Waarom vind bijna niemand het vreemd dat wij op een planeet wonen in lichamen?

want eigenlijk is het toch heel erg ongewoon.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als je geen enkele andere referentie hebt, dan is het doodnormaal. Andere GV'ers zeggen trouwens dat er ook levende dingen rondwaren zonder lichaam, dus daar is het laatste woord nog niet over gezegd...

Als wij er allemaal uit zouden zien als geelgerande watertorren zou ook niemand het vreemd vinden. Het is een kwestie van niet anders weten. Toegevoegd na 2 minuten: wi vinden onszelf heel normaal, maar als er nog ergens een volk "ontdekt "wordt midden in het oerwoud, dan zal die ons best "vreemd" vinden

Hangt er vanaf wat je onder "gewoon" of "normaal" verstaat. Toegevoegd na 2 minuten: Maar je bedoelt waarschijnlijk eerder dat mensen zich doorgaans niet verbazen of stilstaan bij dit wonder?

Tja...

onze menselijke hersens die zijn vergelijkbaar met een muizen hersentjes....tenminste kosmisch gezien hoeveel context kan je plaatsen in een muizenhersen? tevens heb je je basis instincten : voedsel agressie en lust .... die maken ook veel mensen soort van blind en deze instincten vreten ook veel tijd waardoor je niet echt kan rondsnuffelen in het universum net als een muis kruipen zij in hun holletje maar het microuniversum ....die is pas vreemd ha ha

We zijn dat gewend. En daar waar je aan gewend bent, valt niet meer op. Waarderen we niet. Vinden we niet raar.

Omdat je, als je over dit soort dingen nadenkt, gek wordt.

Dat komt omdat wij van jongsaf aan ingeprent hebben gekregen dat dat hetgeen is wat we horen te zien. (heel) Jonge kinderen weten hebben soms nog contact met de werkelijkheid. Zij zien de wereld soms nog anders, zij zien dingen die wij allang niet meer waarnemen, zij bespeuren nog lichten en eeuwigheden die volwassenen inmiddels hebben afgeleerd te zien. Kortom: Een planeet en lichamen, dat hebben we nou eenmaal zo geleerd waar te nemen, en onze ouders ook, en hun ouders, en hun ouders, en ga zo maar door. Een enkele onbevangen jonge ziel ziet soms nog eventjes de werkelijkheid. Want immers, wat wij zien is echt niet de werkelijkheid.

We weten niet beter! Dus er is weinig om raar te vinden.

Goeie vraag. Eigenlijk kunnen wij niets zeker weten. Alles wat wij waarnemen is binnen ons. Wij noemen dat lichamen, planeet etc' maar het zijn allemaal frequenties die wij ontvangen en interperteren. mischien is het een droom Neo.

Ten eerste: we zijn het gewend, en aangezien wij alleen met andere mensen kunnen communiceren, horen we nooit ''Goh, wat raar eigenlijk, dat wij hier wonen in lichamen'' omdat wij ons niet veel anders voor zouden kunnen stellen en ten tweede: Weinig mensen denken hierover na, deze gedachten komen gewoon niet in ze op. Bij mij ook niet. Al vind ik dit eigenlijk wel een hele slimme vraag :)

Een planeet in lichamen... Zo zie ik het zelf niet! Ik heb trouwens wel mooie verhalen gelezen over kosmische experimenten met de aarde en de mensheid als bacteriekolonie op een petrischaaltje van een 'hogere macht'. We kunnen niet zeker weten of wij het op de goede manier waarnemen en we weten dat de werkelijkheid beinvloed wordt door degene die hem waarneemt. Het zou best kunnen dat alles wat je waarneemt slechts een product is van je eigen overspannen verbeelding en dat je ultiem alleen in het universum bent. Zoals Edgar Allen Poe al zie: Is all that we see or seam, but a dream within a dream?

De meest bijzondere dingen nemen we als normaal. We weten niet beter omdat we geen vergelijkingsmateriaal hebben. Zouden we wakker worden met een extra been dan zouden we schrikken, zouden we allemaal met drie benen woren geboren en met twee wakker worden dan zouden we ook schrikken. Dus dat komt omdat we niet anders gewend zijn.

Dat is een van de kenmerken om leven genoemd te worden. Het is compartatief of zo iets. Bert Meijer legt het uit in een mooie video. Zie de link.

Bronnen:
http://www.wetenschap24.nl/video/bekijk/sp...

En dan ook nog eens in een lichaam wat kan beminnen en liefhebben. Een wonder. We kunnen met onze fijn gevormde handen zoveel goeds doen, en helaas ook veel kwaads. Eigenlijk is het inderdaad heel vreemd, en benadrukt ook weer eens dat wij veel waarde hebben. Geen reeks van toevalligheden, maar bewust en gewenst.

Om antwoord te geven op je vraag: omdat nagenoeg de meeste lichamen (lees:mensen) zich er niet druk om maken. Het is de sensatie van de fysieke ervaring (lees het lichaam) dat zorgt voor blindheid, doofheid en ongevoeligheid, vooral naar elkaar toe. Men zegt wel eens schoonheid verblindt, het verDOOFt je en zorgt ervoor dat je verdere gevoelens geen rol meer spelen. Dat is de schoonheid van het leven in een lichaam. Het lichaam maakt mij duidelijk dat ik er veel mee kan, maar dat het ook grenzen heeft. Dus ik kan mij voorstellen dat niemand het vreemd vindt, omdat het lichaam ervoor zorgt om grenzen te verkennen en vooral het belangrijkste te ERVAREN.

Bronnen:
mijn eigen wijsheid en heel veel boeken

als je er van overtuigd bent dat je een mens bent, is het heel gewoon hoor. het wordt pas verwonderlijk als je ontdekt dat mens-zijn alleen een overtuiging is. voor iemand van de Plejaden is het werkelijk heel vreemd om te zien hoe gewoon mensen het vinden om mens te spelen in een lichaam op een zeer beperkte planeet. ik lach me kapot.

Als je dat al hebt gevraag aan veel mensen, zal dat komen omdat men ook weet dat het een feit is en dat je niet zoveel hebt aan het antwoord. Neemt niet weg dat er vast mensen zijn die daar wel eens een gedachte over hebben maar dat niet bespreken omdat je er verder niets mee kunt. Mijn vraag zou aan jou zijn: Hoe helpt het antwoord jou op deze vraag? Wat heb je dan?

Heel lang geleden toen de aarde nog een gasvormige planeet was, waren wij er ook al op Aarde. Alleen waren wij dan niet in een fysiek lichaam. Wij zijn pas in een fysiek lichaam moeten gaan vormen, omdat de planeet een vaste vorm kreeg. En omdat dit al vele miljarden jaren geleden is en daarin vele generaties voorbij zijn, weten we niet beter. Wij kunnen ons het begin niet herinneren. Deze informatie komt vanuit 'de groep'. http://www.lichtwerker.com/bakens/2006/oktober.htm

De vraag is gesteld in een vorm, die uitgaat dat wij in een lichaam zitten. Het lichaam is wij, niet andersom.