Jezus in je hart toelaten enzo...hoe moet dat dan?

Ja ok, mooi dat je Jezus in je hart toelaat…hoe doe je dat dan? Ook weer zoiets vaags…laat je dan een gedachte toe in je denkwijze ofzo? Ik bedoel dat ik een duidelijk antwoord wilde en geen tekstverwijzingen steeds. Wat en hoe stel ik mij open…hoe doe ik dat…moet ik dan net zo gaan denken als bijvoorbeeld iemand die dronken is? Dat alles maar mooi is en even alle zorgen weg? Je belandt toch in een soort onderbewustzijn? Als God wil dan komt Hij toch automatisch…moet ik dan echt zoooo ontzettend diep in mijn hersens gaan graven en een bepaalde gedachtengang toelaten en doen alsof dat wat er dan gebeurt God/Jezus/Heilige Geest is?
Ik probeer al 18 maanden lang serieus bezig te zijn met dit onderwerp…de Bijbel spreekt tegen mij en ik snap veel dingen, maar door heel veel ellende ben ik misschien teveel gaan doemdenken en laat ik God geen ruimte…hoe moet ik dat dan weer toelaten? Ik ben geen robot die even een knop omzet en alle ellende vergeet. Als ik sommige mensen in mijn kerk zie dan vraag ik me af of ik het wel echt wil…geloven. Er komt zoveel vaags bij kijken steeds en ik zie zoveel mensen om mij heen die alleen maar doen alsof…praten in tongen die ze in de slaapkamer aan het oefenen zijn, nou sorry…dat heeft totaal niets te maken met de uitstorting van de HG! Dus wie kan mij in gewoon plat Hollands uitleggen hoe ik vrede kan vinden in mijn hart zonder daarvoor een cursus denken te moeten gaan volgen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Om vrede in je hard te vinden zal je moeten beginnen met de acceptatie dat het leven niet perfect is. In alle mooie facetten die er zijn, zijn er ook dingen die niet perfect zijn. Dan kan je de volgende stap maken. Namelijk, dat je zelf niet perfect bent. Als je dat gedaan hebt, is de acceptatie van het feit dat je vrienden en familie ook fouten maken & niet perfect zijn een kleine. Heb je dat punt bereikt, dan raak je de frustratie & ellende vanzelf ook kwijt. Je kan het besluit of je in de bijbel wilt geloven eventueel uitstellen voor je voor jezelf rust hebt gevonden. Misschien ontdek je dan wel dat de bijbel niet de enige weg tot een goed leven is.

Waarschijnlijk moet je beginnen met jezelf openstellen voor positiviteit. Gaan voelen dat er ook 'goed' is in de mensen, en schoonheid in de wereld om je heen, en de mogelijkheid om dingen die je fout gedaan hebt, recht te zetten. Als dat volgens jouw kerk niet genoeg is en jij zogenaamd allerlei grenzen in jezelf moet gaan verleggen om Jezus toe te laten in je hart, moet je je terdege af gaan vragen of je daar wel op de goede plek zit.

Wat hier bedoeld wordt, is niet een persoon in je hart toelaten..doch een gezindheid. Een gezindheid zoals christus die destijds ook bezat en verkondigde. Het is allemaal wat eenvoudiger dan vele mensen zich voorstellen..en gaat eigenlijk om: Je openstellen voor liefde, medemenselijkheid, vergevingsgezind, alsmede begrip ten opzichte van de mensheid èn daarnaar te leven.. Kortom je open stellen om de mens liefdevol, begripvol en vergevingsgezind als mens tegemoet te treden. Groet, Ton

Probeer als een goed mens te leven. Wees hulpvaardig voor hen die hulp nodig hebben. Wees vriendelijk. Eerlijk. Luister naar mensen die hun verhaal kwijt willen. Verwacht niks terug voor dit alles, maar wees blij als je op dezelfde manier wordt benaderd en behandeld. Ik ben zelf niet gelovig, maar ik kan me voorstellen dat mensen die zeggen Jezus te hebben toegelaten in hun hart, liefde voelen. Iedereen kan liefde voelen (ook niet-gelovigen). Door het te schenken, zul je het ook terugkrijgen. Onthoud deze 2 zinnen waar je in allerlei situaties naar kunt handelen: *Doe een ander niet aan wat je zelf niet aangedaan zou willen hebben (wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet). *Behandel mens (en dier) zoals je zelf graag behandeld zou worden. Als bovenstaande je allemaal lukt, denk ik dat je rust en vrede zult voelen (net als ik).

Een mogelijkheid om vrede te vinden in je hart is te onderzoeken of hetgeen jou geleerd wordt in overeenstemming is met hetgeen geleerd werd in de eerste eeuw van Jezus en de apostelen. De bijbel is de voornaamste leidraad van een ware christen. Het is fijn dat je dagelijks in de bijbel leest, doe zo verder, vraag om Gods Geest en leiding. Hoe meer je ontdekt, hoe meer de liefde van God en Jezus in je hart komt. ;-) http://www.verhoevenmarc.be/

Het geloven en zoeken naar god kan je niet leren het is een soort rijpheid van de ziel. Hoe materialistischer iemand is des te meer is het geestelijke leven afgesloten. Het materiele leven bedekt de ziel ,ook van "gelovige". Als je uitstijgt boven alle beperkingen ,dan is daar volmaaktheid die alleen god is . Ieder ziel zoekt geluk en nadat hij alle voorwerpen heeft nagejaagd die voor een ogenblik geluk schijnen te geven ,bemerk je dat er nergens volmaakt geluk is dan bij god . Maar de dingen die de mens in de wereld bezit bezit hij in werkelijkheid niet ,maar wordt er door bezeten. ,geld, een positie,enzv De UITERLIJKE betekenis van godsdienst is om god te aanbidden en om mensen in harmonie te laten leven . De INNERLIJKE betekenis van godsdienst is een trap die gemaakt is voor de ziel om die te beklimmen en die hoogte te bereiken waar de waarheid wordt verwerkelijkt. God is liefde zijn medeleven,goedheid moeten tot uitdrukking komen in jezelf dan worden je fouten en vergissingen weggewassen en je ziel wordt zo zuiver als altijd is geweest.

In de eerste plaats waarom wil jij Jezus in je hart toelaten? Het is toch genoeg om gewoon een goed mens te zijn? Overkomt het je dat het gebeurt , wat dan? Er zijn meer 'mensen 'in het verleden en ook nu die je in je hart toe kan laten, maar om daar zo mee bezig te zijn kan het tegendeel bewerkstelligen. Je zoekt naar een Jezus waar jij je een beeld van hebt gevormd. Misschien is dat helemaal niet het juiste beeld. Kijk, ook voor mij zijn de boodschappen van Jezus van betekenis en helpen mij bij het vormen van mijn bewustzijn. Zo zijn er ook anderen en dat hoeven niet persé grote namen te zijn. Ik zou hier graag over discussieren, maar ik kan je nu al zeggen dat elk antwoord te kort schiet en nieuwe vragen oproept, maar juist dat maakt je leven rijker. Als je vrede in je hart wilt stel je daar dan voor open, want dat zit al in je, maar zoek het niet buiten je. Heel veel oprechte liefde toegewenst.

beste artctic1969 ik snap dat ook niet ik ken velen die dat zeggen gek genoeg zijn dat in mijn omgeving armlastigen en lastigen die nooit iets te makken hebben (in mijn omgeving dus) voor mij is dat helemaal niet uitnodigend want wij hebben het veel beter (maatschappelijk gezien dan)