Zijn er nog mensen die zich een vorig leven herinneren?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik weet dat dit me veel minnen gaat opleveren van alle mensen die niet in reïncarnatie geloven, maar mijn dochter kon zich als klein meisje dingen van haar opa en oma herinneren, hoe die met elkaar omgingen, terwijl haar opa jaren voor haar geboorte was overleden. Ze had heel gedetailleerde herinneringen, heel raar om te horen. Nu ze ouder is kan ze zich daar niets van herinneren.

Nee dat kan niet, want er is geen vorig leven. Wat wel kan is dat je denkt dat je vorig leven herinnerd en daar in gaat geloven.

Ja die zijn er zeker. Vrijwel alle kinderen totdat ouders besluiten dat dit niet mag.

Echt herinneren vaak niet. Maar wel trauma's of angsten uit vorige levens komen vaak terug. Als mensen onder hypnose worden gebracht en bepaalde vragen gesteld worden, dan kan het zijn dat ze wel weer bepaalde dingen als huizen en gebouwen kunnen herinneren. Soms komt hier dan ook een plaats uit die echt bestaat. Als die mensen daar dan naar toe gaan, voelt dat alsof ze thuis komen, omdat ze het al kennen. Gek genoeg ook als ze er in dit leven nog nooit zijn geweest!

William was geboren met hartklachten – er waren problemen met zijn longslagader – maar verder was hij een gewone, gezonde jongen. Toen hij 3 jaar was, begon hij uit het niets te vertellen over het leven van zijn grootvader. Hij vertelde details die hij onmogelijk kon weten. Zo wist William zijn moeder de namen te vertellen van de huisdieren die zij vroeger thuis hadden gehad. Een keer, toen zijn moeder hem waarschuwde voor een pak op zijn broek, zei hij: ‘Mam, toen jij een meisje was en ik jouw vader, deed jij veel ergere dingen en ik heb je nooit geslagen!’ En William herinnerde zich details rondom de dood van zijn grootvader, een politieman in New York die tijdens een beroving zes keer werd beschoten. De dodelijke kogel was via zijn rug zijn lichaam binnengedrongen waar het een slagader had opengesneden: die van zijn longen. Was William de reïncarnatie van zijn grootvader? Op zijn kantoor aan de universiteit van Virginia in Charlottesville bewaart hij talrijke mappen met dergelijke verhalen – maar bewijs? Nee, bewijs wil Jim Tucker het niet noemen; liever aanwijzingen voor reïncarnatie.

Bronnen:
http://nl.odemagazine.com/doc/0087/Het-lev...

Ja, die zijn er zeker wel. Ik heb alleen onder hypnose een schijnbaar vorig leven gezien, maar of dat waar was kan ik niet meer zeggen. Het enigste belangrijke is het leven nu.

Naar mijn idee niet omdat het m.i. niet bestaat. Ieder mens is uniek dus kan niet twee keer leven. Bovendien heeft nog nooit iemand dit kunnen bewijzen.

Als je objectieve gesciedenisboeken leest,kun je je heel veel vorige levens van allerlei mensen herinneren. Als je je eigen vorig leven bedoelt,dat kan niet,omdat geen enkel mens een vorig leven heeft gehad,al zijn er wel mensen,die denken van wel.

Je herinnert je gewoon dingen die je al eens onbewust gezien hebt. Een dejavu werkt precies zo. Je reproduceert gewoon beelden die je onbewust hebt opgevangen.

Het is moeilijk om daar een objectief antwoord op te geven. Immers, je moet dan aannames doen over wat de mens is. Wat herinneringen zijn. Volgens sommigen zijn dit slechts impulsen in de hersenen. Volgens weer anderen worden ze genetisch opgeslagen. Volgens weer anderen worden ze onderdeel van de ziel. Als de ziel bestaat als onderdeel van de mens (volgens geloof en spiritualiteit), dan zou het laatste mogelijk zijn. Omdat de ziel eeuwig leven heeft volgens meerdere overtuigingen, zou dan ook de herinnering overgaan. Omdat volgens bijvoorbeeld het Christelijke geloof Jezus een wederopstanding deed en hij net als alle mensen een zoon van Jehovah/Jaweh was, zou dit voor ieder mens opgaan. Dan zou ieder mens eeuwig leven hebben, maar het lichaam is eindig, dus gaat dit uitsluitend voor de ziel op. Wanneer de ziel dan blijft leven, zou het jammer zijn als dat tussen werelden zou zijn of in de hemel of hel (als er geen leven na dit is, is er ook geen straf of belofte, dus is hemel en hel ook nutteloos). Wie zegt dat de ziel dan vervolgens 1 eindpunt heeft? Dan moet je eerst een bepaling doen, waarom de ziel bestaat. Volgens mij is de ziel een onderdeel van het universum om mogelijkheden te onderzoeken. Daarmee kan iedere ziel de basis zijn voor een nieuw leven om dingen die tot dan toe nog niet zijn voorgekomen (accumulatie) mee te maken. Kan het? Ja, volgens mij wel. Het wordt m.i. ook ondersteund door verschillende wereld religie's.

Ben mijn leven lang veel met mensen omgegaan, maar ben er nooit eentje tegengekomen. Maar dat zegt niets.

Nee want je hebt maar 1 leven.

Ja ik kan me er 4 herinneren... Tot in groot detail, de tijd, de plek, wat ik was en deed, met andere mensen erbij... en ik was een meisje in mijn vorige leven... Ik heb er al eens een keer over geschreven hier, dat hoef ik toch niet weer te doen...

nee hoor , want je leeft maar 1 keer !

Het geval van James Leininger is vrij bekend.

Bronnen:
http://www.soulsurvivor-book.com/

Nee. Ik geloof er ook niet in. Ik geloof wel dat we de genen en emoties van onze ouders en voorouders erven. Dat er natuurlijk heel veel gelijkenissen en heel veel gevoelens hetzelfde zijn. Als je zulke dingen voelt, tot in de wortels van je bestaan, kan je natuurlijk gaan bedenken dat dit een vorig leven was etc. Maar wat heb je er aan? Is he zo belangrijk? Word je er gelukkiger van? Volgens mij juist niet. Schept het verwarring en word je onzeker. Hou het gewoon bij dit leven, dat is al een opgave op zich.

Er zijn ongetwijfeld mensen die dat beweren. Maar die hebben het probleem dat ze dat geloven, terwijl ik weet dat het niet zo is... Dat is het verschil, geloven bestaat niet, alleen weten bestaat...

Misschien wel, misschien als je onder hypnose wordt gebracht je dan ineens alles weet over je vorige leven?

Afgelopen jaar ben ik op een zeer emotionele manier bewust geworden van een vorig leven. Het heeft mijn hele leven op zijn kop gezet. Via visioenen weet ik nu wie ik was, wat mijn naam was, van mijn kinderen, twee meisjes en een jongetje, van mijn vrouw, de plaats waar ik woonde enz. Ik zag de dorpen in de omgeving, wist de namen, zag het landschap, ons huisje, de akkers, wegen en een vennetje waar we water haalden. Met deze gegevens ben ik op google gaan zoeken en heb het terug gevonden, het is momenteel een beschermd natuurgebiedje en zelfs het vennetje was er nog. Ook de ligging van de dorpjes klopte precies. Komende zomer ga ik er heen om te *voelen* of het klopt. Toegevoegd na 16 uur: het visioen was uit 1812, vroeg in het voorjaar, de krenteboompjes bloeide, het moet dus april geweest zijn.

denk niet veel

Waarschijnlijk wel. Of ze gelijk hebben echter is niet te bewijzen en ook niet te ontzenuwen

In mijn vorige leven woonde ik ook al in Amsterdam, net zoals nu. Ik ben niet in Amsterdam geboren maar toen ik er voor de eerste keer kwam in mijn leven, had ik geen plattegrond nodig, wist precies hoe ik naar een bepaald adres toe kon lopen. Wist ik precies hoe de huizen en straten eruit zagen, van een aantal huizen kende ik het interieur zoals het in het verleden was geweest. Dit werd door de huidige bewoners ook bevestigd. Dit was voor mij geen rare ervaring, vanaf mijn eerste bewustzijn herinnerde ik mij mijn vorige leven en gebeurtenissen daaruit. Toen ik op 26jarige leeftijd mijn beste vriendin ontmoette herkenden we elkaar meteen. Zei vond al deze dingen onzin, maar kon toen niet ontkennen dat er iets heel raars gebeurde op dat moment. Het was een vreemde gewaarwording voor ons beiden, maar al snel bleken er onverklaarbare dingen door ons gezegd te worden, zoals heb je nog altijd last van je linker-onderbeen of heb je nog steeds zo'n maagpijn en variaties daarop. Veel van de letterlijk pijnlijke plekken uit het vorige leven waren nu nog steeds gevoelige plekken en we konden die zonder meer bij elkaar benoemen, zonder iets van elkaar te weten. Zij herinnerde zich overigens niets van wat voor vorig leven dan ook, maar onze reacties op elkaar en op sommige zaken die we samen bespraken/bespreken zetten haar nog steeds zeer aan het nadenken daarover.

Een droom kan uitgelegd worden als iets wat in een vorig leven is geweest, maar of dat ook werkelijk zo is kan niemand bewijzen.

Omdat ik mijn vorige levens niet meer weet en dus ook niet ken, heb ik er ook helemaal geen last van.

Echt herinneren niet maar er zijn wel een paar zaken waardoor ik toch geloof in (een) vorig leven(s). Zo kon ik paardrijden zonder ooit les te hebben gehad en heb ik altijd een soort angst gehad voor mensen met spleetogen. Moet toch ergens vandaan komen.