Is liefde altijd egoistisch?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Nee, Liefde kan niet egoistisch zijn, liefde is liefde. Mensen kunnen egoistisch zijn, egoistisch in liefde.. heel beperkend, want liefde is zo veel meer!

Het hele leven is egoistisch, dus liefde ook! Jij bent altijd de belangrijkste persoon in jouw leven, dus in zekere zin is egoisme een heel natuurlijk verschijnsel.

Liefde is nooit egoistisch! Als dat zo zou zijn..was het geen liefde!

Liefde is júist iets dat egoïsme kan overstijgen. Juist door liefde kan je dingen doen waar je zelf helemaal geen zin in hebt, maar waarvan je weet dat je de ander er gelukkig mee maakt; juist liefde kan zorgen dat je bereid bent dingen op te offeren voor een ander. Overigens bedoel ik dan liefde in de brede zin van het woord, ook liefde voor vrienden en familie kan dit gedrag in ons oproepen.

Volgens mij is de mens per definitie egoïstisch. Of je dat nu wilt of niet. Alles was mensen (en dieren) doen is gericht op het voortbestaan van de soort en het in leven blijven. Mensen hebben liefde nodig om te blijven leven, dus is het egoïstisch. Wat niet betekent dat het slecht is trouwens! Alleen moederliefde is denk ik minder egoïstisch, maar wel weer gericht op het voorbestaan van de soort!

Ja. Liefde is altijd egoïstisch. Maar de IK die ik bedoel is de IK met hoofdletters. En daarmee bedoel ik de IK die mij levend maakt en die Ik die dit leest.

Iedere persoon wil graag gezien worden. Er wil er mogen zijn. Vooral de ziel wil gezien worden. In alles wat we doen, doen we zodat onze ziel gezien kan worden. Als kind gaan we soms uit frustatie tekeer. Alleen maar omdat de ouders vaak alleen het gedrag van het kind corrigeren. Maar daar gaat het nu niet om. Het kind heeft iets op zijn hart, en dat wil hij kwijt. Hij heeft echter nog niet genoeg communicatieve vaardigheden om dit ook te vertellen. En bovendien willen ouders het vaak niet horen. In een relatie, willen we dit allemaal niet. Daarin willen we iemand die ons werkelijk ziet. Waaraan wij onze ziel durven bloot te stellen, zonder geheimen en zonder angst om daarvan misbruikt te worden. Normaal wordt de ziel erg beschermt. Maar als dit ook nog gebeurd in een relatie, dan weten we het helemaal niet meer. Dus juist die relatie moet gebaseerd zijn op het openen van de ziel. Ik zou het niet egoïstisch noemen. Ik zou het, het openen en zichtbaar maken van jezelf, noemen. Zo kan liefde een bevrijding zijn, met als ultieme bevrijding: liefde voor jezelf.

Echte liefde is niet egoïstisch maar juist opofferend. Als je echt van iemand houdt, dan doe je juist dingen waardoor je die ander een goed gevoel wilt geven, want dan heb jij het ook, maar je doet het hoofdzakelijk voor die ander. Je cijfert jezelf nog wel eens weg uit liefde voor de ander. Het is toch niet egoïstisch als je een goed gevoel wilt hebben? Hier leef je voor, want je wilt een aangenaam leven hebben. Dit is zeker niet egoïstisch maar een levensbehoefte! Dan zou iedereen op aarde egoïstisch zijn, want niemand wil een rot leven. Iedereen streeft naar geluk en liefde. Als je eenmaal die liefde gevonden hebt is het eigenlijk je plicht om het in stand te houden en liefde is nu eenmaal niet alleen aan jezelf denken, maar ook aan anderen waar je van houdt in dit geval. Dus is het een zaak van geven en nemen. Dit is geen egoïsme.

Nee dat lijkt mij niet.

Liefde kan nooit egoistich zijn. Andersom wel, het is egoistisch om liefde te manipuleren of te eisen. Liefde is de vervulling van alles, is voor eeuwig, en wil alleen maar schenken en delen. Liefde heelt lichamelijk en geestelijk, en het verdraagt alles, ook de mensen die je graag onderuit halen. Liefde kan ook duidelijkheid geven, met de bedoeling om een ander te helpen. Liefde rekent een ander het kwaad niet toe, en heeft medelijden met degene die verstrikt zijn in de netten van de wetenschap. Liefde is gratis en kost niets.

Ja...want liefde is gehechtheid, en gehechtheid veronderstelt iets om iets aan te hechten, en dat is het ego.

Liefde is egoistisch, zoals alles wat een mens doet en laat. Freud zei: de grootste egoist is degene die het van zichzelf niet weet. Let wel: altruisme is de vriendelijkse vorm van egoisme.

Weet je Jacob.. de pest is dat liefde zoveel vormen kent.. Of laat ik het anders zeggen... veel vormen dragen de jurk van liefde maar zijn het niet. Lust is bijvoorbeeld een verdraaid goeie imitator van liefde. Net als egoïsme, schuldgevoel, vrees, jaloezie en zo zijn er nog wel een paar te bedenken. ECHTE liefde is nooit egoïstisch, schuldig, angstig, jaloers... Echte liefde vraagt namelijk niets voor zichzelf. Echte liefde wenst de ander toe wat die ander zichzelf toewenst. Zonder daar over te oordelen... Echte liefde laat de ander zichzelf zijn. Maar ,echte liefde wordt alleen gegeven door iemand die zichzelf kent... die weet wat goed is voor zijn/ haar zelf. Iemand die zichzelf kent.. en weet wat goed is voor hem/haar is niet egoïstisch, jaloers, bang, en voelt zich niet schuldig. Wat je niet aan liefde voor jezelf hebt kun je ook niet weggeven.. toch?