Hoe komt het dat veel mensen geloven in goden?

Weet jij het antwoord?

/2500

ik denk dat het komt doordat de meeste mensen veel in hun geloof geloven (ik denk het) het is gewoon iets wat miljoenen jaren naverteld werd en heel veel mensen geloven het

Het is gewoon een door verteld iets. Waardoor mensen het steeds meer gingen geloven. En veel dingen eromheen gingen vertellen.

Hoe het komt dat veel mensen in goden geloven, @lisaxscheer? Meestal geloven mensen maar in één god en vaak is dat in hun jeugd met de opvoeding mee gegeven: voor de maaltijd bidden, na de maaltijd lezen uit de bijbel en zondags naar de kerk. Anderen moesten iedere ochtend naar de kerk en weer anderen zowel zaterdag als zondag. Als je het in je opvoeding mee krijgt, kan je ook gaan geloven, je bent nog jong en beïnvloedbaar, bovendien je ouders geloven ook, dus dat zit wel goed. In tijden van oorlog halen veel mensen kracht uit hun geloof. Zij voelden zich sterker, putten kracht door het geloven in een God. Het geloof is niet rationeel uit te leggen. Geloven, dat betekent iets aannemen zonder bewijs. Net als wanneer je iemand vertrouwt, dat diegene zegt "Het is zo!" en dat je dat dan gelooft, zonder dat je het bewijs eerst wilt zien. Dát is geloof. Vroeger hadden de dominee en de pastoor een hele belangrijke rol in de samenleving. Dat is veranderd, o.a. omdat er minder mensen naar de kerk gaan, er minder gelovigen zijn. Veel mensen zijn niet meer in staat te geloven. Zij zijn te rationeel geworden, willen alles kunnen beredeneren en dat kan dus niet. Zij denken te veel en kunnen iets niet meer zonder bewijs aannemen, willen alles rationeel benaderen en dat kan nou juist niet met geloof. Hoe het komt dat veel mensen in goden geloven? Ik denk omdat zij niet zonder dat steuntje in de rug kunnen, het is als een steuntje in de rug. Je voelt je gesterkt door je geloof, ja dat is het.

Dat komt omdat mensen perce het onverklaarbare willen verklaren en niet kunnen leven met het feit dat we nooit alles zullen weten. Want zelfs als er vandaag of morgen er bewijs zou komen van het bestaan van god, is de volgende vraag, hoe is god ontstaan. Dus neem genoegen met het feit dat we nooit alles zullen weten en ga niet als compensatie een god verzinnen.

omdat mensen een houvast zoeken; iets om op terug te vallen als het misgaat. ze creëren dan een opperwezen, een god die alles beheert en dirigeert en als ze offers brengen denken dat ze die kunnen gunstig gezind kunnen maken. "in tijden van oorlog zitten de kerken vol" is het beste voorbeeld daarvoor.

Er is een hele reeks van argument en ideeën aan te voeren waarom mensen in een god of set goden geloven. De meest duidelijke is echter dat mensen het geloven omdat hun ouders het geloven en van hen van jongs af aan aangeleerd hebben gekregen dat er een god bestaat. Vaak nog in een omgeving en school waar iedereen datzelfde geloof aanhangt. Sommige kinderen zullen pas op latere leeftijd begrijpen dat er ook andere godsgeloven zijn en dat er mensen zijn die niet in een god geloven. Op dat moment zal het lastig zijn om nog te ontkomen aan dat geloof, niet in de laatste plaats omdat dat voor sommige ook nog veel nadelige consequenties kan hebben zoals sociale uitsluiting, of zelfs kans om vermoord te worden. In West Europa ligt de situatie wat anders daar heeft religie niet meer de invloed die het ooit had, maar ook daar geldt nog steeds dat gelovige mensen voornamelijk gelovige ouders hebben.

1) het kan ze verteld zijn en dan denk je dat het waar is 2) mensen snappen niet alles en projecteren dat op een god 3) je hoort tot een groep gelovigen en dat schept een band, zeker als je je tegen de rest kunt afzetten. Bedenk dat het een geloof is, er is geen bewijs, daarom is het een geloof.

De zichtbare scheppingswerken getuigen van het bestaan van een onzichtbare Schepper Paulus schreef: ( Romeinen 1:20) .... Want zijn onzichtbare [hoedanigheden] worden van de schepping der wereld af duidelijk gezien, omdat ze worden waargenomen door middel van de dingen die gemaakt zijn, ja, zijn eeuwige kracht en Godheid, .....

Bronnen:
http://wol.jw.org/nl/wol/d/r18/lp-o/102011...

De mens is een wezen dat denkt in de trant van oorzaak/gevolg. In de tijd dat mensen nog met en in de natuur leefden, was er nog geen enkel wetenschappelijk besef wat gewoon natuurverschijnselen waren. Indien iemand door de bliksem getroffen werd en overleed, ging men op zoek naar de oorzaak en werd de bliksem, in dit specifieke geval, als iets gezien dat erg machtig was. Het werd als een bovennatuurlijke kracht, een soort God gezien en hiervoor kreeg men respect en deze moest gunstig gestemd worden, opdat zij niet ook door hem getroffen zouden worden. Zo werden er goden verzonnen voor alle vormen van wat wij nu weten maar zij dus niet, gewone natuurverschijnselen. Denk aan de stammen die regendansen opvoerden om de god van de regen gunstig te stemmen zodat het voedsel kon groeien en niet verdroogde. In de mens zit namelijk ook het gevoel opgesloten, mede door ervaringen, dat wie iets goed doet er iets goeds of dankbaarheid voor terugkrijgt. Het is dus heel aannemelijk dat het niet lang duurde voordat de mens zijn goedheid ging tonen aan deze onvoorspelbare natuurkrachten. Er werden offers gebracht, gebeden opgezegd enz.als men een gunst wilde vragen aan een van hun goden. Het geloof is dus eigenlijk ontstaan door een gevoel van angst. Angst voor het onbekende. Hoe meer mensen deze goden gunstig stemden , hoe beter en zo ontstonden de groepen gelovigen onder de mensen. In onze moderne wereld met alle wetenschappelijke kennis, speelt het geloof een heel andere rol dan toen. Er is een verschil tussen 'persoonlijk geloof' en een religie. Een religie is in essentie niet meer dan een geloof dat door veel mensen aangehangen wordt. In de praktijk zijn het institutionele systemen die gretig gebruik maken van de goedgelovigheid van de mensen. Middels indoctrinatie van kind af aan, is het een goed middel gebleken om mensen een bepaalde denkwijze en gedrag op te leggen. Vooral vroeger waren vele gelovigen makke schapen die geen vragen steden en deden wat werd opgedragen. Zij moesten leven volgens de regels die in een heilig boek of geschriften waren beschreven. Het probleem is het feit dat deze regels door de eeuwen heen soms op agressieve manier zijn opgelegd door de machthebbers van toen. De religie was niet zelden juist de oorzaak van een conflict op zelfs oorlogen. Allerlei onderzoeken geven aan dat de neiging tot 'geloven in iets hogers' als het ware in de mens ingebouwd is. Zelfs atheïsten die in geen God geloven, sluiten een spirituele wereld niet uit.