Spiritueel gezien, wat is dat angst die houdt ons scheiden van het gevoel van heelheid met Goddelijke eenvoud?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Volgens een van mijn new-age boeken is alles ééen, ieder mens dier en ding (klinkt ergens logisch want alles bestaat uit hetzelfde basisdingetje: een bolletje bestaande uit atomen, neutronen en electronen) maar alles zou ook nog verbonden zijn met onzichtbare lijnen. Dat idee kun je god noemen maar allerminst eenvoudig. Als alles een is is er wel sprake van eenvoud. Als je daar op doelt: je moet er in geloven. Als ik het geloof (ik stel me voor dat ik onderdeel ben van alles en iedereen) lost het niets op: ik voel me nog net zo alleen. Maar als je gelooft in de er-is-maar-een-god gedachte is god iets dat gescheiden is van de mens. Hoger zelfs, totaal machtig en het idee dat god in ieder van ons zou zitten godslasterlijk. Geen eenheid, ieder voor zich en los. Doe maar wat de boeken zeggen anders wordt je gestraft. Hiervan ga ik me ronduit kwaad voelen en als dat waar is dan zou alles nog ellendiger in elkaar steken dan als zielen niet bestaan. Ik zou het liefst reincarneren omdat ik zoveel fouten heb gemaakt in mijn leven, ik wil een keer de juiste keuzes maken en mijn hart volgen. Maar ja, ik kan ook terug komen in een land waar meisjes besneden worden: dat lijkt me toch wel het ergste wat me kan overkomen. Ik bedoel: je vertrouwt je moeder die zegt dat het de dag van je leven gaat worden en dat het geen zeer zal doen. Gruwelijk, wie heeft, na zo'n verraad, nog een liefhebbend hart. Dus om je vraag te beantwoorden: het lijkt me geen angst maar schaamte iets geloven dat niet waar is, alleen maar omdat je troost zoekt in een leven dat niet deugt. Aan de andere kant: als het waar is is het ook niet erg dat je niet gelooft: als je dood gaat wordt je niet gestraft voor ongeloof, je had alleen jezelf er maar mee. Na de dood ga je vanzelf op in het goddelijke geheel (samen met alle anderen dus ook degenen die, in hun leven, zwarte harten hadden).

onwetendheid, en geen leiding ervaren en je zoektocht naar heelheid.

De angst te verdwijnen. Niet meer iemand te zijn. Opgaan in het totaal en de individualiteit te verliezen. Het erkenning willen hebben voor wat we doen, willen laten zien wie wij zijn, het oogsten van onze successen houdt ons tegen de eenheid met God te voelen. Volgens de Tau: Doe gewoon wat moet gebeuren, maar ga er niet prat op. Voltooi je werk, maar ga er niet prat op. Voltooi je werk, maar poch er niet op. Voltooi je werk, maar wees er niet trots op. Voltooi je werk, dat is de natuurlijke gang van zaken. Voltooi je werk, maar niet met geweld. Dit is slechts een stukje uit een vers uit de tau-te tjing. Wel een stukje dat ik heel mooi vind. Als je het kan, kun je eenheid voelen.

Bronnen:
Tau-te tjing

Dat is ANGST, en alleen angst doet dat... Zou je het durven te ervaren, dan was het er meteen, instant... De angst voor het onbekende, de angst om te sterven, dat is alles...

Controle verliezen. Je moeten overgeven. Vroeger in de middeleeuwen was het eenvoudig. De normale burger, geloofde. Alles wat de kerk deed en zei werd overgenomen. Deze burgers waar spiritueel en hoefden niet zelf te denken. Zij kregen leiding. Na de val van de Kerk (die niet toen om de mens gaf, maar om rijkdom en macht), viel dit volgen en spiritualiteit in het niet. Vanaf deze periode is eigenlijk de werkelijke zoektocht begonnen. Maar aangezien die zoektocht erg moeilijk is en niet voor iedereen is weggelegd, heeft men zich ook zitten focussen om het zich eenvoudiger te maken in het leven. Hier stamt het materialisme uit. We hebben geleerd om alles te controleren. Hierbij hebben we ook geleerd om onbekende zaken niet te behandelen, zoals emoties. Deze verdrukken. Wij zijn zo gewent om controle te hebben, dat alle gedachten of ideeën die dit weg haalt, dat we die verdrukken. Zoals het idee dat het universum 1 geheel is. Dat er een God is (voor sommigen) die jou stuurt. Zodra we het idee hebben dat we ergens geen controle over hebben, dan negeren we dat. Er is al een tijdje een ommekeer bezig, die deze gedachten in een ander kader plaatsen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100