Hoe leer je in zwart/wit beter de kleurnuances te ontdekken?

Vaak denk je: iets moet zo OF zo. Later blijkt dat het op vele andere manieren had gekund. Waarom staar je je blind op díe twee manieren, hoe herken je de signalen, hoe pik je op dat het ook anders kan en hoe zorg je ervoor dat het anders kan?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Zie het leven als bestaande uit uitgangspunten, in plaats van standpunten. Uitgangspunten zijn niet star en statisch, er zit nog een mogelijkheid tot beweging en ontwikkeling in. Zwart/wit denken is een vorm van standpunten innemen. Geen nuances, geen beweging. Toch is er een vorm van zwart/wit denken die me wel aanstaat: yin/yang. Het een kan niet bestaan zonder zijn tegengestelde. Een waarheid als een koe. Het leven bestaat echter uit vele nuances tussen die twee, heel veel grijstinten en wij mensen mogen daar heel veel kleur aan toevoegen. Zie het leven als een verzameling kleuren, kleuren van een schilderij. Mensen kunnen met dezelfde kleuren een heel ander schilderij maken. De een houdt van een landschapje, de ander houdt van een heel abstract schilderij. Toch kunnen in beiden dezelfde kleuren voorkomen. Door je open te stellen voor allerlei nuances, door vooral te luisteren naar andere meningen, andere invullingen in het leven, kortom door Bewust te Zijn, ontdek je steeds nieuwe nuances. Signalen pik je vanzelf op wanneer je je open stelt. Volg eens een cursus intuïtieve ontwikkeling, een cursus filosofie, iets waarbij je eens op een heel andere manier kijkt naar de dagelijkse dingen om je heen. Een heel populaire tegenwoordig is mindfulness. Daarnaast kan ik je aanraden je eens bezig te gaan houden met numerologie en Bach bloesems als je op zoek bent naar een verandering. Er gaat een wereld voor je open! Of bekijk de wereld eens als een verzameling symbolen. Succes!

Door de wereld letterlijk of figuurlijk op zijn kop te zetten. Ik bekijk het even puur praktisch. Heb veel grafische ontwerpen in mijn leven gemaakt. Als ik even stukliep op inspiratie, dan zette ik mijn werk op zijn kant of kop. Door het werk vanuit een heel andere hoek te bekijken zie je ineens nieuwe lijnen, nieuwe vormen en nieuwe antwoorden op je zoektocht naar antwoord. Dit werkt figuurlijk ook voor alle problemen. Stap eens uit je huidige positie, probeer je in te leven in iemand die je haat, voel sympatie voor zijn gedachtengoed en bekijk dan weer het huidige probleem. Er zijn veel tinten grijs...

ik denk door uit je standaard denkkader te stappen. verder kijken dan wat gewoon of logisch is. hier je een voorstelling van te maken, alles opties te overwegen. je herkent het moment als je denkt dat je het weet, dat is het punt waarop je je blind gaat staren

Ik denk door levenservaring en bewuster zijn, waardoor je je blikveld wat kunt verruimen. Blindstaren is een vorm van afsluiten, daartegenover staat proberen jezelf open te stellen en te houden voor andere ideeën en mogelijkheden, je intuïtie volgen (owowowow, ik wandel nu op zeer dun ijs ;-)) Bijvoorbeeld door te kijken hoe anderen "bepaalde zaken" oplossen. Leren van beslissingen die je hebt genomen, die ook anders hadden gekund en eventueel herstellen/ bijschaven daar waar mogelijk. Misschien soms ook minder impulsief handelen; eerst nadenken. Maar soms is zwart/wit denken ook goed: tenslotte zitten alle kleuren in de kleur wit :-)

Het klinkt misschien heel flauw, maar het antwoord is simpel: Je zult je eerst moeten realiseren dat het niet zwart wit IS! In zwart/wit zitten namelijk (per definitie) geen kleur-nuances. ;-) Wat je zou kunnen doen, is zo nu en dan eens een ander vragen; op een informele manier vragen hoe zij tegen een bepaald onderwerp aankijken. Deze antwoorden moet je natuurlijk niet meteen in een vakje stoppen (zwart/wit maken)! Misschien dat de antwoorden op zich je dus niet helpen, maar doordat je verschillende antwoorden hoort, wordt het makkelijker voor je te beseffen dat dingen vaak niet zwart/wit ZIJN. Zodra je dat herkent, herken je ook de kleurnuances; gaat bijna vanzelf.

In één van zijn songs zingt Joe Cocker: 'All my pictures seem to fade to black and white'. Zwart - wit denken is denken in (progressieve) afwezigheid van kleur. Kleur geeft naast hetgeen onze ogen waarnemen, ook warmte of koelte terug. Als je er in slaagt je dat hele proces voor de geest te halen en leert 'realti'veren/relativeren, zul je een grote stap vooruit hebben gezet in het 'waarderen en naar waarde schatten van 'kleur' en al zijn componenten.

Ik doe het zo: Bij elke of-of situatie probeer ik na te gaan of er tenminste vijf alternatieven te bedenken zijn. Hoe voelen die? Bij gedrag van mensen 'hij is heel erg dominant' probeer ik dat terug te brengen naar 'een teveel van' iets - bijvoorbeeld zelfverzekerd. Dat is dan eigenlijk wel weer goed, alleen wat onhandig veel misschien. Dan één van mijn favoriete spreuken: 'elke moment van de dag heeft zijn eigen kleur'. Dat betekent dat je op verschillende momenten de zaken anders inschat of beoordeelt. Laat iets een dag rusten en je krijgt het in alle kleurschakeringen te zien. Dat maakt al milder. Maar soms is het niet anders: soms maakt frustratie of kwaadheid je oordeel absoluut. En dat betekent dan meestal dat je een standpunt in moet nemen. Dat is vaak net zo belangrijk.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100