Wat zou voor iemand een reden kunnen zijn om te kiezen voor een andere religie?

Als je er grof gezien vanuit gaat dat er veel overeenkomsten zijn en er in alle religies sprake is van een Hogere Macht. Welke reden(en) kan iemand doen besluiten om toch te switchen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

JJl zei al een hoop waarheden, want religie zijn regeltjes. Religie zijn de regels om gezamenlijk het zelfde te geloven, en dat kan alleen met regels. Als je alle geloven weghaalt zijn er geen regels meer. Wat blijft er dan over, namelijk het ware geloof het geloof in jezelf. Ook flowersong, schrijft hoe in een familie diversiteit beleeft van verschillende vormen. Er is geen ideaal. Ik ontneem je geloof niet. De spiritualiteit zit in jezelf. Het geloof is een vetrouwen in een eeuwige dimensie in liefde met het zelf in relatie tot anderen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat er vele religies zijn. De invloeden door familie en omgeving maken er een belangrijk deel vanuit, noem het maar cultuur. Eigenlijk is het geweldig mooi dat we allemaal kunnen en mogen kiezen voor hetgeen waar wij houvast aan hebben. Onze innerlijke drang in het zoeken van de zekerheid. Ons pad van leven zit vol van onzekerheden, die tegenstellingen creeërt om ons te laten zien wat goed of kwaad is. Ieder mens zijn kerk iedere ziel zijn tempel, maar na de dood gaan we allemaal met het licht mee. Je mag dus kiezen in de religie, maar door innerlijke groei mag je er zelfs in veranderen want met het geloof in jezelf, maakt dat je, pas thuis voelt als het het je wat doet of aanraakt. De ene religie is niet de andere, je voelt je erin thuis als je het begrijpt als je het voelt. Die geestelijke groei mag, en is goed. Laat ieder in zijn waarde want de kerk of tempel is goed. Wees goed voor jezelf zodat je ook goed bent voor die ander. Dat is liefde en daar draait het om. Het is de kerk en tempel in jouw eigen huis, jouw hart. Addy

Huwelijk is vaak een drijfveer. Er binnen, maar ook ervoor, om het huwelijk mogelijk te maken.

Mijn oma is christen geworden terwijl ze moslima was. Dit was omdat ze mijn opa leerde kennen. Mijn schoonmoeder was een katholiek maar was altijd tegen dat geloof (ging niet met plezier naar de kerk en dergelijke), toen ze trouwde met een moslim werd ze moslim en ze gelooft daar nog steeds volledig in, ze is inmiddels 80. Ik had een vriend die protestant was maar Hare Krishna werd doordat hij er boeken over ging lezen. Religies zijn juist heel verschillend, op fundamentele punten. Ik vind de erfzonde bijvoorbeeld een vervelend onderdeel van het christelijk geloof, dat heeft de islam bijvoorbeeld niet. Maar ik ben ook geen moslim want ik heb ook moeite met onderdelen van de islam. Ik heb zowiezo moeite om me te richten tot een hogere macht. Maar als ik een geloofssysteem zou vinden waarin ik me helemaal gelukkig zou voelen en voor mij alle antwoorden had, dan nam ik die religie aan.

De reden zou kunnen zijn dat er aanzienlijke verschillen tussen religies bestaan. Zo staat de éne voor dat je iedereen lief hebt en draagt de andere je op om alle ongelovigen te vermoorden.

Je zou eens kunnen kijken welke wreedheden er in het verleden en in het heden zijn begaan door een kerk die bij een bepaalde religie hoort (heksenverbrandingen, inquisitie, verbod op condoomgebruik, verbod op abortus, verbod op kiesrecht voor vrouwen etc) Zou voor mij in ieder geval reden genoeg zijn om daar geen deel van uit te willen maken en om nog eens verder te zoeken... Als de Hogere Macht in principe toch een en dezelfde is (wat ik zeker geloof), is het toch prima om dan de spirituele beleving daarbij te zoeken in de meest humane en meest liefdevolle hoek?

Veel mensen (met name in het westen) kiezen wat ze leuk, lekker of goed vinden naar eigen maatstaven. Het is een soort winkelen of consumentengedrag. Staat iets je niet vaan, dan neem je een ander. Bevalt iets je wel maar ben je niet blij met alles, dan pik je datgene dat je leuk vindt van de een en van de ander, en maak je je eigen geloofje. Zo zie je ook dat vin het westen velen een eigen brouwseltje hebben gemaakt van geloofjes, geloven en 'diepe' gedachten. De belangrijkste reden is dus denk ik persoonlijke voorkeur. En in de vrije westerse wereld, waar traditionele godsdiensten amper nog macht hebben, is daarvoor volop ruimte.

Veel religies hebben een hoop regeltjes over wat je MOET geloven en hoe je je MOET gedragen. Als de regeltjes van een andere religie makkelijker zijn, zou dat een motivatie kunnen zijn om over kunnen stappen. Verder is het heel erg 'groeps'bepaald. Je wilt ergens bij horen of juist niet. Ook dat kan voldoende motivatie zijn om van geloof te switchen.

Hoi Voor mij; als de leiders van mijn kerk anders handelen als hoe het volgens mij zou moeten zijn. M.vr.gr; ... dirk ...

Ik zelf denk soms ook zo. Het kan het feit zijn dat hij mishandeld word of er gewoon niet in gelooft. Maar je moet wel weten wat het inhoud bekeren is dit: Bekering is het overgaan of doen overgaan tot een (ander) godsdienstig geloof. Dit overgaan kan vanuit een vorig geloof, of vanuit het überhaupt niet bezitten van een geloof. In sommige culturen (bijvoorbeeld het jodendom) betekent bekering zowel lid worden van de etnische groep als de religie aannemen. Over het algemeen wordt de bekering tot een geloof binnen dit geloof als iets positiefs gezien. Ik zelf vindt dat bekeren je eigen democratische mening is. Het kan zijn dat je er niet in gelooft, of dat je er een vreemd gevoel bij krijgt en beseft dat het niks voor jou is. Of dat je mishandeld word en dan gaat beseffen dat door de mishandeling dat dit de ware religie niet is doordat de mensen jou hebben mishandeld en anderen laten dat toe! Dit was mijn mening! Dank u voor u aandacht!

De overtuiging.