschillende mensen die ze zien, ontwaren en dan vooral tijdens zeer emotionele gebeurtenissen een overlijden van een vader een ziekbed in een droom ze zijn, bestaan, existeren en veel meer velen zien ze niet Ed.

het enige wat ik in die vorm heb mee gemaakt is toen ik in bed lag (mijn oom was net 2 dagen overleden)en ik kon niet slapen dus ik lag een boekje te lezen met mn mp3 aan. Ik voelde ineens een koude 'windvlaag' en mn licht sprong uit op dat moment precies kwam het liedje One van U2 (het liedje op zijn begrafenis. Ik hoop erop dat dit maar allemaal toeval was(om bepaalde redenen). Mijn nichtje was jarig(haar eerste verjaardag sinds haar vader overleden was) en het eerste liedje dat ze hoorde was ... One van U2 toen ze afrij examen had was het eerste liedje op de radio one van U2. Ik weet niet of het toeval is en eerlijk gezegd hoef ik het ook niet te weten

Zoveel mensen, zoveel verschijningen, zoveel soorten geesten. Een eenduidend antwoord zal hier niet passen, zeker gezien alle antwoorden tot nu toe. Zelf heb ik een dergelijke verschijning (nog) nooit gezien, echter.... Enkele jaren geleden was de tante van mijn man ernstig ziek. Bij een bezoek aan haar, gebeurde iets wonderlijks. Wij stonden aan haar bed en praatten met haar. Ineens keek ze langs ons heen en zei: hee, ik zie opa met z'n boot (opa was visser). Door de rest van de familie werd ze (helaas) voor gek verklaard, maar wij wisten genoeg. Opa kwam haar halen en inderdaad, de volgende dag was ze overleden. Te verklaren? Nee. Te ervaren? Wel degelijk. Mooie vraag van je, Ed!

Oei wel goede maar ook heel lastige vraag!;) Jacob207 gaf m.i. al fraaie omschrijving van de vele manieren waar deze zich kunnen tonen en goed onderbouwd met andere "wetenswaardigheden"! Vanuit puur persoonlijke ervaringen (dit in herinnering vanaf 4e jaar) meende ik nog dat iedereen hetzelfde zag, zoals ook alles in de gewone waarneembare wereld! Heel af en toe maar was ik wel bang...(helaas geen ouders die openstonden voor deze dingen) maar ook angst is onderdeel van dit hele proces! Onbegrip ook, logisch als men denkt dat je gewoon rijke fantasie hebt :) De verschijningsvormen zijn zo wisselend dat er een boek over schrijven een optie is, maar ben hier te lui voor :) Merendeel is aanvankelijk nog zoals deze op aarde eruit zag, maar dan zonder bv nog de 'pijn-vertrokken' gezichten, en vaak met ooit gedragen kleding, soms omhuld met voorwerpen die kennelijk in hun leven een waarde hadden. Vaak eromheen ook anderen die kennelijk een ooit familie waren. Deze verschijningen zijn vaak nog 'aardegebonden'/grofstoffelijk en velen staan nog iemand bij hier op aarde "tot de taak klaar is en 'door mogen'. Anderen kunnen uiterlijk transparant zijn, of met mooie lichtgevende randen oid! Zelf ken ik niet echt een vaste locatie, tijd, of moment waarop ze zich tonen. In drukke omgeving meestal niet of minder. Wel voel en/of zie ik wel eens een "aanwezigheid" in wat rustiger omgeving, en zeker wel op een kerkhof (oops sorry ) zoals voor slapen gaan soms (vaak tijdelijke 'voorbijgangers') . Of spontaan tijdens gesprekken met iemand (soms al zichtbaar als deze 'geest bv een soort helper is en bij iemand tijdelijk hoort' en dan via de aura of soms aura-dubbel. Heel zelden zal ik dit dan bespreken, zeker niet ongevraagd! Als het echt belangrijk is kan dit altijd op ander moment en zeker weet dat mijn afstemming ook scherp was en ik meestal ook dan eerst aantekeningen maak. Hele "zien, horen, voelen, ruiken enz" verhaal kost me zelden moeite/energie eigenlijk. Heel soms zitten er ook naar-geestigen tussen die proberen in te spelen onder mijn emotie angst bv. Dan kan je inderdaad hard schrikken, maar door de vele jaren heen weet ik me genoeg beschermd en met soms hulp en kennis van aantal kosmische wetten verdwijnen ze vlot weer . Verder zie ik dit alles als NORMAAL en hou ik niet van de poeha/sensatie of zweverigheid eromheen! Zelfde als mensen die op andere manier een talent/gave hebben: doe ermee wat je moet of wil, en ga verder door met dagelijkse leven. ;)

een keer een geest gezien in het spookhuis en een keer toen ik s ochtends wakker werd na een avondje stappen

Ik heb er maar ervaring met 1, mijn grootvader, en die heb ik eigenlijk niet gezien, alleen gevoeld en gehoord. Toen hij overleed, was ik er niet bij, maar hij kwam het me wel zelf vertellen, afscheid nemen. Toen m'n ouders het me kwamen vertellen, wist ik het al. Jaren later, toen ik het moeilijk had met hoe 't vlak voor z'n dood was gegaan, voelde ik het koud worden, ik kreeg overal kippevel. Ik hoorde hem niet via m'n oren, maar in m'n hoofd (nee, ik ben niet gek). Hij zei dat het goed was en dat voelde ik ook heel sterk. Dat kippevel krijg ik nog wel eens, als ik met een moeilijke vraag zit, dat geeft me dan weer steun. Horen doe ik hem niet meer, maar dat hoeft ook niet.

Ik weet niet of je dit als een echt antwoord kan opvatten maar als klein kind zag ik weken achter elkaar geesten in mijn dromen. Ik weet niet of het een soort angst voor me was o.i.d. dat ik er zo vaak over droomde. Maar dat is juist wat me zorgen baart, ik droomde er behoorlijk vaak over. Ik weet nog wel dat ik ontzettend bang was als ik dit droomde. Het voelde namelijk ook niet helemaal als dromen want qua bewustzijn werd ik steeds "wakkerder" in mijn slaap (sorry voor de vage uitleg) Zie het als lucide dromen, er helemaal bij zijn met je bewustzijn terwijl je toch slaapt. Dit gevoel werd steeds sterker en het heeft me geholpen er niet meer over te dromen. Ik zei tegen mezelf in me slaap, ze bestaan niet. Na verloop van tijd ging het ook weg. Ze zagen er in mijn droom trouwens uit als schimmen, verder kon ik ze niet van elkaar onderscheiden want het waren er altijd ontzettend veel. Ook had ik het gevoel dat ze iets van me moesten hebben. Verder dacht ik ook geluiden te horen van hun. Daarna is het me nooit meer gelukt om in mijn droom zo "wakker" te zijn. Misschien betekent het niets, maar misschien ook wel. Ik deel het gewoon mee ;)

Een vriendin en ik hebben een bijbaan in de keuken van een restaurant. Op een dag stond zij een paar meter verderop appels te schillen en ik stond met mijn rug naar haar toe. Toen ik op een gegeven moment omkeek zag ik een man naast haar staan. Hij was erg onduidelijk; ik zag alleen dat hij een lange jas droeg en een hoed op had. Toen ik beter wilde kijken was hij weg. Ik vertelde mijn vriendin hierover en ze schrok. 'Wat voor kleur had hij?' vroeg ze. En gek genoeg wist ik hier het antwoord niet op. Ik zag de man maar ik kon niet zeggen wat voor kleur hij had. Wat bleek, mijn vriendin ziet 's avonds vaak dezelfde kleurloze 'persoon' met de jas en de hoed in haar kamer. Is dit een goede geest die de wacht over haar houdt of een slechte die haar achtervolgt? Achtervolgen geesten eigenlijk? We weten het niet.

Geesten bestaan niet. Het is net zoals met heel veel andere situatie een horen-zeggen verhaal. Als je denk dat je een geest hebt gezien is dan meer een ontwikkeling van het beeld wat je van TV en kennisen hebt gehoord. Niemand zal zeggen: een geest heeft de vorm van een vaas, heeft een blauwe teen bovenop en draagt een akte tas. Dat komt omdat dit niet mysterieus genoeg is om zelf uberhaupt bang van te worden. De vereiste is dus dat het persoon in kwestie of het publiek geïntimideerd wordt. En om de kans groot te maken dat iemand het meemaakt moet het fysiek ook een keer voorkomen: een niet te traceren schaduw (met alle TV's en spiegels in je kamer een goeie optie) een schim in de mist een geluid van iets wat je niet kunt verklaren. Veelal s'nachts. Het is een karikatuur, een vooroordeel, die natuurlijk zelden waar zijn. Net zo goed als dat iemand zegt dat Moslim-aanhanger slecht zijn en vervolgens iedereen op z'n hoede is iedere keer dan iemand in gewaad langsloopt. Hoe vaak versta je wel niet iets niet goed van iemand waar je mee praat. De regenboog is ook een erg apart/ onvoorstelbaar visueel verschijnsel maar is verklaard (daarnaast ook vrolijk gekleurd) en is op dat moment te achterhalen. Dus niet zo intimiderend.

Nou kijk. Dat de ervaring zeg maar. Die dan leert. Dat zeg maar de geest, dat die eruit ziet zeg maar een beetje zoals een witte laken die drover heen hangt met de gaten. Zoals op de plaatje. Lijkt beetje op de spook.

Mijn zusje overleed toen ik 24 was, zij was mijn grote voorbeeld in alles. Ze verongelukte met haar nieuwe auto op de eerste dag dat ze haar rijbewijs had. Het is nu 25 jaar geleden en nog bij elke moeilijke levensvraag denk ik aan haar, wat zou zij doen. En als het echt heel moeilijk is in mijn leven, ga ik op mijn bed liggen en concentreer me op haar en bijna altijd gaat de lamp naast mijn bed knipperen. Maakt niet uit, welke lamp ik in de loop der jaren naast mijn bed heeft gestaan, ze knipperden allemaal op het moment dat ik probeerde "contact"te krijgen met mijn zus. Ik zie haar nooit, maar voel haar heel erg, zeker op zo'n moment. Zelf eens op vakantie toen ik ruzie had met mijn toenmalige man en niet perse aan haar dacht,maar wel heel wanhopig op de rand van het bed zat te huilen, knipperde het lampje boven mijn bed.

Mijn dochter heeft ook steeds last van zulke dromen waar in ze steeds de zelfde man ziet staan.Deze heeft een lange jas aan en zo gauw hij bukt naar haar toe valt de capuchon voor zijn gezicht.

In principe ziet een geest eruit zoals de mens eruit ziet. je ziet het of je ziet het niet. Er zit niets anders tussen. Dus een geest is niet schimmig en hoeft dus niet als schimmig gezien te worden. Dat gebeurt wel in films, want dan kunnen ze beter laten zien wie de geest is en wie niet. Mensen hebben daarom aangenomen dat geesten er dus wat onstoffelijker of wazig uitzien. Niets is echter minder waar. Wanneer je een geest ziet zie je het, en anders niet. Ze kunnen wel op plekken verschijnen waar de meeste mensen niet hoeven of kunnen komen (tegen het plafond aan, dat soort dingen). Op het moment dat je een geest hebt gezien weet je het! Dan zul je merken dat het niet bijzonder is, het is gewoon hetzelfde als elke andere ontmoeting!

De geesten die ik heb gezien vonden mij er geestig uitzien, maar vreemder nog misschien: ze zagen elkaar niet. Ze leken net zo van mij te schrikken als ik van hen. Maar verder klikte het meteen. Ze zagen er compleet verschillend uit. 1 zag eruit als een rimpel in de ruimte, een ander als een gloed en de ander was alleen geluid. Er lijkt nogal wat mogelijk. Vreemd dat er geen onderzoek is dat het beschrijft.

Ik denk dat een geest , visueel een combinatie moet zijn van electromagnetische straling, en stroom in onze lichamen. De electromagnetische golven uit de ruimte raken ons aan en activeren op die manier een geest in ons, door de vloeiende stromen te beinvloeden.

een geest ziet eruit als hoe hij of zij was op een bepaald moment van t leven ...soms lijkt t echt een mens

Ik heb denk ik vandaag voor het eerst een geest gezien of ik heb het me verbeeld,.. mijn vraag is dan ook.. wat zeggen jullie?? Ik liep langs mijn werk, en onlangs is daar iemand overleden.. Een jongen met een beperking.. In iedergeval ik liep er langs en ik zag die jongen uit de deur rijden achter de andere rolstoelen aan. Hij zag er nog precies het zelfde uit zoals hij er eerst ook uit zag. Op dat moment realiseerde ik het me niet .. en ging ik werken, toen ineens dacht ik wacht eens even.. hij is overleden! Wat is dit? Geest of verbeelding?

Bronnen:
Lill

Ik heb nog nooit overduidelijk een geest gezien. In die zin niet lang genoeg om er naar te kijken en het bewust tot me door te laten dringen. Ik zie wel eens mensen lopen die er eigenlijk niet lopen, meestal gebeurd dat op straat. Een voorbeeld, ik loop over straat en vanuit een zijpaadje zie ik iemand aan komen lopen. Op het moment dat ik bewust mijn hoofd omdraai om te kijken, dan zie ik niemand meer. Niet in het zijpaadje, niet voor me, niet achter me, niet om me heen, niet verder in de straten, nergens is er iemand te bekennen. Ik zie ze als volledige mensen met 'normale' kleding aan, geen witte gewaden o.i.d. Ik zie ze wel waziger, niet volledig. In die zin, net zoals je vooruit kijkt en in je ooghoeken een (wel levend) persoon ziet langslopen. Je ziet een persoon, een silhouet, kleuren, vormen van kleding e.d. Het enige verschil is dat als ik bij een levend persoon omkijk, bewust kijk, deze nog wel aanwezig zijn. Mijn vriend ziet overigens hetzelfde, maar hij ziet mensen op de weg. Hoe vaak hij mij tijdens het rijden niet laat schrikken. Dan staat hij ineens bovenop zijn rem omdat er iemand op de weg staat. Op het moment dat hij snelheid heeft geminderd ziet hij niemand meer. Het rare is dat ik dan nog nooit iemand op de weg heb zien staan. Of al dit soort waarnemingen geesten zijn? Geen idee. Misschien is het wel een achterlating van energie die alleen op die plaats gebonden is, geen idee. Over het algemeen voel ik meer dan ik zie. Ik voel eerder een aanwezigheid en heb daar geen beelden bij, m.u.v. de beelden die het gevoel oproepen.