Hoe kan ik mijn woede leren loslaten?

Hoewel ik uiterlijk heel rustig, geduldig en gelijkmatig ben, durven er vanbinnen wel eens branden te woeden... Diep in mij lijkt er een woede te zitten die niet verteert geraakt. Nochtans ben ik heel liefdevol, niet oordelend en vergevensgezind, niet vanuit een overtuiging of uit morele druk, maar heel oprecht, vanuit mezelf. Hoe geraak ik van die woede af? Hoe laat ik het los?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Wat een prachtig toevoeging bij je vraag! Wanneer je woede in jezelf voelt, heb je waarschijnlijk nog iets te verwerken. Iets wat je niet los hebt kunnen laten. Probeer eens te onderzoeken waar die woede precies vandaan komt. Probeer eens te ademen, diep in, je buik vullen, vast houden en dan het bovengedeelte vullen, doe dit een keer of 5 achter elkaar, soms komt er dan een emotie los, of juist de woede en dan kun je er soms achter komen waar het vandaan komt. Zeg regels voor jezelf op, eerder in een vraag beschreven, doe het op diezelfde manier;'Ik heb volledig vrede in en met mezelf!' Het is moeilijk om los te laten wanneer je niet weet waarom je dit hebt. Heeft het met je verleden te maken? Onderzoek! Misschien is het goed om iemand te vergeven, of jezelf. Vergeving is de enige weg naar vrede in jezelf wanneer pijn omgezet is in woede! Onder woede zit vaak verdriet! Onderzoek! Weet dat je vindt, je zult vinden! Toegevoegd na 13 uur: Kom even terug op de ademhaling want ik zie dat ik dat niet duidelijk omschreven heb; Adem diep in naar je buik, houdt vast en neem nog een hap lucht zodat je borst ook gevuld is. Hou even vast en laat rustig los; adem uit. Herhaal dit een keer of 4/5.

Waarschijnlijk ben je er aan gewend om altijd maar vredelievend en vergevingsgezind te zijn. Je lijkt conflicten uit de weg te gaan en daardoor niet jezelf te uiten. Met andere woorden; je kropt alles op en vervolgens raak je in conflict met jezelf. Leer om jezelf te uiten op het moment zelf. Je mag best boos, verdrietig of zelfs woedend zijn. Anderen mogen dat ook best zien. Laat zien dat je een mens bent en geen engel.

Probeer eens om te mediteren! Het wil mij wel eens helpen. http://www.mediteren-in-eenvoud.org/index.php?id=54 "Veel mensen die mediteren ervaren dat hun lichamelijke en geestelijke welzijn erop vooruitgaan. Door een moment uit de drukte van alledag te stappen, helemaal stil te worden kalmeert je gedachtestroom. Spanning, angsten en zorgen verminderen. Je geest komt tot rust waardoor de balans tussen lichaam, geest en emoties zich herstelt. Door te mediteren handel je efficiënter en effectiever, waardoor je de dagelijkse problemen op een heldere en kalmere manier benadert. In plaats van verwarring ontstaat helder bewustzijn, een gevoel van zijn in plaats van doen, een gevoel van rust in plaats van gejaagdheid. Je ervaart meer keuze vrijheid: van een automatische reactie naar een meer bewust respons. Door het ontwikkelen van kalmte, aandacht en inzicht wordt je gevoeliger voor je negatieve gedachtepatronen zoals woede, irritatie, jaloezie, trots enzovoort. Het is niet zo dat bijvoorbeeld woede in zichzelf slecht is of dat je je moet schamen wanneer je jaloers bent. Het gaat erom dat je leert ervaren hoe zo'n gemoedstoestand enkel zorgt voor ongemak en verdriet. Mediteren betekent een positieve visie ontwikkelen, constructief en praktisch voor jezelf en in de omgang met anderen."

.. Je moet tot tien leren tellen.

Uiten,maar niet in het bijzijn van een medemens. Kan zuiverend en bevrijdend werken.

Als je altijd maar vriendelijk en vergevingsgezind bent komt je woede nooit goed tot uiting. Want door altijd maar aardig te zijn voor iedereen kunnen mensen ook misbruik van je maken. Wees voor jezelf heel eerlijk, en vergevingsgezind kan heel fijn zijn, maar dit kan ook door ergens niet mee eens te zijn een discussie aan te gaan hoe jij je voelt en daarna gewoon weer met iemand door 1 deur te kunnen gaan. Dat vlammetje mag best eens heel erg hoog oplaaien om het daarna te kunnen blussen. Wees geen gevange van jezelf. Verdriet, liefde, en boos zijn horen er allemaal bij.

Weet je , als ik bij je expertises kijk, lees ik alles wat je nodig hebt om op dit soort vragen zelf antwoord te geven. Echter in je vragen die je steeds stelt, doe je voorkomen dat je zelf het slachtoffer bent, dit geeft voor mij een dubbel gevoel, het lijkt hierdoor of je alleen maar bevestigingen zoekt voor je eigen denkwijze. Natuurlijk weet je wel hoe je, je eigen woede kan leren loslaten, omdat je, je eigen probleem prima kan omschrijven. Als antwoord: kijk in je zelf, ga terug naar vroeger, wees eerlijk en oprecht en je zal de werkelijke oorzaak wel tegen komen, met het ontdekken van deze oorzaak heb je het begin gemaakt met het loslaten van je woede.

Loop woede niet op. Roep woede niet op. Loslaten moet je als je woedend bent, maar is het niet VEEL en VEEL slimmer om te vragen hoe je NIET woedend gaat worden, want dan hoef je niet los te laten die woede. Woede is er continu en elke keer weer komt die op. Met loslaten kom je niet verder, dan zit je in de mallemolen. Het is een cirkeltje, zie je dat. Je wordt woedend, het heerst, je koelt af en je bent indifferent, weer klaar voor de volgende cirkel. Waar zit die betovering van die woede toch? Waarom ben ik zo graag boos? Waarom word ik boos van dit of van dat? Hoe kan ik voorkomen dat ik boos wordt van dit of van dat? Dat zijn intelligente vragen, intelligenter dan die je hier gesteld hebt, naar mijn mening. En woede is net als een hoosbui, je wordt er nat van zolang het hoost. Je kunt die bui niet stoppen, die heerst zo lang hij heerst. Dit is mijn ervaring met boosheid. Alleen als je de wortel blootgelegd hebt kun je verder. Leg die bloot en zie wat je doet. In bewustzijn kun je zaken veranderen en niet, nooit niet in argeloosheid.

Ook ik krijg een ietwat vreemd gevoel bij alle vragen die je stelt, waarbij ik sterk het vermoeden krijg dat je de innerlijke verbinding bent kwijt geraakt met jezelf. Je probeert zo spiritueel te leven, dat het dwangmatig begint te worden, en je juist het innerlijke tedere gevoel dreigt kwijt te raken. Dit blijkt ook wel omdat je je woede verdringt, je wilt zo graag liefdevol zijn, dat je alle gevoelens gaat verdringen die niet liefdevol zijn. Je moet een balans zien te vinden tussen jou goede en minder goede eigenschappen. Laat al je negatieve gevoelens toe, beleef ze en doorleef ze, om ze vervolgens los te laten. Kijk met een tedere blik naar je negatieve gevoelens, vul ze met liefde, en ze spatten als een zeepbel uit elkaar. Maar zoek vooral weer contact met je innerlijke verbinding. Ik hoop je zo van dienst te zijn geweest met dit antwoord.

Zien, ervaren, voelen dat je het beide in je hebt. Liefde en woede. "Hé, dat is er dus ook". Misschien kun je ontdekken wat die woede je te zeggen heeft.

hangt er van af woede in jezelf of op iemand anders? woede op iemand anders heb ik leren varen,Heb besloten als ik kwaad ben niet lekker in vel zit,en op diegene die je woede gericht is slaapt er geen nacht minder om.Je kan iets oneerlijk vinden en ja daardoor ook kwaad,maar laat gaan,er zijn genoeg andere mooie dingen om van te genieten.

Wat bij mij erg heeft geholpen door op een vechtsport te gaan. Zo kun je op een gezonde manier je woede uiten en het loslaten mijn tip is kickboksen. succes

Bronnen:
Ikzelf

Zorg dat je een andere uitlaatklep vindt. Misschien helpt het om er over te praten met mensen? Of het op internet op een forum te bespreken?

Door goed de boeken te lezen van de meneer op je profiel foto en misschien zelfs mensen opzoeken die zijn 'leer' in de praktijk uitoefenen.

Door niet meer bang voor je boosheid te zijn. Je angst en schaamte voor je boosheid maakt dat het in woede verandert is. Bekijk je woede.. probeer te achterhalen door welke achterliggende boosheid hij vorm gekregen heeft. Accepteer je boosheid.. schaam je er niet voor.. en geef er lucht aan. Let op.. boosheid kwetst anderen en jezelf niet.. woede wel. Boosheid is net als verdriet,afgunst,angst en liefde, een natuurlijke emotie. Natuurlijke emoties helpen je aan je ervaringen vorm te geven. Het zijn geschenken. Natuurlijke emoties die onderdrukt worden veranderen in Onnatuurlijke emoties die schade aan richten. Schade aan jezelf en anderen om je heen. Verdriet maakt het mogelijk je droefheid uit te drukken. Door droefheid te uiten raak je het kwijt. Onderdrukt verdriet lijdt tot chronische depressie. Boosheid is het gereedschap waarmee je " nee, bedankt" kunt zeggen. Boosheid hoeft niet gewelddadig te zijn en hoeft niemand te kwetsen. Onderdrukte boosheid wordt woede. woede leidt uiteindelijk wel tot schade en geweld. Aan jezelf en aan anderen. Afgunst zet je er toe aan het nog eens te proberen, net zo lang tot je slaagt. Onderdrukte afgunst lijdt tot jaloezie. Ook jaloezie lijdt tot schade. Angst maakt voorzichtig. angst is een uitvloeisel van liefde. Liefde voor het zelf. Onderdrukte angst wordt tot paniek. Liefde maakt vreugdevol. Onbegrensde, onvoorwaardelijke liefde maakt gelukkig. Onderdrukte, begrensde liefde maakt bezitterig. dus rovapu.. kijk vanaf nu altijd met liefde naar al je natuurlijke emoties. Maak er ruimte voor.. geef er lucht aan.. lach er af en toe om..en geef ze nooit meer de kans de macht over te nemen door ze te onderdrukken. Liefs, Gee

Woede is niets meer of minder dan een emotie, een mens zit nu eenmaal vol emoties, die ons eigenlijk de weg wijzen naar ons zelf. Vaak hebben wij een associatie met mensen of gebeurtenissen wanneer wij geconfronteerd worden met onze emoties. Observeer jouw emoties ga naar binnen, en vraag waarom dit nu bij jou gebeurt. Wat laat jij zelf liggen, wat wil jij niet zien van jezelf... Wees dus oprecht naar jezelf zoals jij dat al doet naar buiten toe. Oprechtheid is een zuivere kracht, maar vaak vervormd. Wat is voor jou de definitie van oprechtheid? Voorbeeld wanneer je ervoor kiest om om vegetarier te zijn om watvoor reden dan ook, maar wanneer je iemand vlees ziet eten wat er zo ontzettend lekker uitziet of ruikt dat je denkt hmmm dat zou ik nu ook wel lusten hoe oprecht is jouw keuze dan?

Ik begrijp het niet zo goed: Jij, met je "Inzichten over het leven, zowel filosofisch als pragmatisch, zowel individueel als maatschappelijk" en daar heb je al veel mensen gelukkig mee gemaakt. Maar zelf tob je met allerlei persoonlijke ellende, zoals weinig zelfvertrouwen, vriendschappen die niet lukken omdat je er een tweelingziel van maakt, Het verleden niet accepteren, niet goed begrepen worden, liever een levensgenieter zijn, etc. etc. Al die levensvragen in zo'n kort tijd! Je zeg in je profiel dat je expertise o.a. is: "Ideeën over creatieve levenswijze, improviseren en je intuïtie benutten." Hoe is het dan mogelijk dat je dat allemaal niet op jezelf kunt toepassen? Wat zegt jouw intuitie dan? Hoe is het mogelijk dat jij allerlei mensen vertelt hoe ze gelukkig kunnen leven, helpen met jouw inzichten, terwijl je er zelf niet in slaagt een gelukkig en onafhankelijk leven te hebben? Je zegt: ..QUOTE heel liefdevol, niet oordelend en vergevensgezind, niet vanuit een overtuiging of uit morele druk, maar heel oprecht, vanuit mezelf. UNQUOTE Dan moet je die houding toch ook naar jezelf kunnen hebben? Misschien moet je je huidige inzichten en ideeen en gevoel daarover eens wat los laten. Afstand van nemen. Je af vragen of die inzichten wel zo waar zijn. Je zou je eens serieus kunnen afvragen of jij met je inzichten en ideeen wel op de goede weg bent. Misschien ben je wel te veel geindoctrineerd door de figuur van je avatar. Misschien ben je door omstandigheden wel te veel met jezelf bezig zijn. Anderen voortduren helpen met "goede raad" kun je toch alleen maar vanuit een sterk zelfbeeld?

Ik vind dat een hele goeie vraag ...want ik heb daar ook een beetje last van !Ik word juist boos als mensen de verkeerde dingen zeggen .Ik ben woord gevoelig !Als ik tactvol en met respect behandelt word krijg ik hierdoor een goed beeld van mensen en kan ik hun hulp en advies beter aanvaarden .Maar mensen zijn iets tevaak met hun zelf bezig en vergeten dat goede communicatie ook erg belangrijk is !En vooral als je iets (onbewust kwetsend gezegt is ) dan juist moet je open staan voor elkaar !Ik krijg vaak de rug toegekeerd alsof ik dan degene ben die iets verkeerds gedaan heb ?En daar kan ik heel erg boos om worden .....En misschien denk je terecht ...maar zou toch liever de andere kant willen zien !!! gr Dolledolfie

Vermijd situaties die je woedend kunnen maken, zou ik zeggen. Ga na welke situaties dat zijn en ga na welke prikkel je woendend maakt. Hoe beter je dat analyseert, hoe meer greep krijg je op je woede-aanvallen

Niet boos worden is beter dan woede loslaten. Het kost zo veel energie dat boos worden, boos zijn en dan weer loslaten. Sla het gewoon over de volgende keer.

Onder de emotie boosheid zit altijd verdriet. In jouw geval kan je de woede overslaan door direct naar je verdriet te kijken. Vaak wordt je juist boos omdat je veel verdriet krijgt door een gebeurtenis. Of een oud verdriet wordt weer aangekaart. 9 van de 10 x heeft het te maken met dan je niet gezien wordt.

heftig. neem je matras eens te grazen: beuk, sla erop los. vier je woede uit volledig uit! ga ervoor! liefst in bijzijn van een goede vriend(in), om je later bij te staan. als het goed is, lucht dat enorm op! je doet er geen vlieg kwaad mee en van je woede ben je verlost.

Soms kan het helpen om na te gaan waar dit gevoel vandaan komt. Is het misschien bagage die je uit eerdere levens hebt meegenomen? Is het dat je zo overgevoelig bent dat je alle negativeit in de wereld aantrekt? Hoe dan ook, is het wel zo prettig om te weten hoe je hier vanaf komt. Ik bedacht mij dat als ik mij op een of andere manier negatief kan voelen, ik mijzelf ook op een of andere manier positief kan laten voelen. Je bent zelf degene die jezelf kan veranderen, kan helen en genezen. Ik bedacht mij dat het misschien zou helpen, als ik op zo'n 'woede' moment probeer om naar het tegenovergestelde te gaan: kalmte en positiviteit. Sinds ik mijzelf hierin ben gaan trainen, kan ik zeggen dat het aardig zijn vruchten afwerpt! In het begin is het nog wat onwennig en moeilijk, maar hoe meer je er bewust mee bezig bent, hoe makkelijker het gaat. Het gaat er om, dat je je bewust bent van je gevoel, en daarna van je doel (ik wil kalmte ik wil rust, ik wil positief zijn). Op het moment dat het niet zo goed gaat, probeer ik mijn doel heel sterk te visualiseren (maak een beeld van hoe kalmte en positiviteit voelt, ruikt, hoort, proeft en eruit ziet). Omdat ik daar zo graag naar toe wil gaan, laat ik het negatieve los, en 'ren' naar het positieve. Het is alsof je de ene hand loslaat, om diezelfde hand in een ander te sluiten. Op deze manier lukt het wel aardig om die woede los te laten. Het is belangrijk dat je bewust wordt van wat je op zo'n moment voelt, en waarom. Nadenkt of het wel zin heeft om je zo te voelen. Ik denk altijd maar: eigenlijk is het leven veel te kort om je zo woedend te voelen. Je moet genieten! Je moet die persoon willen zijn die altijd positief is. Het is eigenlijk net als met vergevingsgezindheid. Ineens kom je tot inzichten dat je dingen beter los kunt laten, zodat je verder kunt. Zo doe ik het in elk geval altijd. Het is geen garantie dat het altijd overal zal lukken. En dat is ook niet erg. Je kunt het niet altijd opbrengen om altijd bewust en positief te zijn. Maar het helpt wel al je jezelf erin traint (schrijf het desnoods op, of maak een 'noodprotocolletje' voor jezelf als dat helpt je terug te brengen naar je positieve ik). Succes in elk geval met loslaten. Gaat je vast lukken, aangezien je heel veel positieve eigenschappen hebt, waar veel inzicht voor nodig is, die jij al bezit ;-)

Je bent woedend! Daar kom je niet vanaf als je jezelf wilt overtuigen dat je lief, zacht, gecontroleerd bent. Eerst ben je woedend, vervolgens ben je -weer- lief etc.. Je bent alles!.. maar dus ook woedend. Woedend echter, is een emotie, een emotie is een reactie op een gedachte. Een gedachte is creatie, wat is in godsnaam die emotie? Niet jij in ieder geval! verdedig niets meer, jij was het al niet!