rooms katholieke kerk: biechten, moet of mag dat iedere dag ?

Toegevoegd na 6 dagen:
hartelijk dank voor alle antwoorden en reacties!

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De Rooms-Katholieke Kerk verplicht gelovigen om minimaal eens per jaar te biechten, bij voorkeur voor de Pasen. Maar vaker mag natuurlijk ook. Priesters biechten over het algemeen veel vaker dan eens per jaar, bijvoorbeeld elke maand. Je kunt in dat opzicht onderscheid maken tussen situaties waarin biechten vereist is, na het doen van een doodszonde, en zogenaamd devotioneel biechten. De biechteling heeft bij deze vorm van biechten geen doodszonden gedaan, maar alleen dagelijkse zonden. Het biechten kan hem dan vergeving van die dagelijkse zonden geven, en helpen bij het groeien in geloof. Zelf biecht ik 3-5 maal per jaar. Ik merk dat het goed is om in ieder geval niet te lang tussen de biechtgesprekken te laten zitten. Maar wat een goede frequentie is zal per persoon verschillen.

Biechten mag altijd. Het is gebruikelijk dat dit voor het vormsel wordt gedaan (tweede heilige communie), maar dit is geen verplichting. Elke dag lijkt me zelf een beetje veel van het goede (of bedoel je bidden?). Want biechten gaat over zondes kwijtraken.

Biechten doet men ten tegenoverstaande van een geestelijke (gewijd priester) en daarvoor zal je een afspraak moeten maken daar de meeste kerken en pastorijen niet meer bewoond zijn door een geestelijke. Hierdoor kan het wel eens verdomd moeilijk worden om dagelijks te biechten ook zal door de kerk dagelijks biechten niet geaccepteerd worden als dat gebeurd door iemand die volledig geestelijk gezond is. Men mag wel iedere dag ten overstaan van God (in gebed) zijn zonde te belijden.

Het mag iedere dag, maar ik vermoed,dat de geestelijke die je de biecht afneemt, je na de derde of vierde dag terug stuurt met de opmerking,dat er weinig tot geen mensen zijn,die zoveel zonden begaan,dat ze ze elke dag moeten biechten.

Biechten mag iedere dag, maar is geen verplichting, belangrijk is dat je oprecht uw zonden beleid. Geen enkel mens kan jou je zonden volledig vergeven, dat kan alleen God. Maar we hebben een priester, en dat is Jezus, die bij God in de hoedanigheid van een Hogepriester onze zonde beleid. Hebreeen 14: "15 Onze hogepriester kan volledig meevoelen met onze zwakheden. Hij heeft alle beproevingen net zo ondergaan als wij. Alleen, gezondigd heeft hij niet. 16 We kunnen dus vol vertrouwen naderen tot de troon van de genadige God. Daar zullen we barmhartig en genadig behandeld worden en op de juiste tijd hulp ontvangen. " Wat we wel kunnen doen is elkaars zonden vergeven, dit zijn mensen die door hun zwakheden een fout begaan naar ons toe. Jezus zegt hetvolgende hierover: Mattheus 6: "14 Want als u anderen hun fouten vergeeft, zal uw hemelse Vader ook u vergeven. 15 Maar vergeeft u anderen niet, dan zal uw Vader uw fouten ook niet vergeven.’ " Dus de mate waarin wij vergevingsgezind zijn naar anderen toe, zal dus mee bepalend zijn in onze oprechtheid waarin wij tot God naderen indien wij onze zonden beleiden. http://www.laodicea.nl/index_files/Vergevingsgezindheidenbelijdenisvanzonden.htm

Als ik in mijn eigen woorden samenvat hetgeen de katholieke Kerk erover zegt: het is een van de geboden van de Kerk dat iedere katholiek minstens eenmaal in het jaar (in de paastijd) te biecht gaat (= het sacrament van boete en verzoening ontvangt). Maar als je zwaar gezondigd hebt tegen God, tegen elkaar of tegen jezelf dan dien je ook dit sacrament te ontvangen, eerder mag je niet meer de H. Communie ontvangen. Het gaat dan om wat de Kerk doodzonden noemt: willens en wetens ("met volle kennis en weloverwogen toestemming") in een ernstige zaak ("een zwaarwegende materie") iets doen wat tegen God ingaat. Wie berouwloos sterft in staat van doodzonde zal het eeuwig geluk bij God niet deelachtig worden. Die "zwaarwegende materie" zijn zaken die ernstig ingaan tegen de Tien Geboden. Dit zijn zonden als moord, euthanasie, abortus, seks hebben met elkaar terwijl je niet met elkaar getrouwd bent, vreemdgaan, meineed plegen, bijgeloof (zaken als afgoden dienen, je bezig houden met waarzeggerij en magie), je ouders aan hun lot overlaten als ze hulpbehoevend zijn, diefstal, fraude, liegen, enz. enz.: allemaal doodzonden als ze weloverwogen gebeuren. ("Je bent je er volledig van bewust dat het zonden zijn en doet het toch"). Als iemand berouw over zijn zonden heeft, dan kan hij ze gaan belijden bij de priester die in naam van Jezus Christus de zondenvergeving uitspreekt en een penitentie ('boetedoening') oplegt. Jezus Christus zei: ‘Gezonde mensen hebben geen dokter nodig, maar zieken wel.’ (Matteüs 9:12) Door dit sacrament krijgt de berouwvolle zondaar genezing, als hij natuurlijk ook het voornemen heeft niet meer te zondigen ("Gaat heen en zondig niete meer.") Kortom, het 'moet' eenmaal per jaar. En vaker als er zwaar gezondigd is. En het kan iedere dag.

Iedere dag biechten heeft geen zin. Want als je iedere dag wat te biechten zou hebben van belang, dan kun je net zo goed thuis blijven. Je biecht, omdat je spijt hebt van je zonden. Na de biecht probeer je dan je leven te beteren. Maar je kunt de biecht niet als een mechaniek gebruiken door bijvoorbeeld in te zetten als je overspel pleegt. Het werkt niet zo dat je eerst iedere dag je vrouw bedriegt en dan voor dat je naar je eigen vrouw naar huis gaat, dat je dan even gaat biechten en dat er dan niks aan de hand zou zijn. God laat zich natuurlijk niet voor de gek houden. Iemand die blijft zondigen en ook niet het voornemen heeft om daar mee op te houden, die kan net zo goed thuis blijven. God laat niet met zich sollen natuurlijk.