Waarom bestempelen sommige mensen hun kinderen met een geloof zonder dat ze hier zelf over kunnen beslissen?

Te denken valt aan het dopen van een kind, communie laten doen, geloof belijdenis etc etc.
Waarom niet gewoon wachten tot de kinderen zelf deze beslissing kunnen en willen nemen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik ben het helemaal met je eens: voor een geloof moet je zelf kiezen. Ouders zien het dopen van een kind en een kind communie laten doen als een symbool naar de buitenwereld en naar God. Ze tonen dan: Ik breng mijn kind gelovig groot. Als ouders gelovig zijn drukt dat zonder meer een stempel op het kind: Het kind gaat dan ook naar een school met dat geloof en/of naar zondagsschool. Als je gelovig bent opgevoed, ben je hoe dan ook al enigszins beïnvloed in je keuze. Ik hoop alleen als kinderen belijdenis doen dat ze dat dan doen omdat ze zelf vinden dat ze dat moeten doen. Bij belijdenis belijdt jezelf het geloof en verklaar jij dat je naar Gods regels zult leven. Dit doe je na je achttiende levensjaar. Je wordt dan geacht zelf achter dit geloof te staan.

Omdat voor deze mensen het geloof net zoiets is als onderwijs. Je wilt je kinderen grootbrengen en datgene leren wat jij belangrijk vindt zodat ze later in jouw ogen een goed leven kunnen leiden.

alle ouders- niet alleen sommige- geven aan hun kinderen door waar ze zelf in geloven... daarbij maakt het niet uit of pa en ma geloven in een religie, een voetbalclub, een politieke richting, een levensvisie of een dieet... als ouders maar fanatiek genoeg zijn, volgen ze de dogma's van hun 'geloof' en laten zichzelf en de kinderen initiëren en informeren en doen mee aan de diverse 'geloofsuitingen' zoals kerkdiensten, protestdemonstraties, voetbalwedstrijden, debatten en maaltijden... dat is van alle tijden en wordt gedaan door alle ouders omdat ze er van overtuigd zijn dat het het beste is voor hun zelf en hun kroost...

Met een doop geef je aan dat jij je kind zult opevoeden met het christelijk geloof, als ze daar als volwassene ook ja tegen zeggen doen ze belijdenis. Hetzelfde geldt voor een besnijdenis. Het geeft alleen an dat iemand met een geloof is opgevoed, niet of hij/zij het heeft behouden.

Goeie vraag! Volgens mij wordt dit in veel gelovige kringen van je verwacht. Heel erg fout in mijn optiek. Laat mensen hier idd zelf voor kiezen.

Mensen willen hun eigen geloof voortzetten op hun kind, zonder er bij na te denken of het kind dat helemaal niet wil. En het kan een opvoedkundig probleem worden als je kind een andere religie of helemaal geen religie heeft. Zelf vind ik dat de ouders moeten wachten met het kind te bestempelen met een geloof tot het kind oud en verstandig genoeg is om dat zelf te beslissen, je dwingt een kind anders om ergens in te geloven wat jij zelf gelooft, dat is heel fout.

Als men dat zou doen,zou de ontkerkeleking bizarre vormen aan gaan nemen! Geloof is voor 99% een kwestie van opvoeding en niet van Geloof!

Weet ik niet!

Ouder willen hun kinderen zo goed mogelijk opvoeden. Als ik naar mijn eigen ouders kijk, dan ben ik gedoopt, heb communie gedaan en heb in gelovige klasjes gezeten. Ik vond dit ook allemaal leuk. De reden waarom mijn ouders dit deden, is om mij een zo goed mogelijk beeld te geven wat het geloof inhoud. Want alleen als dit beeld zo goed mogelijk is, kan ik oprecht een keuze maken of ik ook met dit geloof wil meegaan of niet. Ik ben blij dat ze dat gedaan hebben. Want nu kan ik oprecht ook tegen mezelf zeggen dat dit geloof NIET bij me past. Ook deze beslissing hebben zij als natuurlijk van mij geaccepteerd. Dit is ook gewoon geleidelijk gegaan, zonder dat ik 'uit de kast' hebben moeten komen. Officieel staat ik nog steeds geregistreerd als RK. Maar dit geeft niet, geloof geloof je wel of niet. Die twee letters deren me niet. Ik snap ook dat ik op dit vlak heb getroffen met mijn ouders. Dat anderen meer zacht of hard gedwongen worden. Ik denk dat deze ouders meer vastzitten in hun geloof. En dat zij ook een gelovige in de wereld moeten zetten. Alleen maar om hun 'groep' groter te maken.

Je moet als ouder nu eenmaal keuzes maken voor je kind. Het geloof, de taal, de woonplaats, het soort opvoeding, de kleding, hoe laat het naar bed moet, de buren, de inrichting van het huis, etc. Als je wacht tot ze zelf die beslissing kunnen nemen zullen ze zeggen: waarom heb je zelf voor mij niet die beslissing niet genomen?

Als je gelooft in God dan is dat zo waardevol in je leven dat je je kinderen ook onder Zijn hoede wilt stellen. Het beste wat je hebt ontmoet, ga je je kinderen natuurlijk niet onthouden. Een mens kan zich altijd weer afkeren. Welke vorm van geloof en in welke traditie, dat maakt geen bal uit.

Dat is inderdaad ook niet goed. Ik heb het mijn kind altijd geprobeerd voor te leven, in woord en daad, en hem zelf de vrijheid gegeven om te kiezen. Soms waren zijn keuzes fout, en ging het ook fout, maar hij heeft hier veel van geleerd, en door er samen open over te praten kwam hij ook tot dit inzicht. De geestelijke ontwikkeling van een kind is belangrijker dan om er allerlei kennis in te stampen.

Aan de ene kant ben ik heel blij met mijn opvoeding, maar ik ben ook heel lang heel boos geweest. Dat is nu over. Je wil het beste voor je kinderen inderdaad. Ik ben heel blij omdat ik zelf een keus heb mogen maken. Maar ik was boos vanwege de manipulatie naar die keus. Mijn eigen kind mag ook zelf zijn keuzes maken, maar ik vind het wel belangrijk dat hij leert en dat geestelijke groei net zo belangrijk is als een goede opleiding op school, daar kun je niet vroeg genoeg mee beginnen. Uit mijn ervaringen kan ik alleen maar zeggen dat je er geen druk op moet leggen en te respecteren dat je kind op een gegeven moment zelf beslissingen gaat maken en dan kan ik alleen maar hopen dat het goed met hem gaat en dat hij dat wat hij geleerd heeft zelf op zijn eigen manier kan toepassen, maar tot die tijd is de ouder verantwoordelijk voor het welzijn, ook geestelijke ontwikkeling is belangrijk op jonge leeftijd. Mijn ouders waren verschillend in geloof. Als ik nu terug kijk dan had ik liever ouders gehad die het met elkaar eens waren wat dat betreft.

Omdat ouders in de regel datgene doen waarvan zij denken dat dit het beste is voor hun kind. In de breedste zin van het woord. Je legt een basis waarin je je kind iets mee wil geven. Dat neemt niet weg dat een 'goede ouder' eveneens accepteert dat ditzelfde kind een andere (niet)religieuze weg inslaat wanneer ze ouder worden en andere overtuigingen krijgen. Het klinkt ook niet logisch wanneer je zelf overtuigd christen bent, dat je dit niet mee zou willen geven aan je kind. Uiteindelijk mag iedereen zijn/haar eigen keuzes maken. Wanneer die keuzes niet worden gerespecteerd wordt het een ander verhaal.

Dit is een complexe vraag, kinderen maken niet echt een keuze. De grootste invloed voor kinderen voor een bepaald geloof is hun opvoeding; of dit nu agnostisch, atheïstisch, katholiek, protestant, moslim, hindoe of new age is. Ouders vinden hun keuze vaak erg belangrijk, en zien dit als een belangrijk deel van de opvoeding. Het bestempelen is alleen het laatste oppervlakkige stapje in het geheel.

Lees maar eens wat Jezus zegt over de kinderen: Hij zegt: Laat de kinderen bij me komen. En vervolgens legde Hij ze de handen op en zegende ze. Dat ouders dit proberen te doen door bepaalde culturele gebruiken te volgen (zoals de baby-doop) hoeft op zich niet fout te zijn, de intentie is goed. Het is juist heel goed als je met je volle verstand voor God kiest. En dat kun je een uiting geven door beleidenis te doen en/of je te laten dopen (volledig onder water).

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100