Voor de mensen die in reincarnatie geloven, verandert je karakter enzo en moet je alles weer opnieuw leren?

Weet jij het antwoord?

/2500

Ja. Sterker nog: bij reincarnatie is het niet eens zo dat je als mens teruug moet komen. Bij bv hondoeisme gaat met er vanuit dat je verschuift op de ladder; Je kan als beter mens, slechter mens of zelfs dier terug komen. Toegevoegd na 19 minuten: Na je sterfte hoef je niet meteen in een ander persoon over te gaan. Er is een geestelijke fase.

je behoud niets. je bent al honderd keer geboren maar je herinnert je er niets van

Alles weer van voren af aan...... Anders hadden ze allang bewijzen dat reïncarnatie bestaat en was de mens ook niet zo dom dat ze alles om materialistische dingen en geld laten draaien!

je moet niet alles opnieuw leren.Er bestaan oude en nieuwe zielen. Je kan dit trouwens goed zien in je omgeving. Oude zielen hebben al veel geleerd, nieuwe zielen nog niet. Deze nieuwe zielen neigen dan ook naar meer materialisme e.d. dan oude zielen, die weten dat er "meer" is. Je komt telkens als iets anders terug, naargelang wat je wil leren op dat moment. Idd zijn er godsdiensten die zeggen dat je daarom niet als mens herboren wordt, maar daar kan ik je geen antwoord op geven. volgens mij zijn er ook andere planeten waar er leven is en waar je ervaringen kan opdoen. het kan bijna niet anders : in die miljoenen planeten in het heelal...

afgezien van dat reïncarnatie wel of niet bestaat: karakter is geen vast gegeven maar dit wordt gevormd. Persoonlijke ontwikkeling wil zeggen hoe een persoon ontwikkelt. Dit is een ingewikkeld proces dat erg langdurig is en wordt wordt bepaald door vele factoren. Daarom zijn mensen zo verschillend. Iedere heeft zijn eigen weg van ontwikkeling gevolgd of is daar nog mee bezig. Om even wat onzin de wereld uit te helpen, erfelijkheid heeft niks te maken met de geestelijke vorming van een persoon. Lichamelijke eigenschappen liggen genetisch vast, maar niet ontwikkeling van de persoon, zoals karakter, betrouwbaarheid en gemoedstoestand. Er is geen enkele gen die bepaald hoe iemands karakter wordt. Hoe iemand ontwikkelt wordt bepaald door de omstandigheden waarin iemand opgroeit en de reactie van die persoon daarop. Dat vriendelijke ouders vriendelijke kinderen hebben, wil nog niet zeggen dat het erfelijk is. De opvoedsituatie is bepalend en vormt de kinderen. personen die door wijsheid of bijondere eigenschap op kunnen vallen: Begaafdheid of talent is een bijzonder goed ontwikkelde eigenschap van een bepaald persoon. Het woord wordt gebruikt in verband met vele vermogens. Iemand kan bijvoorbeeld talent hebben voor bepaalde schoolvakken of wetenschappen, werkzaamheden, creatieve uitingen (kunst), sociale interactie et cetera. Bij begaafdheid spelen de aangeboren eigenschappen een grote rol. Dit in tegenstelling tot vaardigheid, waarbij vooral ervaring en handigheid een rol speelt. Begaafdheid is gerelateerd aan intelligentie, maar om ze in praktijk te brengen is meer nodig. Begaafdheid moet worden ontwikkeld. Er moeten ook technieken worden aangeleerd.

Bronnen:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Begaafdheid
http://www.leokrans.nl/psychologie/persoon...

Voorheen deed men 60-100 levens over een levensles, in deze snelle tijd doet men vaak meerdere levenslessen in een leven. Wat je in je karakter echt hebt zitten wordt energiematrix genoemd in een boek van Steve rother ( De twaalf primaire levenslessen). Wat je gedurende je leven via anderen leert en met je meedraagt zijn "energiestempels". Hetgeen onder de matrixen valt blijf je in feite meenemen, de stempels niet zo zeer. Volgens meerdere boeken wordt gezegd dat je kan kiezen welke lessen je nogmaals wilt leren en welke niet. Er zijn levenslessen als Liefde, Grensafbakening, Acceptatie, Creativiteit, Genade, ens. Als laatste schrijft hij dat wie genade als levensles heeft meestal niet terugkomt. Ik persoonlijk denk dat je al die levenslessen in je volgende leven wel weer doorloppt, maar degenen waar je al ver mee was pik je ook zo weer op. Je hoeft ook niet per se als mens terug te komen en ook niet alleen op deze planeet, wordt beweerd. Ik moet zeggen dat ik me erg kan vinden in wat Steve Rother merendeel schrijft, al weet ik even niet of hij het over die planeten had, of dat uik dat ergens anders had gelezzen. Das een stukje waar ik me nog niet helemaal in kan vinden. Ik heb wel een vermoeden dat er meer leven is dan alleen op aarde, maar ik kan het niet met zekerheid zeggen en heb daar zelf niets van gemerkt.

Het karakter van de mens wordt voor een groot deel gevormd, door de genen en voor een klein deel door je omgeving. Ons karakter is een biologisch gegeven. Indien je in reïncarnatie gelooft, is het juist de ziel van de mens die telkens weer in een ander lichaam weer terug op aarde komt. Onze ziel zal vaak nog door moeten gaan om meer te leren.

Je kan in elk nieuw leven weer andere dingen moeten "leren/aanpakken", dus kun je een karaktereigenschap meekrijgen waar je aan moet werken. In ieder nieuw leven krijg je een bepaalde opdracht mee, waar je aan kan werken. Het hoeft niet, maar ja, dan duurt het wat langer allemaal. En is eigenlijk zonde, want je moet het toch weer overdoen. Daarom heeft de ene persoon een bepaalde drang om iets te doen en de ander niet, die heeft weer iets anders waar hij naar toe trekt. Wat je eenmaal echt goed geleerd hebt, neem je altijd mee bij elk leven, dat zijn dingen die jij al dan nu al weet en anderen niet. (in je innerlijk/intuitie/inzicht e.d.). Je hoeft niet alles opnieuw te leren, maar het is wel zo dat je alles vergeten bent als je hier opnieuw geboren bent. Soms wordt er iets getriggerd, waardoor je herinnering open gaat. Soms (zeker in deze tijd, waar alles een beetje sneller gaat), mag je dingen die je ooit in een ander leven geleerd hebt, nu weer gebruiken omdat je het nodig hebt voor iets nú, in dit leven. Als je alles (in vele levens) hebt opgeruimd, wat je aan negatieve kanten van bepaalde karaktereigenschappen hebt, dan kun je het aardse loslaten en wordt je verlicht/verlost. Dan hoef je niet meer terug naar aarde, maar kun je wel kiézen om terug te komen of naar een andere planeet te gaan.

Als je echt in reïncarnatie gelooft, verandert aleen het karakter in het heden. Na de dood is jouw "ik" weg en valt er niets meer opnieuw te leren. Reïncarnatie (opnieuw in vlees geboren worden) is één geloof van de vele geloof-theorieën met de hoogste vorm van onmogelijkheid dat het echt kan bestaan. Als er geen eeuwigdurende "ik" bestaat; heeft al het gefilosofeer daaromheen geen zin. Alle fantasieën daarover wil men graag geloven, en het is goed voor te stellen dat men dit graag zou willen dat het zo was, maar dat is toch geen bewijs dat het ook werkelijk is. Het is net als welk ander geloof dan ook, om niet naar de hel te willen en je na dit leven toch verder wilt gaan; op wat voor manier dan ook. De een zegt dat je niet persé als mens hoeft terug te komen maar mogelijk als slimme hond of kanarie of een prachtige rozenstruik. Daarmee kom je wel in een lager bewustzijn terecht. Of je herinnerd je dat je als soldaat in het leger van Napoleon hebt gevochten. Al heb je daar geschoten; het schiet toch niet echt op. Als reïncarnatie waar zou zijn; waarom zijn dan de baby's van nu niet wijs en ervaren en toch traag met leren. Hoe kunnen de herinneringen van een stervende demente in een ongeboren kind terecht komen. Dan heb ik het nog niet gehad over het wonderlijk vermogen van onstoffelijke zielen om foetussen op te sporen en er zich in te nestelen. Modern reïncarnatie is geloof in het occulte! Ook is er geen enkele reden om te denken dat hypnose-verhalen betrouwbaarder zijn dan legenden, sprookjes en dromen. Alle pogingen tot controle achteraf hebben geen enkel hypnose-verhaal opgeleverd dat alleen maar door echte herinneringen uit het vorig leven verklaard kan worden. Het leven bestaat uit keuzes en iedereen mag geloven wat hij wilt als de werkelijkheid hem niet bevalt.

Over reïncarnatie wordt van alles gezegd in allerlei verschillende tradities. Volgens het boeddhisme hebben we al talloze levens gehad, en volgen er nog talloze - tenzij we onszelf echt spiritueel weten te verbeteren en de verlichting weten te bereiken, waardoor we ontsnappen aan deze cyclus van leven na leven. Tussen het ene en het andere leven gaat maar heel weinig door. De indrukken in de geest blijven - positieve zowel als negatieve. Door de negatieve indrukken in de geest (b.v. de sporen van veel doden van anderen) kunnen we negatief karma ervaren (b.v. ziektes of voortijdig sterven). Door de positieve indrukken in de geest (b.v. de sporen van veel vrijgevigheid in je vorige leven(s)) kunnen we positief karma ervaren (b.v. rijk worden, op materiaal vlak veel 'mazzel' hebben). Behalve dit soort indrukken van concrete handelingen zijn er ook de indrukken van gewoonten, b.v. vaak en snel boos worden, of juist heel geduldig zijn. Dat zie je b.v. bij kleine kinderen: sommige zijn heel erg geneigd om dingen met anderen te delen, anderen zijn heel gemeen tegen andere kinderen of dieren. Je kunt hierin vaak grote verschillen zien binnen één gezin. Uiteindelijk zijn dit soort indrukken heel vaag en verborgen. Ook herinneringen gaan maar nauwelijks mee naar een volgend leven. Je moet dus vrijwel opnieuw beginnen, maar krijgt wel de bovengenoemde indrukken mee. Dit kan bijvoorbeeld ook betekenen dat als je je hele leven enorm veel met muziek hebt gedaan, je dat in een volgend leven ook heel snel weer oppikt. Dan krijg je van die 'wonderkinderen' die bijna zonder hulp een instrument kunnen bespelen. Dit is hoe het (Tibetaans) boeddhisme het uitlegt.