Ik heb jarenlang actief het spirituele beoefend, en nu lijkt het te zijn 'verdwenen', terwijl ik het zo graag terug wil, iemand een idee hoe dit komt?

Ik heb jarenlang veel spirituele ervaringen gehad, Reiki 1 behaald, aura's gezien, bij spirituele genezers geweest die mij dingen vertelden die ze nooit konden weten etc.

Nu probeer ik wel eens om weer contact te leggen met de andere wereld, maar hoeveel ik ook om hulp vraag, het komt niet.
Misschien is dit niet het juiste moment, maar ik vind het toch vreemd en vervelend.

Ik heb zelf PTSS (post traumatisch stress syndroom), slik medicatie en zit nu 2,5 in de psychiatrie (opnames, begeleid wonen).
Dit is misschien zinvolle informatie aangezien de spiritualiteit minder is geworden sinds dien.

Kan het soms zijn dat ik bepaalde, meer aardse lessen te leren heb voordat het weer in mijn leven komt, dat ze me daar boven eventjes ''aan laten sukkelen'' om er zo van te leren?

Of is het misschien toch meer mijn grote gebrek aan zelfvertrouwen waardoor mijn geloof in God en het spirituele ook is aangetast.

Ik kan alleen maar gissen, heeft iemand een duidelijk, concreet antwoord?

Bij voorbaar dank.

Toegevoegd na 15 uur:
Allereerst heel erg bedankt voor al jullie antwoorden, wat een schat aan informatie!
Kan ik ook gewoon op mijn eigen vraag reageren, zonder specifiek op een persoon te reageren?

Weet jij het antwoord?

/2500

Als u zo graag weer aura's wil zien en contact maken met de "andere wereld" kunt u gewoon stoppen met de medicaties. Maar eigenlijk adviseer ik tegen dat!

Spirituele paranormale begaafde mensen zijn vaak zeer gevoelige mensen, die vaak zo opgaan in het spirituele dat ze zichzelf verliezen. En dat is nou precies het punt waar het bij jou om draait. Je eigen lessen leren in dit leven is er wat bij ingeschoten, en je balans is tijdelijk verstoord. Dit is de manier waarop God jou dit in herinnering brengt, denk aan je eigen lessen, vergeet dit niet. Daarom staat je begaafdheid nu even op een laag pitje, en mag je jezelf gaan helpen, in plaats van anderen. Houdt moed, het is maar tijdelijk. Nu lijkt de hemel donker en gesloten, en twijfel je aan alles, en voel je dat je er alleen voor staat. Twijfel niet, en houd vast waar je aan gelooft. Doordat je nu zo op jezelf teruggeworpen wordt, zie je het grote licht, en de liefde en de bescherming niet meer, maar het is er wel. Juist nu, nu je het zo moeilijk hebt, is er extra liefde en aandacht voor jou. Werk aan jezelf, en pak je problemen aan, en alles wat nu tijdelijk verdwenen lijkt te zijn, komt straks nog mooier en zuiverder weer terug, omdat dan je balans goed is. Dit is waar het om draait.

Dat je een gevoeligheid hebt, lijkt me logisch aan je verhaal te horen. Echter, het contact met gene zijde zal niet zo maar verloren gaan, het is wel zo dat op het moment dat jij je in de maatschappij niet staande kunt houden, zij geen 'gebruik' kunnen maken van jouw gevoeligheid. Het is van belang dat je je eerst de maatschappelijke/sociale dingen in het leven eigen maakt, en wie weet heb je dan wel weer de grond onder je voeten die je nodig hebt om je staande te houden in het spirituele. Voor eerst lijkt het me van belang dat je jezelf leert kennen door terugkoppelingen te maken waardoor dit heeft kunnen ontstaan PTSS, en je zult voor jezelf weer een hoop duidelijkheid hebben, en steviger in je schoenen komen te staan. Ik wens je veel liefde en kracht bij je weg!