Heeft de mensheid een soort spiritueel gen?

Bij sommige mensen (mischien de meeste mensen) komt op een gegeven moment de vraag "wat is de reden voor mijn bestaan?" Dat leidt vaak tot een spiritueel weg. Meestal gebeurt het onder bepalde omstandigheden, maar de process is vrijwel gelijk bij iedereen.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Uitgaande dat spiritualiteit bestaat, is er bijna altijd een erfelijke aanleg hiervoor waarneembaar. In principe zijn we het allemaal, maar vaak heeft het rationeel denken de overhand. Sinds een tiental jaren lijken de kinderen van spirituele ouders, sterker spiritueel te zijn , dan de ouders zelf. Dit geeft vaak veel problemen voor de kinderen zelf, tot een jaar of 7. Grote problemen met slapen, nachtmerrie's, eetstoornissen, veel huilen, moeilijk bereikbaar, onbegrepen angsten enz. Bijna altijd gaat de hooggevoeligheid van moeder naar dochter en van vader naar zoon en is een belangrijk onder deel geworden van hun karakter.heel vaak zie ik oma, dochter en kleinkind, die alledrie spiritueel zijn, waarvan het kleinkind het sterkste is. Moeilijk om het hier even uit te leggen hoe dit is vast te stellen, maar dit is zeker mogelijk. het is te "meten"via het gevoel. Spiritualiteit is een pover restant van wat we ooit als oermens allemaal gehad hebben om te overleven.

Spirituele ontwikkeling vergt een mensenleven (mijn eerste stap op het spirituele pad heb ik 12 jaar geleden gezet) en levert maatschappelijk gezien weinig op. Innerlijke ontwikkeling is een zeer persoonlijk schat, het doel van het leven voor de spirituele mens, maar het is een moeilijke weg om te gaan, zonder wereldlijk rendement.

Nee, dat bestaat niet. Dat was mijn antwoord. Nu de rest: In tegendeel tot wat je beweert leidt dat helemaal niet vaak tot een spirituele weg, de meeste mensen blijven gelukkig geestelijk normaal. En zeker niet iedereen loopt tegen deze levensvragen aan in zijn leven. Dus dat proces verloopt ook niet vrijwel gelijk bij iedereen, je vraag stikt van de verkeerde veronderstellingen. Nee, ik weet het, ik krijg geen 'beste antwoord' van je, maar ik moest dit even kwijt.

Iedereens visie is hier anders over. Je vraag naar een spiritueel gen is iets wat elkaar al direct tegenspreekt. Een gen in iets wetenschappelijks terwijl spiritueel meer een onderzoek van een mens zelf is, naar zichzelf. Iets wat niet bewezen hoeft te worden en waar de gene in kwestie ook geen behoefte naar heeft te bewijzen. Spiritueel verwijst denk ik wel naar de kracht van het menselijk soort zichzelf in twijfel te trekken of zichzelf te analyseren als soort. Daarmee overrompelen omdat er direct weer een vorm van "niet accepteren" ontstaat. Dat laatste zou ik identificeren als gen. "Ik weet dat ik bewust ben, ik weet dat ik weet dat ik bewust ben" enz. Het gen (wat jij bedoeld) is juist dus wederom ons vermogen onszelf waar te nemen als iemand die zichzelf waarneemt, en dan weer dat oneindige pad. Ik denk dat het spiritueel pad lijdt naar het moment dat je die obsessieve cirkel kunt doorbreken. De overrompeling is wellicht de aard van alle religiën. Toegevoegd na 2 minuten: Excusses, het is: "Daarmee overrompelen we onszelf omdat..." weer dat gen.

nee een mens is intrinsiek spiritueel. Zij die het weten en zij die het niet weten, is wel een schijnbaar onderscheid, schijnbaar. Zij die het niet weten ervaren het niet, en zij die het weten ervaren het wel. Er is GEEN spiritueel gen.

De mensheid heeft zeker een spiritueel gen, meegekregen bij de geboorte. Het begint al als je als kind geboren wordt, de liefde van de moeder naar het kind, en van het kind naar de moeder. Innerlijke verbondenheid. Een jong kind heeft het liefhebben in zijn genen zitten, zo vers uit het hemelrijk. Dat zie je vaak bij hele jonge kinderen, hun ogen zijn helder en onbevangen, en hun gedrag is nog zo ongecompliceerd en open. Zij zijn nog niet geindoctineerd, en geconditioneerd. Zeker nu in deze tijd is er een toename van zeer spirituele kinderen, die al vele levens gehad hebben, om ons te helpen het pad in onszelf weer te vinden. Eens zal het moment komen dat de mensheid zal kiezen om het pad van vernietiging te verlaten, en te kiezen voor het spirituele pad. Herkennen is erkennen.

Spiritualiteit staat niet los van enig levend wezen. Er is dan ook niet zoiets als een 'spirituele weg'. Elk 'levenspad' is een spirituele zoektocht, of die nu wordt ingevuld met de vraag: "Hoe wordt ik het snelst met wielrennen?"; "wie ben ik?"; of "hoe zorg ik ervoor dat hij verliefd op me wordt?" Spiritualiteit wordt vaak verward met 'paranormaliteit', ook dat is totaal niet waar(heid). Spiritualiteit is geen gave, waar je een speciaal gen voor in huis moet hebben, het geeft eenvoudigweg expressie aan dat! wat je bent!

Het antwoord is NEE. Wij mensen hebben namelijk de communicatie per taal (woorden) verzonnen en zo ook het woord spiritualiteit. Je kunt het proces dat plaatsvindt in iemand zijn gedachtenwereld niet vangen in een woord. Ik ben het niet met je eens dat het proces vrijwel gelijk is bij iedereen. Wat wel bij veel mensen voorkomt is dat ze er een heel ander blikveld aan over houden en aspecten van hun leven heel anders benaderen dan voorheen. Richard

Geen gen, wel ervaring. Uitgaande dat binnen de spiritualiteit er reïncarnatie plaatsvindt. Zielen hebben daardoor meerdere levens gekend. Als je geboren wordt, is het hoogst onwaarschijnlijk dat dit je eerste leven is. De spiritualiteit zit dus al in je bij je geboorte en is al ervaren in eerdere levens. In het leven heeft de ziel op onderbewust niveau wel verbinding met je. Ook je spiritualiteit wordt gewoon doorgegeven.