Onder welke voorwaarden zal het algemeen debat tussen gelovers in spiritualisme en gelovers in de wetenschap tot een eind kunnen komen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Die voorwaarde is om een balans te vinden tussen de eigenschappen van die twee (uitersten). Vanuit de wetenschap is men gewend om een stelling te bevechten en uit te dagen om te zien of het overeind blijft staan, of dat het valt onder de druk die er vanuit de wetenschap(pers) wordt opgelegd. Dit methode valt vaak niet goed onder de spiritualisten, omdat met zich letterlijk aangevallen voelt voor waar hij voor staat en waar hij in geloofd. Plus de angst als hetgeen waar hij in geloof opeens wordt neergehaald door bewijzen, hebben zij opeens niets meer wat hun leven belangrijk maakt(e). Voor de wetenschap is dit vaak een spel. Voor de spiritualisten is dit een leven. En die laatste categorie willen niet graag dat een leven(spad) wordt vernietigd. Alleen maar voor het spel. Het zijn twee kampen, met verschillende wijze hoe men in het leven staat.

Op het moment dat spirituelen snappen dat wetenschap geen geloof is.

op het moment dat wetenschappers begrijpen dat geloof niet in wetenschap is te vatten.

Wanneer zij uitgaan van dezelfde paradigmata en dezelfde criteria hanteren over wat een geldig bewijs is.

Een algemeen debat tussen mensen die het niet eens zijn, hoeft niet tot een einde te komen. Een algemeen debat kan zelfs bijzonder interessant zijn. Onder "gelovers in spiritualisme", zijn een heleboel verschillende geloven en stromingen te vatten. Die onderling en met elkaar vast ook heel veel debat voeren. Onder "gelovers in de wetenschap", wetenschappers, zijn er ook genoeg mensen die diep geloven in een god, of "het hogere". Het een hoeft het ander niet uit te sluiten. Zelf noem ik mij behoorlijk spiritueel, in de betekenis van de actieve en vitale verbinding met de kracht of het wezen van het diepere zelf. Als persoonlijke levenshouding, buiten de georganiseerde religies. Maar onder die noemer van "spiritualiteit" zijn er een heleboel zaken waar ik absoluut niet in geloof. Zoals paranormale of bovennatuurlijke verschijnselen. Zoals praten met overledenen of contact met gestorvenen, of het zien van geesten etc. Wat mij betreft zou het helpen als James Randi eindelijk eens iemand vindt die die prijs van een miljoen dollar verdient voor degene die het bewijs kan geven van enig paranormaal of bovennatuurlijk verschijnsel onder testomstandigheden waar beide partijen mee akkoord gaan. Zolang dat niet zo is, respecteer ik ieders persoonlijke ervaringen. Maar sommige uitwassen en commerciele exploitatie van mediums vind ik dermate verwerpelijk dat ik mij daartegen zal blijven verzetten, omdat het vaak volksverlakkerij is.

Een debat tussen andersdenkenden vraagt om: - respect naar elkaar en voor elkaars standpunt - elkaar serieus nemen in wat er gezegd wordt - geen verwijten - geen persoonlijke aanvallen - geen moddergooien Wat het wel moet zijn: - een respectvolle uitwisseling van meningen - het gaat over wat er wordt gezegd niet wie het zegt - iedere deelnemer heeft een goede intentie - elkaar prikkelen tot anders denken Het blijft lastig om een debat te voeren tussen twee redelijk extreem uit elkaar liggende groepen. De een zweert bij wetenschap en gelooft alleen als het door x aantal mensen is getest (en andere criteria) en staat niet open voor dingen die niet direct bewezen kunnen worden. De spirituelen willen (eindelijk) eens erkenning zonder als een kwakzalver neergezet te worden omdat je het proces niet kunt "zien". Daarnaast wordt altijd vergeten dat wetenschap een gemiddelde is en dat er echt ook mensen dood gaan aan wetenschappelijk geteste medicijnen en handelingen en artsen die hun werk niet goed doen. Dat zijn de Jomanda's van de wetenschap die alleen niet aan zulke hoge bomen worden gehangen als in de alternatieve wereld. Het blijft dus een ongelijke situatie. Wat de grote vraag is bij een debat: wat is het doel er van? is er een verborgen agenda?

Op aanraden van een aantal hier ben ik mij eens gaan verdiepen in de wetenschap, en hoe meer antwoorden ik krijg, hoe dichter ik bij God en zijn schepping uitkom. Prachtig antwoorden dat de mens en alles om ons heen uiteindelijk maar uit energie bestaan,we zijn eigenlijk niet opgebouwd uit massa maar uit energievelden! Hoe wonderlijk is alles opgebouwd, en met zorg geformeerd. Een mens is in staat om lief te hebben, te kiezen voor zowel het goede als het slechte, en alles om ons heen is wonderlijk en verrassend. Ik denk dat gelovers echte wetenschap niet hoeven uit te sluiten, en wetenschappers met deze grootse gedachte in het achterhoofd, geloof niet hoeven uit te sluiten. Het gaat om keuzes maken in het leven, gebruiken we onze energie positief of negatief. Hoe behandelen we elkaar, met respect en hoogachting, of met minachting en hoon. Mijn antwoord is duidelijk.

Een voorwaarde voor een goede discussie is een verschil van mening. Wat betreft dit onderwerp zijn dat wel 10 dozen vol! Gek genoeg is er altijd wel een wil tot een resultaat te komen, anders waren er niet telkens zoveel reactie's over dit onderwerp. De wetenschappers denken alles te kunnen verklaren. De gelovers denken ook een andere uitleg te weten. Beiden zijn bruggebouwers. Maar zo gauw er een brug is, durft niemand er over. Toch ontmoet ik regelmatig wetenschappers die inmiddels de brug over zijn en nu met de kennis van de wetenschap en het spirituele, door het leven gaan. Ook zie ik ( mij zelf) spirituele mensen die een deel van de wetenschap laten meetellen in het spirituele. Ergens zal dus de oplossing voor wederdzijds begrip, hier ergens te vinden zijn, maar de discussie zal altijd blijven. Omdat we als mens er nog steeds te weinig van begrijpen. Inzichten blijven veranderen. Meningen dus ook.

Op het moment dat iedereen beseft dat elke mens op zijn eigen manier tot waarheid komt. Voor observeerders en denkers zal dat eerder op een "wetenschappelijke" manier zijn, voor voelers en geïnspireerden zal dat eerder op een "spirituele" manier zijn. Er bestaat echter ook een spirituele wetenschap, nl. de yoga-leer gebaseerd op de teksten van Patanjali. Wie deze onbevooroordeeld leest, zal merken dat deze proefondervindelijk opgebouwd zijn. Het is geen religie of geloof. Je test het uit, en als het werkt, des te beter. Het is spiritueel in die zin dat er geen ultieme waarheid wordt gezocht (zoals in de filosofie), maar wel een verlichting, dat wil zeggen, een bevrijding van dat wat de mens kwelt op fysiek, mentaal en metafysisch niveau. Maar als we een ding uit de geschiedenis kunnen leren, dan is het dat in alle soorten overtuigingen met elk hun eigen bewijsmethodes steeds een grote variatie naast elkaar bestaat. Heel vaak is je voorkeur cultureel bepaald. Wie in het westen fanatiek wetenschappelijk denkt, kan met hetzelfde soort denken in het midden-oosten een fanatieke sharia-aanhanger zijn. Als we ieder zijn eigen waarheid zouden gunnen en mekaar niks zouden opdringen, hoe overtuigd we ook zijn van ons eigen gelijk, dan zouden er geen oorlogen meer ontstaan. Natuurlijk zorgt dat in een multiculturele samenleving voor behoorlijk wat uitdagingen, maar juist het wederzijds respect is daar de enige oplossing voor.

Op het moment dat mensen hun mond houden, zal er een einde aan komen aan het algemeen debat. Geen enkele partij heeft zowel gelijk als ongelijk. Beide partijen hebben namelijk hun eigen (kijk) waarheid. Om je vraag te beantwoorden onder welke voorwaarden: 1. Alle partijen respecteren elkanders standpunten en uitleg hoe men tot deze standpunten is gekomen. 2. Onder geen enkele voorwaarde zal men de mening van andere partijen gaan ondermijnen. 3. Men dient totaal geen (v)ruchtbaarheid (reclame) te maken over de ingenomen standpunten. Er zal altijd een debat zijn, zolang we niet het naadje van de kous weten. Richard

Nooit, onder geen enkele voorwaarde. Omdat wetenschap geen geloof is en spiritualisme wel.