Is bescheidenheid een deugd of een gemeen truukje om iedereen middelmatig te houden?

Iedereen roept maar om het luidst dat je bescheiden moet zijn en als je dat niet bent, ben je automatisch arrogant.

Maar bescheidenheid is toch alleen maar authentiek zolang het spontaan is, en dat kan het niet zijn vanaf dat iemand je uitlegt wat bescheidenheid is. Vanaf dat je je bewust bent wat "bescheidenheid" is, ga je die toch tonen als aangeleerd, gewenst gedrag? Het spontane is er immers af. En doen we het dan niet vooral uit schrik om arrogant over te komen? Is valse bescheidenheid dan ook niet arroganter dan gewoon je bewust zijn van je kwaliteiten en daar open voor uitkomen zonder er natuurlijk eindeloos over te bluffen?

Ik denk zelf dat de mensen die het hardst roepen om bescheidenheid gewoon jaloers zijn en met wrok zitten omdat ze niet jouw schitterende kwaliteiten hebben. In plaats van met hun eigen kwaliteiten aan de gang te gaan, houden ze zich ledig met anderen hun onbescheidenheid te verwijten.

Ter inspiratie voor de gelovigen: Jezus zei toch ook: verstop je licht niet onder de korenmaat, maar zet het op de standaard en laat het overal schijnen...

Weet jij het antwoord?

/2500

Bescheidenheid kan inderdaad een deugd zijn, mits het oprecht en echt is. Overal waar je het woordje vals voor zet, is dus het tegendeel van bovenstaande. bescheidenheid wordt dan valse bescheidenheid, en liefde valse liefde. Als je het duister toelaat in je leven, krijgen alle schone en eerlijke zaken een vals trekje. Je kwaliteiten laten zien, zonder er met je ego op de loop te laten gaan, is niks mee. Je mag zijn zoals je bent, dus ook je kwaliteiten mag je laten zien, mits met een behoorlijk portie eerlijkheid en bescheidenheid. Maar ook je kwaliteiten kunnen een vals tintje krijgen, door er met zelfzucht mee om te gaan. Eigenlijk is niks verkeerd mits je er met eerlijkheid en zuiverheid mee weet om te gaan. Dus laat je licht schijnen, vrijelijk en open, maar laat het niet verduisteren.

Bescheidenheid is voor mensen die te goed zijn voor arrogantie. ;-) Vergis bescheidenheid ook zeker niet met middelmatigheid. Bescheiden ben je als je ergens erg goed in bent, er regelmatig mee geconfronteerd wordt of geprezen wordt er om, en je er zelf niet mee te koop loopt. In het geval van middelmatigheid krijg je lof om iets wat je een keer goed gedaan hebt en kan je hier niet mee om gaan. Deze 'neppe' bescheidenheid is slechts een uiting van onzekerheid. Verder: dit alles is slechts zoals jij het zelf beleeft en waarneemt. Iemand die zich afvraagd of diegenen die het hardst roepen om bescheidenheid niet gewoon met wrok zitten om een andermans talent, hebben hier zelf vaak ook een handje van. (Ik bedoel dit overigens niet beschuldigend!). Mijn punt is: Zoals de waard is, vertrouwd hij zijn gasten!