Wat zegt de Islam over het tonen van liefde/genegenheid in het openbaar?

In het conservatieve Kayseri was het uitzondering dat moslims in het openbaar genegenheid of liefde toonden. Ik had het gevoel dat zelfs hand in hand lopen als ongepast werd beschouwd. Vriendschap mocht wel worden getoond, maar niet tussen man en vrouw.

Hier in Istanbul lijkt alles veel vrijer te zijn. Ik zie hier zelfs stelletjes die op een bankje in het park dicht tegen elkaar aan kruipen, en op straat lopen mensen hand in hand.

Zegt de Islam iets over deze zaken, of is het meer een kwestie van interpretatie? Is het misschien zelfs enkel een kwestie van de maatschappelijke verwachtingen, en niet zozeer van de Islam?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De Islam (koran)doet hier geen (rechtstreekse) uitspraak over. Wel is het in de meeste landen/gemeenschappen een zaak die beschouwd wordt als binnenhuis. In het openbaar genegenheid vertonen wordt niet gauw gedaan. Uiteraard speelt de moderne samenleving hier een invloed op. In de meeste landen zie je dat de jongeren zich hier minder streng aan houden, en ook meer genegenheid vertonen tov. hun vrouw in het openbaar. In sommige landen is het per wet verboden om deze liefde/genegenheid te vertonen in het openbaar, ook voor toeristen. (cf. De emiraten, saudi, ...etc)

Volgens de Islam hoor je je kuis te gedragen en mag je geen aanstootgevend gedrag vertonen in het openbaar. Dit is natuurlijk zeer vrij interpreteerbaar. Veel moslims vinden het totaal geen probleem als mensen in het openbaar genegenheid tonen, zolang ze maar wel verloofd of getrouwd zijn. Istanbul is een totaal andere stad dan Kayseri en is door de diversiteit aan bevolkingsgroepen dan ook zeer westers georiënteerd. Maar het blijkt maar weer eens dat cultuur sterker is dan religie en dat in bepaalde streken de cultuur meer wordt beïnvloedt door religie dan in andere streken. Zoals jij zegt heeft het alles met maatschappelijke verwachtingen te maken en veel minder met de Islam.

Zoals in veel religies zijn veel wetten en geboden door mensen zelf bedacht. Staat vaak niets over in het boek, hetzij de Bijbel, hetzij de koran. Jezus hekelde dit al in zijn tijd en noemde het mensengeboden, zware vrachten die op de schouders van het volk werd geplaatst, maar dezelfde geboden werden overtreden door degenen die ze gemaakt hadden. Dat is nu ook in veel religies het geval. Men beroept zich op het Boek, maar geven draaiingen aan passages om hun doel te bereiken. Kort houden van "het volk". Door deze geboden, zijn vele de religie de rug gaan toekeren, ook door de harde manier waarop ze werden (worden) opgedrongen. God zegt in Openbaring dat hij de verantwoordelijken hiervoor ten verantwoording zal roepen.