Is god een dictator of is er ruimte voor democratie binnen een geloof?

Ik dacht laatst oer het fenomeen god en geloof en bedacht mee dat deze behoorlijk wat overeenkomsten heeft met een dictator en een dictatuur. Ik zal een aantal voorbeelden geven.

Zowel god als een dictator wijzen elke andere vorm van denken af, vaak met geweld. Bij een dictator vaak tegen minderheden, bij god tegen andere gelovigen.
Daarnaast doen zowel god als een dictator aan zelfverheerlijking. Zou hebben meerdere dictators een eigen boek geschreven waarin zij hun persoontje als grote leider van het land omschreven.
Een andere overeenkomst is dat zowel god als een dictator probeert om blokkades op te leggen tussen de eigen leefwereld en alles daarbuiten. Denk daarbij aan gelovige christenen in Amerika die tv's verbieden.

Om de stroom klachten van gelovigen voor te zijn; deze vraag is niet aanvallend bedoeld. De bedoeling van deze vraag is om te weten te komen of meerdere mensen deze overeenkomsten delen en om erachter te komen hoe democratisch de verschillende geloven zijn.

Weet jij het antwoord?

/2500

God is een dictator, helemaal mee eens... Maar in tegenstelling straft god niet als je niet aan zijn dictatoriaal gedoe meedoet... Binnen een geloof is geen democratie, uitgesloten... Geloof onderzoekt niet, geloof weet niet, geloof vermoedt en moet verdedigd worden, met hand en tand desnoods... Weten hoeft zich niet te verdedigen, weten weet... Binnen het geloof is geen democratie, take it or leave it... Leave it en ze verbannen je... Take it, dan moet je hun wetten volgen, en hun ervoor betalen...

Als je de God van de Bijbel of de Allah van de Koran bedoelt, ja, dat zijn meedogenloze dictators. Hier een quote die de eigenschappen van God samen te vatten: The God of the Old Testament is arguably the most unpleasant character in all fiction: jealous and proud of it; a petty, unjust, unforgiving control-freak; a vindictive, bloodthirsty ethnic cleanser; a misogynistic, homophobic, racist, infanticidal, genocidal, filicidal, pestilential, megalomaniacal, sadomasochistic, capriciously malevolent bully. Richard Dawkins

'Zowel god als een dictator wijzen elke andere vorm van denken af, vaak met geweld.' Een God die geweld predikt, is geen God maar een dictator. Vaak gaat 't mis als men heilige boeken anders interpreteert dan de bedoeling was. Daarom kan een heilig boek ook nooit het woord van de bijbehorende God zijn. Immers, zo'n boek bestaat uit honderduizenden woorden die eenieder allemaal weer anders kan interpreteren. Een God die alles in regels heeft gelegd, is ook een dictator. Niet dat dat OP ZICH slecht hoeft te zijn. Als die regels maar goed zijn! Zo'n God is niet democratisch. Je hebt echter wel nuanceringen. Zo staat er in de bijbel (als ik me niet vergis), dat je als eerste naar de regels van God moet leven, en qua detail naar de regels van de wetten in 't lokale land. Maar die detailregels moeten dus ook voldoen aan de hoofdregels van God. Ikzelf zeg: wees gewoon goed voor je medemens - incl. goed zijn voor 't (leef)milieu, zodat de medemens en je nakomelingen daar automatisch ook van profiteren. Dan komt alles goed.

Als je een god beschouwt als een bovennatuurlijk wezen dat creator van de werkelijkheid is, dat alwetend, almachtig en eindeloos goed is (dat is in veel, maar niet alle godsdiensten het beeld van hun god), dan is 'democratie' in het geloof per definitie minder goed dan 'dictatuur'. De beslissingen in die 'democratie' zouden immers per definitie gebaseerd zijn op minder dan absolute kennis en goedheid, en dus ongewenste en onvoorziene gevolgen hebben, waar de beslissingen van de dictator-god per definitie perfect zouden zijn. God weet het in dit beeld immers altijd het beste, en heeft de macht om de best mogelijke actie te ondernemen en de best mogelijke regels te stellen. Let wel, deze redenering gaat alleen op bij dit specifieke godsbeeld. Er zijn ook religies waarin goden niet worden gezien als per definitie alwetend, almachtig en eindeloos goed, of zelfs maar als creator van de werkelijkheid.

God is geen dictator maar één dogmatiserende pilaar in een geloofsovertuiging... Alles er omheen kan wel in de richting van een dictator wijzen. Want waarom zou een Paus o.i.d. mogen bepalen wat de bevolking moet doen. Dat is in mijn visie indoctrinatie...

God is een door de mens bedacht mythisch figuur en wordt door velen individueel anders beleefd. Je kunt dus niet spreken van een dictator, want het is maar net welke plek je god geeft in je eigen belevenis.

Tja, als je in God gelooft is het een dictator. Als je er niet in gelooft maakt het niet uit

Antwoord: ja. Goeie observatie. Zelfde geldt trouwens voor de zwaartekracht. Heeft ook al veel slachtoffers gemaakt.

Hee, da's mijn denkwijze! Ik lees hier precies de gedachtengang die ik rond mijn twaalfde had! Toen dacht ik: God (de traditionele van de Bijbel) is (voor zijn volgelingen) per definitie goed. Als Hij straft, is dat rechtvaardig. Breznjev (hoe schrijf je dat ook weer) van de CCCP is (voor zijn volgelingen) per definitie goed. Als hij straft, is dat rechtvaardig. Dus: wat is nu het verschil tussen God en Breznjev? *IS* er eigenlijk wel een verschil? Ziehier mijn antwoord.

In je vraagstelling impliceer je eigenlijk al dat er in eerste instantie een of zelfs één God zou zijn, wat ik een aanname vind en geen feit. In mijn ogen is ' God' in elke religie wat de gelovigen in die God(en) er van maken en hoe ze hun heilige geschriften interpreteren. In iedere religie draait het uiteindelijk om een alwetende, alomtegenwoordige en almachtige Kracht die direct of indirect alles te zeggen heeft over de invulling van het dagelijks leven van de gelovige (met behulp , uiteraard, van gretige en niet zelden op macht belustte vertegenwoordigers van die leer). Met het Opperwezen is geen discussie mogelijk, hij kan niet opgevolgd, afgezet of vervangen worden, en dus heeft het alle ' trekjes' van een staatkundige dictatuur. Het enige verschil is wellicht dat de eerste generatie gelovigen zich vrijwillig aan dit ' gezag' heeft onderwerpen. De volgende generaties worden met het geloof als gegeven opgevoed en hebben in feite het nakijken : buigen of barsten. Dan bepaalt de cultuur van het land waar je opgroeit of er ruimte is voor een dagelijks leven zonder de alom geaccepteerde religie. In Nederland zitten we wat dat betreft goed, maar in grote delen van de wereld heb je aangaande je godsdienstvrijheid weinig te kiezen en zelfs weinig te twijfelen. In dat opzicht is hij eigenlijk ook een beetje Big Brother ; de Gevestigde Orde houdt en mythe in stand waarvan niemand de waarheid kan en mag toetsen, maar de macht van die elite houdt de angst er goed in, waardoor je het systeem ook zonder fysieke leider eeuwenlang (blijkt) in stand kunt houden. Beangstigend eigenlijk, als je er over na gaat denken...

Helaas sla je met deze vraag geheel een mogelijke discussie mis. Is god een dictator of is er ruimte voor democratie binnen een geloof? Dat zijn twee losstaande stellingen: Is god een dictator (We hebben het over een entiteit die vergeleken wordt met een bestuurspersoon met een bepaalde manier van besturen)? Is er ruimte voor democratie binnen een geloof? (Hier gaat het eigenlijk helemaal mis: Geloof is de overtuiging die 1 persoon heeft in een manier van leven, zij dit met een god of zonder. Hier is democratie niet aan de orde, tenzij we iemand met MPS beschouwen). Waarschijnlijk bedoel je hier 'religie'. Religie is niet per definitie een geloof. Ook sektes zijn een religie (maar van beperkt formaat), echter is het niet automatisch dat ze ook ergens in geloven. Wanneer je deze twee vragen los van elkaar neemt hebben ze geen waarde meer. Het vergelijk van een god met een dictator zal uitsluitend de dictator waarop gedoeld wordt plezierig stemmen. Ik denk dat omdat je kunt zeggen dat de bedoeling (de opgelegde intentie) van het godswezen is om alom lief te hebben en ontegenzeggelijk vergevingsgezind te zijn, per definitie hij/zij geen dictator kan zijn. Zoals al eerder gezegd: Is er ruimte voor democratie binnen een geloof? Ja, dat is de plaats waar 1 persoon in principe de mogelijkheid heeft zichzelf zelfs tegen te spreken: 'Bedoelt de tekst dit? Of dat? Ik ga eens kijken welke het is'. Binnen religie is over het algemeen geen ruimte (voor veel mensen die het 'volgen' geen belang ook) voor een democratie. De religie is een hiërarchische structuur, waarin wordt aangenomen dat wie hoger op de ladder staat, het beter weet. Daardoor zul je deze niet tegenspreken. Let wel, er zijn genoeg religies, waar discussie heel gewoon is. Het is niet zo dat een religie per definitie 1 soort structuur heeft. Bij dit soort vragen, is het belangrijk om nuancering te begrijpen en relativeringsvermogen te hebben. Net als de nu verwijderde vraag over of Islamitische gelovigen geen humor hebben. (Ik snap niet waarom deze is verwijderd en vind het persoonlijk ongehoord dat dit is gebeurd).

Ja die is er zeker!. Gezien alle voorgaande antwoorden ligt het er duidelijk aan welk godsbeeld je aanhangt of aanneemt of begrijpt. Neem je de oud-testamentische oude man met baard? Die vooral ge-eerd wil worden? Of het godsbeeld van Spinoza? Daar zit nogal een enorm verschil tussen. En daartussenin zijn er nog wel een heleboel te bedenken. Bedenk er een en er zijn aanhangers van. Als alles afhangt van definitie, en we zijn het eens dat het maken van definities mensenwerk is, dan zullen we er dus wel nooit overeenstemming over bereiken. Wat ook niet hoeft. Democratie is een bestuursvorm van en voor mensen. Laten we dat niet op andere dingen gaan plakken, want dan gaan alle definities schuiven en kom je er nooit uit.

Ja, God is een dictator. Maar wel een liefhebbende dictator.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100