Hoe kan ik God vertrouwen met psalm 88 in gedachten?

Ik hoor vaak dat we niet op onszelf maar op God mogen vertrouwen. Maar waarom zouden we dat doen met psalm 88 in gedachten? Als God de diepste duisternis toelaat, zonder de ervaring dat Hij er is, waar valt dan precies op te vertrouwen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het antwoord op jouw vraag kun je vinden in de 1e brief van Petrus, die je zelf kunt naslaan in de Bijbel in de Gewone Taal. ‘Wat er met jullie gebeurt, is niet vreemd. Het is een test voor jullie geloof’’. ‘Wees dus blij, ook al hebben jullie het nu een korte tijd heel moeilijk. Met die moeilijkheden wordt jullie geloof getest. Net zoals goud wordt getest in vuur. En jullie geloof is veel belangrijker dan goud! Want door je geloof ontvang je hemelse eer en rijkdom als Jezus Christus terugkomt’. In moeilijke omstandigheden wordt jouw geloof beproefd, m.a.w. slechts een beproefd geloof heeft eeuwigheidswaarde. Zo zijn er meer teksten te vinden van soortgelijke strekking, die antwoord kunnen geven op jouw vraag. ‘De Heer zegt: ‘Volk van Israël, hebben jullie echt eerbied voor mij? Luisteren jullie wel naar de stem van mijn dienaar? Jullie moeten altijd op mij vertrouwen. Ook als jullie in het donker lopen, ook als je geen licht meer ziet’. Jes. 50 ‘Zelfs al ga ik door een dal van diepe duisternis, ik vrees geen kwaad, want Gij zijt bij mij; uw stok en uw staf, die vertroosten mij’. Psalm 23

Bronnen:
https://www.debijbel.nl/bijbel/NBG51/1+Petrus+1

De Psalmen zijn geschreven onder het Oude Verbond. Wij leven onder het Nieuwe Verbond. In het Nieuwe Verbond heeft God Zijn Zoon gestuurd voor ons. Jezus zei: Wie Mij ziet, heeft de Vader gezien. (Joh. 14:9) Als je dus wil weten wie God is, kijk naar Jezus. Daarnaast roept David het uit naar God, voor zijn gevoel heeft God hem verlaten. Maar God zegt nergens dat Hij dat ook daadwerkelijk gedaan heeft. Wij kunnen het soms ook uitroepen naar God: Waar bent U!, maar toch weten we ergens wel dat Hij er altijd is. De Bijbel geeft ook nergens aan dat het makkelijk zal zijn, maar belooft wel dat God je nooit zal verlaten (Hebr. 13:5b). “Daarom zeggen wij met goede moed: De Heere is voor mij een Helper en ik zal niet vrezen. Wat zal een mens mij doen?” (Hebr. 13:6)

Psalm 88 is geschreven door iemand die diep in de put zat. Hij spreekt zijn wanhoop klip en klaar uit. Geen vrome praatjes, maar gewoon zoals het is. Ik ben blij dat deze Psalm in de Bijbel staat. Er is geen oplossing, zelfs geen hoop. Stel dat je zelf depressief bent. Hoe vaak krijg je niet te horen dat je maar op God moet vertrouwen, dat God je vreugde geeft of weet ik wat voor goedbedoelde maar soms misplaatste antwoorden? Dan lijkt me deze Psalm in sommige situaties waardevoller. Het feit dat Psalm 88 een weg naar de Bijbel heeft gevonden is veelbetekenend. Er is blijkbaar ruimte voor deze gevoelens. Het onderscheid tussen OT en NT heeft hier niets mee te maken, daarmee wordt een onterechte tegenstelling gecreëerd. Deze gevoelens kun je ook hebben als je christen bent en de Geest in je hebt. Ook dan kan het lijken alsof je er alleen voor staat. Dat is misschien niet zo, maar zo kan het wel voelen. Laten we vooral dit soort gevoelens niet ontkennen of wegpraten met theologisch onjuiste uitgangspunten, met een vals idee dat het leven als christen koek en ei is en je met een vrolijk gezicht elke dag God staat te prijzen. Dat is op z'n minst naief en in het ergste geval ga je over je eigen of andermans grenzen heen. Juist door dit soort moeilijkheden te benoemen, waar de Psalmen vaak woorden aan geven, wordt de aanbidding dieper!

Bronnen:
www.gloriaenkyrie.nl