Staat er in de Bijbel dat God straft?

Weet jij het antwoord?

/2500

Ja. In I Kronieken 13 vers 10 staat dat de HEER Uzza strafte omdat die zijn hand naar de ark had uitgestoken. Toegevoegd na 4 minuten: En verder: - Spreuken 11 vers 4: Rijkdom helpt je niet op de dag dat God straft, rechtvaardigheid redt van de dood. - Romeinen 4 vers 15: De wet maakt namelijk alleen dat God straft, want zonder wet is er ook geen overtreding.

God is een God van liefde en vergeving (o.a. Nehemia 9:17 en 1 Joh 4 vers 8 ), maar God is ook de God van Rechtvaardigheid (Jesaja 30:18 ) en een rechtvaardig Rechter (Psalm 7:12). Zou de Rechter van de ganse aarde geen recht doen?” (Gen 18:25) Rechtvaardig recht spreken houdt onder andere in dat God onpartijdig is, zonder aanzien van de persoon handelt en een eerlijk oordeel zal vellen. Daarbij moet gezegd worden dat God het oordeel aan Zijn Zoon heeft gegeven. Want de Vader oordeelt niemand, maar heeft het gehele oordeel aan de Zoon gegeven.” (Johannes 5:22) “En u, mijn schapen, zo zegt de Here HERE, zie Ik zal rechtspreken tussen het ene schaap en het andere, tussen de rammen en de bokken de vette en de magere schapen.” (Ezechiël 34:17, 20-22). In het oude testament zien we God vooral als Schepper en van wetgeving. In Deuteronomium 28 - zien we dat Israel de keuze krijgt tussen zegen of vloek. Het is een heftig hoofdstuk waarbij de straf van ongehoorzaamheid "erg hard" klinkt, als het volk niet zou luisteren. Wie zien dus zeker dat God straft en zal straffen in het hiernamaals. In het nieuwe testament zien we God terugkomen in Christus ( Hij was het beeld van de onzichtbare God" (Col.1:15). God is liefde en wil ons juist redden van de straf en om deze reden is Christus aan het kruis gestorven om onze straf te dragen. Joh 3 vers 16 Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon gegeven heeft, opdat iedereen die in hem gelooft, niet verloren gaat maar eeuwig leven heeft. We zien in Christus de liefde van God voor de mens en daar mogen we aan vasthouden als we Hem willen dienen.

Uit de reacties, waaronder die van mij, blijkt het antwoord op de vraag van de vraagsteller te zijn: Ja. Onterecht! Het antwoord moet eigenlijk zijn: Nee. De mens straft door zijn ongehoorzaamheid aan Zijn Geboden namelijk zichzelf; hij/zij plaatst zichzelf daardoor buiten de gemeenschap met zijn/haar Schepper. In een opvoedingssituatie plaatst het kind zichzelf ook buiten de gemeenschap van het gezin wanneer het zich niet voegt aan de geldende gedragsregels van de ouders. Je kunt het hier nalezen: http://www.biblija.net/biblija.cgi?m=Jes+59&id16=1&l=nl&set=10 “Zie, de hand des HEREN is niet te kort om te verlossen, en zijn oor niet te onmachtig om te horen; maar uw ongerechtigheden zijn het, die scheiding brengen tussen u en uw God, en uw zonden doen zijn aangezicht voor u verborgen zijn, zodat Hij niet hoort”.

Er staan voorbeelden in de bijbel dat god straft. Er is wel een verschil tussen corrigerend streng onderricht en straf. In alle gevallen wordt streng onderricht van Jehovah door liefde gemotiveerd en is het tot nut van de ontvanger. Corrigerend streng onderricht van Jehovah heeft nooit alleen maar bestraffing ten doel. Als God daarentegen straft, doet hij dat niet altijd met het doel de ontvanger te corrigeren of te onderwijzen. Zo ondergingen Adam en Eva al vanaf de dag dat ze zondigden de gevolgen van hun ongehoorzaamheid. Jehovah verdreef hen uit de paradijselijke tuin van Eden, en ze bezweken aan de gevolgen van onvolmaaktheid, ziekte en ouderdom. Na honderden jaren van lijden kwam er voorgoed een eind aan hun bestaan. Dit alles was beslist een goddelijke straf, maar het was geen corrigerend streng onderricht. Door hun opzettelijke ongehoorzaamheid en onberouwvolle houding waren Adam en Eva niet meer te corrigeren. Andere verslagen waarin wordt verteld hoe Jehovah straft, zijn bijvoorbeeld die over de vloed in Noachs dagen, de vernietiging van Sodom en Gomorra en de uitschakeling van het Egyptische leger in de Rode Zee. Deze daden van God waren niet bedoeld om degenen die de straf ondergingen leiding, onderwijs of opleiding te geven. ’Hij heeft zich er niet van weerhouden een wereld uit de oudheid te straffen, maar heeft Noach, een prediker van rechtvaardigheid, met zeven anderen veilig bewaard toen hij een geweldige vloed over een wereld van goddeloze mensen bracht; en hij heeft de steden Sodom en Gomorra, door ze in de as te leggen, veroordeeld, waardoor hij ze voor goddelozen tot een voorbeeld gesteld heeft van komende dingen.’ — 2 Petrus 2:5, 6. In 2 Petrus 3:9 staat dat Jehovah „niet wenst dat er iemand vernietigd wordt, maar wenst dat allen tot berouw geraken”. God concentreert zich niet op onze fouten maar op onze goede kanten. „Zijn ogen gaan de gehele aarde rond om zijn sterkte te tonen ten behoeve van hen wier hart onverdeeld is jegens hem” (2 Kronieken 16:9). De leer van het hellevuur is niet Bijbels. God vindt alleen al het idee van eeuwige pijniging walgelijk. De zwaarste straf die hij slechte mensen geeft, is dat hij ze de gave van het leven afneemt (Jeremia 7:31; Romeinen 6:7). En natuurrampen, die willekeurig verwoestingen aanrichten, zijn geen straf van God maar onvoorziene gebeurtenissen die iedereen kunnen treffen (Prediker 9:11).