Waarom grijpen emoties je bij de keel en 'ontplof' je bij woede?

Ik ga `s avonds altijd nog even naar mijn zoon kijken hoe hij erbij ligt voor ik naar bed ga. Dek hem soms toe, omdat hij `s avonds voor het slapen de verwarming uitdoet en het raam op een kiertje zet. Ik heb dit altijd gedaan en zelfs nu hij net 15 is geworden is het iets wat ik automatisch doe. Hij lag in diepe slaap en de kat lag in zijn armen net zo in"coma". Ineens raakte het me. Tranen welden op en ik kreeg het er warm van. Het was alsof het me naar de keel greep, ontroering die zo heftig werd, dat het benauwde. Ik ben niet bang emoties te tonen, maar waarom laat je ontroering niet net zo ontploffen als woede
is dit heftiger of wil je dit 'stiller' verwerken? Bij verdriet bijv. kan je het uitbrullen door flink te huilen, bij woede ga je tekeer,verheft je stem of gaat met iets gooien om je te uiten, maar bij ontroering?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Emoties zijn reacties op gedachten. Er is een ervaring: je ziet, hoort ruikt iets, je wordt iets gewaar: bij elke ervaring hoort een gevoel. dat gevoel ben JIJ (die ervaart). Op het moment dat een gevoel (van jeZelf) niet wordt aanvaard, zul je Of er tegenin gaan(vechten), of ervan weg gaan (vluchten). In die gevallen 'ga' je naar je hoofd. het hoofd kan alleen maar denken. nu ontstaat verwarring. er is namelijk een gevoel, dat binnen blijft, (en dringen blijft), dus de druk wordt opgevoerd in het hoofd om te 'relativeren', op te lossen.... nu ontstaan emoties. emoties kenmerken zich door hun opgeblazen karakter. Wanneer iemand pijnlijke of negatieve gevoelens niet door zijn kanaaltje laat stromen (yang), dan belemmert hij/zij daarmee tevens de positieve aspecten van dezelfde gevoelens (Jin). gevoelens, hier op aarde, kunnen namelijk enkel en alleen duaal ervaren worden. (positief-negatief, licht-donker, bewust-onbewust)

Verdriet en woede zijn emoties die je niet te lang bij je wil dragen omdat het een negatief effect heeft. Het moet 'uit' je lichaam. Ontroering is een positieve emotie. Het is een fijn gevoel, ondanks dat je tranen in je ogen kunt krijgen. Deze emotie hoeft er niet persé uit. Eigenlijk geniet je van je zoon omdat hij daar zo vredig ligt te slapen. Dat is nou geluk!

Emoties veranderen je ademhaling... Dat is het... Dan daar verkrampt het... Van woede ontplof je, dat wil zeggen, dat iets anders de besturing van je lichaam overneemt... Dit is overstromen van emoties, je stroomt gewoon over... Het tafereel pakt je, de onschuld, de sereniteit, de stilte, het kan je gewoon erbij slepen en pakken met emotie... Het overkomt je soms...

Omdat je bij ontroering er juist vaak 'stil' bij wordt. Het doet iets met je, juist wat de boosheid niet met je doet. Toegevoegd na 2 dagen: Jou emotie was niks anders dan pure liefde!

Woede en verdriet zijn een ander soort emoties dan ontroering. Zij zorgt er voor dat de snaren van je ziel geraakt worden, en je blik zich naar binnen richt. Liefde en verbondenheid liggen aan de grondslag van deze diepere emotie.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100