Ik heb jarenlang actief het spirituele beoefend, en nu lijkt het te zijn 'verdwenen', terwijl ik het zo graag terug wil, iemand een idee hoe dit komt?

Ik heb jarenlang veel spirituele ervaringen gehad, Reiki 1 behaald, aura's gezien, bij spirituele genezers geweest die mij dingen vertelden die ze nooit konden weten etc.

Nu probeer ik wel eens om weer contact te leggen met de andere wereld, maar hoeveel ik ook om hulp vraag, het komt niet.
Misschien is dit niet het juiste moment, maar ik vind het toch vreemd en vervelend.

Ik heb zelf PTSS (post traumatisch stress syndroom), slik medicatie en zit nu 2,5 in de psychiatrie (opnames, begeleid wonen).
Dit is misschien zinvolle informatie aangezien de spiritualiteit minder is geworden sinds dien.

Kan het soms zijn dat ik bepaalde, meer aardse lessen te leren heb voordat het weer in mijn leven komt, dat ze me daar boven eventjes ''aan laten sukkelen'' om er zo van te leren?

Of is het misschien toch meer mijn grote gebrek aan zelfvertrouwen waardoor mijn geloof in God en het spirituele ook is aangetast.

Ik kan alleen maar gissen, heeft iemand een duidelijk, concreet antwoord?

Bij voorbaar dank.

Toegevoegd na 15 uur:
Allereerst heel erg bedankt voor al jullie antwoorden, wat een schat aan informatie!
Kan ik ook gewoon op mijn eigen vraag reageren, zonder specifiek op een persoon te reageren?

Weet jij het antwoord?

/2500

Als u zo graag weer aura's wil zien en contact maken met de "andere wereld" kunt u gewoon stoppen met de medicaties. Maar eigenlijk adviseer ik tegen dat!

Ik ben zelf paranormaal begaafd en ik weet uit ervaring dat als het wat minder of helemaal niet goed gaat in je leven dat het dan "van boven" en/of onbewust "uit" wordt gezet. Dat het dan op een heel klein vuurtje wordt geplaatst. Je hebt het dan nog wel, maar je gebruikt het even niet. Alsof je alles tijdelijk in een kluis heb gezet. Je moet ook niet gaan forceren om het weer terug te krijgen. Ik vergelijk het maar met het zoeken naar geld op straat. Als je er bewust naar zoekt, dan vind je niks en precies op de dag dat je er niet meer aan denkt, vind je toevallig geld. Als je het nodig hebt, komt het uit zichzelf terug, precies als jij er een poos niet om gevraagd heb. Je zal dan zien dat het op het juiste moment is. dit weet ik, omdat ik zelf al ruim anderhalf jaar niks heb gezien of meegemaakt, vanwege persoonlijke omstandigheden, en sinds ik na de breuk met mijn inmiddels ex, weer een beetje een eigen leven heb, is het weer teruggekomen. Voor mijn gevoel twee keer zo sterk. Nou ja kortom: als je het nodig heb, komt het vanzelf weer terug, gewoon geduldig afwachten.... als je er niet meer aan denkt dan zal je zien dat t weer terug is.

Beste gast.. Naar mijn idee beschrijf je niet zo zeer de spirituele, maar de paranormale ervaring. Toch 2 heel verschillende dingen. Contact met de andere wereld kan je inderdaad niet 'afdwingen'. Je geeft zelf al het antwoord: je moet er klaar voor zijn. En wellicht zul je de aardse zaken zoals jezelf leren kennen en exploreren, wijsheid opdoen vanuit eigen ervaring en inzicht (wat voor mij een groot deel van spiritualiteit is) eerst verder eigen moeten maken. Voor alles is een juiste tijd. ook voor jou.

Eigenlijk ben jij dus een prima voorbeeld van het feit dat "het spirituele" [wat ik daar geen goede term voor vind], het contact met "daarboven", het zien van aura's, contacten met de andere wereld, dat al die dingen zich in jouw hoofd afspeelden. Het waren jouw beelden, jouw ervaringen die zich in jouw hersenen afspeelden. Misschien waren ze voor jou heel echt. Waarom je dat niet meer hebt is niet precies te zeggen, maar ik denk dat het best kan komen omdat je bepaalde medicatie hebt, die jouw gevoelens [hoe je dingen ervaart] beinvloeden. Het lijkt mij een heel goed signaal dat je je prioriteit nu moet stellen bij het op orde krijgen van jouw leven hier in deze wereld, op deze aarde. Dat je daar je handen vol aan hebt. Ik zou zeggen: laat het maar zo. Blijf in het hier en nu. Richt je op je gezondheid. Daar heb je meer aan.

Even kort en bondig. Je voert nu een strijd tegen PTSS. Met opname. Dit is heel intensief. Met medicijnen. Tevens intensief. Je bent ook maar een mens die zoveel tegelijk aankan. Tegen de tijd dat je de PTSS onder controle hebt (want echt 'genezen' zal het nooit) zal het spirituele ook wel weer op zijn plek vallen voor jou. Daar ben ik van overtuigd! Sterkte.

Ik denk, dat niemand hier op GV je een duidelijk en concreet antwoord kan geven, omdat dit jouw heel persoonlijke levensweg is. Leren omgaan met PTSS is zwaar, opname is zwaar en medicatie is zwaar. Het lijkt me, dat je daar wel even genoeg aan hebt, toch? Je woorden "aan laten sukkelen" en "grote gebrek aan zelfvertrouwen" en je conclusie daarvan komen op mij over als een schuldgevoel, als "het is mijn fout". Dat is wel het allerallerlaatste wat je nodig hebt om weer op je pootjes te komen. Ik wens je alles toe wat je nodig hebt om begrip en inzicht in jezelf te krijgen.

Ons eigen mechanisme om dit soort zaken te kunnen doen is uiterst kwetsbaar, komt nog bij, dat niet wij dingen waarnemen omdat wij dat graag willen, maar 'hun' ons de dingen laten waarnemen. Het is bekend dat het gebruik van medicijnen het ' waarnemen 'verzwakt of zelfs helemaal blokkeert. Ons vermogen dingen waar te kunnen nemen, wordt ons even ( tijdelijk) afgenomen. Heb vertrouwen in mogelijkheid dat alles weer terug kan komen als je er weer klaar voor bent.

Spirituele paranormale begaafde mensen zijn vaak zeer gevoelige mensen, die vaak zo opgaan in het spirituele dat ze zichzelf verliezen. En dat is nou precies het punt waar het bij jou om draait. Je eigen lessen leren in dit leven is er wat bij ingeschoten, en je balans is tijdelijk verstoord. Dit is de manier waarop God jou dit in herinnering brengt, denk aan je eigen lessen, vergeet dit niet. Daarom staat je begaafdheid nu even op een laag pitje, en mag je jezelf gaan helpen, in plaats van anderen. Houdt moed, het is maar tijdelijk. Nu lijkt de hemel donker en gesloten, en twijfel je aan alles, en voel je dat je er alleen voor staat. Twijfel niet, en houd vast waar je aan gelooft. Doordat je nu zo op jezelf teruggeworpen wordt, zie je het grote licht, en de liefde en de bescherming niet meer, maar het is er wel. Juist nu, nu je het zo moeilijk hebt, is er extra liefde en aandacht voor jou. Werk aan jezelf, en pak je problemen aan, en alles wat nu tijdelijk verdwenen lijkt te zijn, komt straks nog mooier en zuiverder weer terug, omdat dan je balans goed is. Dit is waar het om draait.

Laat het allemaal even los,en werk aan je zelf,en laat die andere wereld even voor wat het is. Er werk gewoon aan je zelf probeer er even een tijdje niet over na te denken en maak lekker een wandeling en kom tot je zelf. Als je zou willen zou je mij willen vertellen via een persoonlijk bericht hoe je aan dat syndroom komt is het bv na een zware tijd gekomen zo ja wat is er gebeurt. Toegevoegd na 3 minuten: Mag natuurlijk ook gewoon via een reactie. dat is jou keus

Ha Gast, wat ik begrijp is dat je door grote veranderingen in je leven gaat/gegaan bent. Op zulke momenten is het niet vreemd dat je niet zo open kan staan voor andere sferen als voor de aardse sfeer waar je nú bent. Het vraagt een grote inzet en aandacht om de periode waarin je nu zit door te komen op een zo goed mogelijke manier. Eigenlijk kan je er niet veel anders meer bijhebben. Je onderbewuste weet dat nauwkeurig en je mag er gerust op vertrouwen dat, wanneer je weer zover bent, dat je het subtiele contact met andere sferen weer kan voelen. Ongedwongen. De spirituele wereld is niet weg, die is nog even dichtbij als altijd. Je voelt alleen het contact niet. Vragen om hulp kan altijd en ze helpen je met liefde ook al ervaar je het nu niet. Het vragen om hulp kan je het beste doen op een ontspannen manier. Je kan voor jezelf een positieve vraag bedenken en die in gedachte op papier schrijven en de vraag dan, ook in gedachten, op de brievenbus doen richting de gids of helper(s) die voor jou vertrouwd is. Zodra de vraag in de brievenbus verdwijnt laat je ook de vraag los in je gedachten en ga je over tot de orde van de dag. (Je hoeft de vraag niet steeds te herhalen.) Of je bedenkt voor jezelf een andere manier om te vragen, je kan b.v. de vraag ook in vuur verbranden en met de rook op laten stijgen. Maak het echt voor jezelf op jou eigen manier en laat het weer los. Realiseer je wel dat ze hetgeen je doormaakt niet van je overnemen maar dat ze je wel met onvoorwaardelijke liefde ondersteunen en je soms kleine signalen geven met suggesties wat goed voor je zou zijn. Die kan je opvolgen of niet, dat bepaal jezelf en wat je ook kiest, hun liefde voor jou verandert niet. Misschien is het ook een goed idee om dagelijks te mediteren, al is het maar 5 minuten per dag. Dat helpt je in balans te komen. En verder, gun jezelf de tijd om dat te doen waar je nu blijkbaar mee bezig bent. Lieve groet en sterkte.

In eerste instantie zou ik zeggen dat het komt omdat je misschien langzaam bent afgegleden zonder dat je dit in de gaten hebt gehad. PTSS is natuurlijk niet niks. Ook kan de medicatie je ver genoeg houden van je gevoel om nog contact te hebben en te houden. Wat ook het geval kan zijn, is dat je onderliggende lagen hebt losgeweekt tijdens je ontwikkeling terwijl die lagen te moeilijk zijn voor je om te verwerken. Dat je nog grote angsten hebt en die blijft onderdrukken. Daarmee gaat het ook allemaal weer vast zitten en blokkeert je ontwikkeling hierdoor. Dit zou je wel kunnen onderzoeken bij jezelf. Want is er een ommekeer geweest, dat je interesse in het spirituele is verminderd? Met welke onderwerpen was je toen bezig??? In een uiterst geval, zou je ontwikkeling ook gewoonte kunnen zijn geworden. Dat je zelf niet meer erg in hebt dat je contact hebt, omdat het zo gewoontjes is geworden allemaal. Dan hebt je het nog wel, maar dan heb je er geen erg meer in. Totdat je je gevoel weer op een nog gevoeliger laag gaat brengen.

Dat je een gevoeligheid hebt, lijkt me logisch aan je verhaal te horen. Echter, het contact met gene zijde zal niet zo maar verloren gaan, het is wel zo dat op het moment dat jij je in de maatschappij niet staande kunt houden, zij geen 'gebruik' kunnen maken van jouw gevoeligheid. Het is van belang dat je je eerst de maatschappelijke/sociale dingen in het leven eigen maakt, en wie weet heb je dan wel weer de grond onder je voeten die je nodig hebt om je staande te houden in het spirituele. Voor eerst lijkt het me van belang dat je jezelf leert kennen door terugkoppelingen te maken waardoor dit heeft kunnen ontstaan PTSS, en je zult voor jezelf weer een hoop duidelijkheid hebben, en steviger in je schoenen komen te staan. Ik wens je veel liefde en kracht bij je weg!

Over een rationeel antwoord over de capaciteit voor 'spiritualiteit' valt weinig zinnigs te zeggen. De beleving van spiritualiteit is echter meer vatbaar voor rationele discussie. Het zou goed kunnen zijn dat de medicatie en de stoornis invloed hebben op je beleving van spiritualiteit. Zo gaat PTSS vaak gepaard met het verlies van vertrouwen in een veilige wereld en het beeld dat je wat kan overkomen op elk moment. Ofwel het ontwikkelen van een kijk op de wereld waar gerechtigheid geen deel heeft in wat er met mensen gebeurt. Ik kan me goed voorstellen dat dit in het verlengde ligt met je religieuze en spirituele beleving. Echter lijkt het me het af te raden om te stoppen met je medicatie. Wel zou ik het bespreken met je therapeut en het verband met PTSS aanhalen.

Hoeveel hulp je ook vraagt, je wordt altijd geholpen maar niet zoals jij het wilt maar zoals het in jouw levensplan past en dat weet alleen gene zijde. U schrijft zelf dat uw geloof aangetast is, het is dus niet verwonderlijk dat het lijkt alsof er geen hulp komt. De mens wikt en God beschikt.. Ook is het hebben van een Reiki Graad noch het zien van aura's geen vereiste om in de hemel te geraken (bij wijze van spreken). Alleen wat ge doet voor anderen. Voor de rest is het overgeven, geduld hebben en vooral het vertrouwen herstellen dat alles komt zoals het moet komen...

Het is zowiezo verstandig om een balans te zoeken tussen het aardse en het spirituele. Aan gezien je zelf in de psychiatrische zorg zit is het belangrijk jezelf niet te verliezen en daarmee je genezing in de weg te staan. Het kan zijn dat door de medicatie (nooit mee stoppen om die reden natuurlijk) en of de aandoening het contact tussen geest en lichaam niet optimaal is of je shackra's niet open kunt stellen, waardoor je minder makkelijk contact maakt. Mischien is het een idee om weer een paar cursussen reiki te doen om je kennis op te frissen en het gevoel terug te krijgen. En misschien helpt het je zelfs om sneller te genezen.

volgens mij ben je op de goede weg,nu nog wennen aan het idee dat je zonder al die hocus pocus kunt en je kan als een gezond mens de maatschappij weer in.sterkte er mee en succes.

Drugs, alcohol en zware medicijnen onderdrukken niet alleen de pijn,maar ook het gevoel naar andere mensen. je voelt niet meer of je werkelijk contact hebt met iemand, je voelt niet meer of iemand te vertrouwen is. De realiteit glijdt van je weg. Bij langdurig gebruik van medicatie gaat ook je stoffelijk lichaam slechter functioneren. Want je bloed en je organen krijgen te maken met restverwerking van afvalstoffen, bepaalde hersenfuncties breken af en de hormoonwerking verandert. Jouw contact met het stoffelijke neemt af. Je gaat slechter stoffelijk zien en voelen. Dit alles leidt ook tot een persoonsverandering. Doordat je niet meer bij bepaalde informatie en gevoelens kunt, voel je je niet meer goed in.Je voelt niet goed meer wat bij de mensen leeft. Je normbesef vervaagt, grenzen verdwijnen. Je grijpt dus in, in je karma. Probeer rust te vinden door mediteren, drink veel water en laat de specialist en de medicatie zijn werk doen om je ziel te leren kennen en je levensprobleem onder ogen te zien. Probeer rust te vinden en ban al het negatieve uit je gedachtes, dan zal je je weer open kunnen stellen.

Zelf ben ik ook geïnteresseerd in spiritualiteit, Heb vanaf mijn 15de tot 22ste een hele sterke intuïtie gehad kon ook vaak dingen voelen wat andere voelde of ervaarde maar heel erg intens soms zelf dingen een beetje voorspellen, en gevoel hebben dat ik met alles spiritueel in contact kon komen. Echt heel raar maar op een gegeven moment heb ik dit verteld aan een vriendin een paar dagen was het weg, voelde of ik niet meer mezelf was kon eigenlijk niets meer was echt raar, maar heb nu leren leven zonder die intuitie en soort van voorspellende gave, vind het nog steeds jammer wil het ook terug maar misschien mocht ik het niet hebben. Zelf denk ik ook dat je persoonlijke omstandigheden een rol kunnen spelen maar bij mij op dat moment was er niets aan de hand Nadat ik niets meer kon begon de ellende en is nog steeds niet gestopt. Toegevoegd na 13 uur: Echt heel raar maar op een gegeven moment heb ik dit verteld aan een vriendin een paar dagen was het weg, moet zijn een paar dagen later was het weg, kan het nog steeds niet meer.

Wij mystici noemen dat "de donkere nacht van de ziel¨. Er is een goed boek waarin het (tijdelijk) kwijtraken van die ervaringen aan de orde komt. "Na het feest de afwas" van Jack Kornfield.

Die pillen vlakken ALLES af... ook het positieve. Bovendien laat het te zeer WILLEN eens los... Zo ik je bericht lees ben je er teeveel op gefocust... Ik weet niet hoe jij met je gezondheid zit maar ga eens je richten op het houden van jezelf en ontspannen... ga mediteren, yoga doen, Tai Chi, Mindfullness, ietws wat jou ligt... neem proeflessen van dezer dingen en kijk eens wat je aanstaat... waarschijnlijk heb je dat vroeger ook gedaan... Je kunt een reactie plaatsen onder je vraag Ik zou graag zeggen kijk of je onder begeleiding kan minderne of stoppen met de medicijnen... Doe dit nooit zonder hulp... helemaal stoppen heet een "washout" Een tijdlang wordt dan gekeken hoe jij funktioneert zonder medicijnen. maar goed, ik hoop dat je er wat aan hebt... Niet iedereen kan zonder. Met een PTSS zul je toch even door je verleden heen moeten en dan zul je ook moeten weten hoe dat het beste kan. Dat is ook iets waar je aan toe moet zijn. Das teveel om hier neer te zetten. Enkel pillen en opname kom je er niet mee, helaas... het lukt mensen maar zelden door zoiets dieps te gaan en eruit te komen...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100