Zou je willen weten wanneer je dood gaat? En hoe zou je willen gaan?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Wanneer: nee, dat zou ik niet willen weten. Juist het feit dat ik niet weet wanneer ik doodga, is een motivatie om alles uit iedere dag te halen. Het kan morgen afgelopen zijn, dus nú gelukkig zijn is belangrijk. En het kan pas over zestig jaar afgelopen zijn, dus streven naar toekomstig geluk is óók belangrijk. Die onzekerheid is goed. Hoe: tijdens een geweldige vakantie als we een vol leven hebben gehad en nog gezond zijn, samen met mijn man in een cabrio lekker over Franse weggetjes touren. Eén verkeerde manoeuvre in een haarspeldbocht, en het is allemaal afgelopen. Plotseling dus, tijdens een moment van geluk, zonder dat er één alleen achterblijft. Maar haast heb ik daar bepaald niet bij!

Nee dat zou ik niet willen weten. Snel en pijnloos dan maar.

Dit zou ik niet vooraf willen weten... Maar ben niet bang om dood te gaan. De vorige keer werd ik terug gestuurd. Dus we zien het wel...

Nee dank u. Vermoed dat ik er slecht mee om zou kunnen gaan wanneer ik de dagen letterlijk af kan strepen tot het moment dat de man met de zeis me halen komt. En hoe ik zou willen gaan? Hartstilstand in mijn slaap lijkt me wel aardig maar liever toch een beetje zoals ik geleefd heb eigenlijk: met een knal!

Tuurlijk niet, beste lijkt mij onverwacht en snel

ja, als ik weet dat het rustig en sereen zou gaan.. neen als je onmenselijke pijn lijdt en niemand je wil euthanaseren omdat je geen formulier ingevuld hebt.

Nee natuurlijk niet. Maar als ik zou mogen kiezen dan zou ik in het harnas willen sterven!

Interessante vraag.....wat zou dit met mijn bewustzijn doen tov relaties, wensen, normen en waarde. Waarom zou je het dan willen weten? Als ik vermoede dat ik niet lang meer zou hebben (dus al een stukje acceptatie), dan zou ik het wellicht willen weten om te kunnen zorgen dat ik nog net alles kan doen wat ik nodig acht, of moet doen voor mijn nabestaanden. Als ik op het moment nog geen idee zou hebben van wanneer, zou ik het wellicht niet willen weten, omdat het een angstige gedachte is en bovendien een definitief maakt van het einde. Daarentegen zou ik het wellicht wel willen weten om dezelfde redenen die ik noemde bij het eerste voorbeeld. Ook weegt mijn levensbeschouwing/overtuiging mee, wat verwacht ik na het overlijden? Uiteindelijk zou alles er wel door veranderen. Hoe ik zou willen gaan, is dan de vraag: hoe groot is mijn ego en/of fantasie? Heb ik hier al eens over nagedacht? Wat zijn mijn voorkeuren? Welke levensbeschouwing/overtuiging hang ik aan? Zou ik met een 'big bang' willen gaan. Of thuis in bed met naasten, of tijdens een 'daad' (of de daad ;) )? Je zult hier net zoveel verschillende antwoorden op krijgen als er mensen zijn.

Ik zou wel ongeveer willen weten wanneer ik dood ga. Dan heb je nog de mogelijk om bepaalde dingen te doen en dan je kun afscheid nemen van de nabestaanden. Daarnaast zou ik wel snel en pijnloos willen gaan en het liefst in mijn slaap.

Nee. We weren allemaal dat we een keer dood gaan maar ik hoef de termijn niet te weten. En als ik mag kiezen: getroffen worden door een flinke meteoriet: Snel, pijnloos, onverwacht, origineel en spectaculair. Wat wil je nog meer.....

nee wil ik niet weten. ik wil wel snel en pijnloos dood gaan.

Bronnen:
Mezelf

Ja kun je da afscheid nemen van dierbaren

Nee zou ik absoluut niet willen weten

Hmm nee ik zou het niet willen weten. Als ik moet doodgaan en ik heb zelf de keuze hoe. Net als de dinosauriërs, een meteoriet. Natuurlijk wel dat je dan nog even een mooi uitzicht hebt. Hetzelfde geld voor een wereldvernietigende bom, lijkt me wel een mooi knallend eind.

Ik zou het niet precies willen weten.. ongeveer is genoeg. En ik kies ook voor zachtjes inslapen.. als het even kan als ik oud en grijs ben en het wel welletjes vind hier..;)

Bronnen:
Mystica Minerva

Ja ik wil weten wanneer. En waarom. Ik heb liever dat het snel en pijnloos gebeurd, hoe maakt me niet zo uit.

Nee, dat zou ik echt niet willen weten. Dan zou ik dat moment de hele tijd in mijn achterhoofd zitten en daar wordt ik écht niet vrolijker van..

Ik zou het persoonlijk niet willen weten. Simpel omdat je dan naar zo'n moment toe gaat leven. En op die manier kun je eigenlijk iedereen een datum wijs maken dat hij of zij doodgaat. Overigens schijnt het zo te zijn dat ergens in Azië boeken zijn met daarin de sterfdatum tot op de seconde nauwkeurig van alle mensen op aarde. Zelfs van mensen die nog geboren moeten worden. Dat is pas een raar die. Je zou er naartoe kunnen gaan om je eigen sterfdatum op te zoeken of die van je partner. Een beetje een eng idee.

Ik hoef niet te weten wanneer het hypothetisch zou gebeuren... Elke nacht sterf ik al en elke dag zie ik me weer ontwaken, dat is dagelijks zo... Ik ga dus elke nacht dood, dat zei ik al... En zoals het is zal het gaan, wat ik daar nu aan toevoeg of afhaal doet er helemaal niet toe... Ik ben klaar om nu te sterven en ik zal wel zien als het zover is... We gaan er wel allemaal vanuit dat het kan, sterven dan bedoel ik... Kijk maar eens of dat wel kan? Is niet elke inademing een teken van leven en elke uitademing een teken van doodgaan? dank je...

Ik zou het niet willen weten en als ik dan toch dood moet gaan hoop ik dat het pijnloos is en ik er niks van merk

Ik hoef niet perse saai in me slaap dood te gaan, het lijkt me wel leuk om bij de ondergang van de aarde te zijn ofzo :) Maar ik ben raar Wél lijkt het me klote als je eerst maanden pijn moet lijden voordat je heen gaat aan een of andere ziekte, blegh :(

Moeilijke vraag, aan de ene kant is het wel prettig om te weten zodat je nog dingen kan afronden. Aan de andere kant ga je waarschijnlijk toch heel anders in het leven staan als je weet wanneer het eindigd.. Ik denk dat ik het niet wil weten toch. En als ik ga het liefst snel en zonder een lang ziektebed.