Is bescheidenheid een deugd of een gemeen truukje om iedereen middelmatig te houden?

Iedereen roept maar om het luidst dat je bescheiden moet zijn en als je dat niet bent, ben je automatisch arrogant.

Maar bescheidenheid is toch alleen maar authentiek zolang het spontaan is, en dat kan het niet zijn vanaf dat iemand je uitlegt wat bescheidenheid is. Vanaf dat je je bewust bent wat "bescheidenheid" is, ga je die toch tonen als aangeleerd, gewenst gedrag? Het spontane is er immers af. En doen we het dan niet vooral uit schrik om arrogant over te komen? Is valse bescheidenheid dan ook niet arroganter dan gewoon je bewust zijn van je kwaliteiten en daar open voor uitkomen zonder er natuurlijk eindeloos over te bluffen?

Ik denk zelf dat de mensen die het hardst roepen om bescheidenheid gewoon jaloers zijn en met wrok zitten omdat ze niet jouw schitterende kwaliteiten hebben. In plaats van met hun eigen kwaliteiten aan de gang te gaan, houden ze zich ledig met anderen hun onbescheidenheid te verwijten.

Ter inspiratie voor de gelovigen: Jezus zei toch ook: verstop je licht niet onder de korenmaat, maar zet het op de standaard en laat het overal schijnen...

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik denk dat er zijn drie soorten bescheidenheid maar aleen een vorm is een deugd: De valse bescheidenheid - die wordt gebruikt om iets te te krijgen, van een compliment uitpersen tot vleierij. Daar zit altijd een verborgen egoïstische wil achter. De natuurlijke bescheidenheid - Heel charmant en soms is het echt. Het is een kwaliteit van een mens maar het is nog geen deugd. Soms komen verlegen mensen over als bescheiden terwijl ze van binnen streven naar het tegenovergesteld. De aangeleerde bescheidenheid - naar mijn mening is dat de enige bescheidenheid vorm die je een deugd kan noemen. Het is de bescheidenheid die komt uit een diep inzicht vaak als resultaat van leed maar ook als resultaat van observatie en reflectie, van kennis en soms komt het pass als wij oud worden. Toegevoegd na 4 minuten: Oh en het is geen truukje!

Bij sommigen hoort het bij het karakter. Ik zelf heb dat ook, als ik iets "goeds" heb gedaan en ik krijg er complimentjes over doet me dat niet zo veel. Sommige mensen gebruiken bescheidenheid echter om het tegenovergestelde te bereiken. "Wauw, wat ben jij mooi slank!" "Nee joh, zo slank ben ik nou ook weer niet.." "Lieg niet! Je hebt een prachtig figuur!" Doel bereikt. Toegevoegd na 58 seconden: Zie het maar zo: bescheidenheid IS een deugd, maar je moet het niet misbruiken.

Volgens het verhaal wat je erbij schrijft is het een spiegeling. Als iemand zegt dat je bescheiden moet zijn, zegt dit meer over diegene dan over jouw. Men ziet zichzelf altijd in een ander en men ziet dus meer hun eigen problemen met bescheidenheid dat de jouwe. Het is de pijn van de ander die ervoor zorgt dat zij zeggen dat je bescheiden moet zijn. Jij kan het niet helpen dat het pijn bij die ander doet. Dat ligt meer bij de ander.

Bescheidenheid kan inderdaad een deugd zijn, mits het oprecht en echt is. Overal waar je het woordje vals voor zet, is dus het tegendeel van bovenstaande. bescheidenheid wordt dan valse bescheidenheid, en liefde valse liefde. Als je het duister toelaat in je leven, krijgen alle schone en eerlijke zaken een vals trekje. Je kwaliteiten laten zien, zonder er met je ego op de loop te laten gaan, is niks mee. Je mag zijn zoals je bent, dus ook je kwaliteiten mag je laten zien, mits met een behoorlijk portie eerlijkheid en bescheidenheid. Maar ook je kwaliteiten kunnen een vals tintje krijgen, door er met zelfzucht mee om te gaan. Eigenlijk is niks verkeerd mits je er met eerlijkheid en zuiverheid mee weet om te gaan. Dus laat je licht schijnen, vrijelijk en open, maar laat het niet verduisteren.

Voor de meeste mensen is bescheidenheid een keurig uit het hoofd geleerd toneelstukje en waag het niet, niet bescheiden te zijn, dan ben je arrogant. Als een ieder nu eens gewoon zegt wat hij/ zij denkt, dan waren er heel weinig bescheiden mensen. De echte bescheidenheid is een deugd, de rest is nep.

Je verwart twee dingen. Als je schitterende kwaliteiten hebt maar ze niet toont, heeft dat met andere dingen dan bescheidenheid te maken.Misschien ben je onzeker, verlegen, bang om arrogant te worden gevonden, bang om toch niet 'zo schitterend' gevonden te worden.Je kwaliteiten laten zien is zeker niet onbescheiden. Bescheidenheid is een deugd van mensen die bewust zwijgen als anderen praten.Een bescheiden persoon kan misschien alle antwoorden geven als mensen zitten te redetwisten, maar hij zal dat niet doen.Hij gaat er vanuit dat als de tijd rijp is de mensen daar zelf wel achter zullen komen.

[En doen we het dan niet vooral uit schrik om arrogant [over te komen? Is valse bescheidenheid dan ook niet [arroganter dan gewoon je bewust zijn van je kwaliteiten [en daar open voor uitkomen zonder er natuurlijk [eindeloos over te bluffen? Dit klopt helemaal, er valt niets aan toe te voegen.

Je hebt bescheidenheid en valse bescheidenheid. Die twee zijn moeilijk van elkaar te onderscheiden.

Bescheidenheid is het tegenovergestelde van aanmatigende overmoed. De persoon die bescheiden is, heeft een nuchtere kijk op zichzelf en op zijn bekwaamheden en is vrij van eigendunk of verwaandheid. In plaats van trots, pocherig of ambitieus te zijn, is de bescheiden persoon zich altijd bewust van zijn beperkingen. Bijgevolg respecteert hij de gevoelens en zienswijzen van anderen en neemt die op passende wijze in aanmerking.

Bescheidenheid is voor mensen die te goed zijn voor arrogantie. ;-) Vergis bescheidenheid ook zeker niet met middelmatigheid. Bescheiden ben je als je ergens erg goed in bent, er regelmatig mee geconfronteerd wordt of geprezen wordt er om, en je er zelf niet mee te koop loopt. In het geval van middelmatigheid krijg je lof om iets wat je een keer goed gedaan hebt en kan je hier niet mee om gaan. Deze 'neppe' bescheidenheid is slechts een uiting van onzekerheid. Verder: dit alles is slechts zoals jij het zelf beleeft en waarneemt. Iemand die zich afvraagd of diegenen die het hardst roepen om bescheidenheid niet gewoon met wrok zitten om een andermans talent, hebben hier zelf vaak ook een handje van. (Ik bedoel dit overigens niet beschuldigend!). Mijn punt is: Zoals de waard is, vertrouwd hij zijn gasten!

Bescheidenheid is in mijn beleving wanneer je zélf niet op de troon plaats neemt wanneer je talenten hebt! Je enkel kunt genieten van het feit dat een ander je waardeert vanwege je talenten. Diegen die jou waardeert heeft ook een vorm van bescheidenheid wanneer hij oprecht waardeert. Het jouw talenten gunt en blij is voor jou. Bescheidenheid zit in dié mens die oprecht bescheiden is! Valse bescheidenheid is uiteraard niet authentiek en vaak een verbloeming van de arrogantie. Mensen die een bescheiden mens arrogant noemen, missen helaas hun eigen bescheidenheid.