Wat maakt Bijbelverhalen voor veel mensen nu zo vervelend?

Voor mijn studie heb ik veel Bijbelverhalen, maar ook veel mythen en andere geloofsverhalen gelezen. Ik vind dat de Bijbel, mits goed vertaald, spannend verhalen bevat. Neem Samson en Delila. Neem Jonas. Neem het hele verhaal rond de aartsvaders

En het hele verhaal rond Jezus is toch ook bijzonder tragisch?

Ik vind het vreemd dat mensen smullen van mythen en Bijbelverhalen per direct saai vinden (wellicht omdat gelovigen ze lezen). Het zijn toch allebei geloofsverhalen?

Is het dan toch het vooroordeel?

Ik zou het prettig vinden als je je antwoord onderbouwt. Alleen maar roepen dat het saai is, of dat de Bijbel een grote 'leugenbende' is, daar hebben we bij deze vraag helemaal niets aan. Je mag als atheïst best antwoorden; misschien heb je er juist een hele goede mening over.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Lees de verhalen als vastgelegde ervaring en wijsheid van vele mensen door de eeuwen heen. En ze bevatten heel veel waarheden waar je ook vandaag veel aan kunt hebben. Lees ze als FEITELIJKE kranteberichten van duizenden jaren terug, en ze slaan nergens op. Ook (of juist?) gelovigen doen dit laatste vaak. Waardoor ze niet erg geloofwaardig overkomen en werkelijk de schrijvers van de teksten EN de betekenis van de teksten waarlijk tekort doen!! De verhalen letterlijk nemen is op te vatten als een soort belediging. Dat is zoiets als een boek waardeloos vinden omdat de inkt en het papier feitelijk niks waard zijn. Zo is ook de werkelijke waarde van de teksten absoluut niet te vinden in de feitelijke waarheid ervan. Maar in de gevoelswaarheid, in wat er aan betekenis in ingelegd.

Ik denk dat de verhalen an sich niet vervelend worden gevonden, maar meer hetgeen waarmee het verbonden is. Gelovigen hebben nou eenmaal een achtergrond van indoctrinatie (vooral bij het nageslacht) en het liefst willen ze met deze verhalen anderen bekeren. Dat maakt de verhalen in mijn opzicht een stuk onschuldiger dan ze lijken.

Het is vast niet 'leuk' voor je, maar ik ben het met je eens. Ik benadruk dat een schrijfstijl, passend in deze tijd, een absolute must moet zijn. Ik ben in mijn jeugd wat afgehaakt wegens de verouderde taal en het daarom niet kunnen begrijpen wat er nu precies gebeurt in het verhaal. Het werd ook al gauw prekend voorgelezen. Dan werd het al vlug saai!

Atheïsten vinden niet per definitie de bijbel saai. Sterker nog ik ben atheïst en heb de bijbel gelezen. Ik vind de verhalen die in de bijbel staan erg interessant. Op dezelfde manier dat ik bijvoorbeeld Griekse mythe interessant vind. Het idee wat er denk ik achter zit waarom sommige mensen misschien dat gevoel hebben is dat geloven af en toe de monopoly op de waarheid lijken te hebben (vind ik niet vertaal de mening). Kortom als een atheïst genesis leest en leest god schiep de aarde in 6 dagen. Dan kan dat een gevoel op roepen van hoe kunnen ze dat in vredesnaam beweren. De aarde is miljarden jaren oud en leven op aarde duurde miljoenen jaren voordat het is geëvolueerd tot dat het zo is zoals we het nu herkennen. Het is dus denk ik niet dat ze de verhalen niet waarderen als meer ze zich irriteren aan de beweringen. Je moet je voorstellen voor een atheïst worden er in de bijbel absurde beweringen gedaan. Je hebt mensen die niet voorbij zien aan deze beweringen en ja die ergeren zich er dus aan. Vooral omdat er mensen zijn die dit geloven. In de mythen staan af en toe ook van die beweringen maar die beweringen neemt niemand dat meer serieus. Kortom sommige atheïsten zien niet voorbij het verhaal en ergeren zich aan het wereldbeeld niet het verhaal.

Als kleine jongen vond ik mythische verhalen altijd wel leuk, maar sinds ik ouder ben lees ik liever wetenschappelijke boeken en artikelen. Ook de wetenschappelijke benadering van de bijbel interesseert me. Bijvoorbeeld hoe deze is ontstaan, waarop de verhalen zijn gebaseerd, of de personen historische figuren waren, hoe de verschillende bijbelversies (OT, NT, Koran, Tenach, etc) zijn ontstaan en wat er wanneer en door wie aan is toegevoegd, wat een historische verklaring kan zijn voor het zondvoedverhaal etc. Ik denk dat vele mensen tegenstaat dat de bijbel als de enige echte waarheid letterlijk wordt genomen. Ten eerste omdat het een bepaalde arrogantie tegenover andersdenkenden uitstraalt, en anderzijds uit onbegrip dat intelligente mensen kunnen geloven dat de verhalen allemaal echt zijn, en geen verhalen met een wijze boodschap. Zo is het me al vaker overkomen dat een gelovige tegen me zegt dat ik maar eens moet gaan nadenken, alsof ik een dwaas ben of zo. Van die dingen.

Ik kan me van de lagere school herinneren dat de meester in de eerste 3 klassen altijd op de maandag na het kringgesprek en het speelkwartier een verhaaltje uit de Bijbel voorlas. Die man wist het altijd op een boeiende manier te vertellen... Ik heb ooit eens online wat gebladerd in de Bijbel en vond dit inderdaad vreselijk saai. Maar voor goed research doe je veel... In dat zelfde research heb ik ook veel gezocht naar bepaalde mythe. En één zin uit één van die mythes is mij nu een aantal jaar later letterlijk bij gebleven. "Jouw God, is niet mijn God!" En hiermee heb ik ruim een jaar terug een nichtje van mij mee geconfronteerd toen zij erg opdringerig haar verjaardagsvisite probeerde te bekeren. Het heeft inderdaad tot de nodige consternatie geleid. Maar uiteindelijk vonden de meeste dat ik op het juiste moment het tegenargument gebruikte... En vrijwel iedere dag kijk ik naar NGC, waarin met enige regelmaat word ingegaan op bijbelverhalen. Dit vind ik dan weer ontzettend boeiend. Wellicht dat de verhalen in de Bijbel zelf het aan enige vorm van spanning ontbreekt....

Ik moet altijd goed lezen en goed nadenken, voordat ik begrijp wat er bestaat. Het is namelijk lang geleden geschreven. Maar ik denk dat veel verhalen best interessant zijn, veel ken ik er van vroeger, en er zit toch altijd een boodschap in, of je nou wel of niet gelooft!

Zelf ken ik dit fenomeen totaal niet. Sowieso denk ik dat buiten de christenen zelf, veel ongelovigen de bijbel nauwelijks kennen. Sommige weten zelfs niet wat de betekenis is van feestdagen zoals kerst en pasen. De mensen die wel deze verhalen kennen, zijn niet extra negatief tegenover verhalen uit de bijbel dan andere verhalen.

Omdat het meer met fantasie te maken heeft dan wetenschap... zo simpel is dat... En omdat het niet op wetenschap berust, mag iedereen daar een mening over hebben en ervan overtuigd raken en dan ook nog roepen dat hij gekwetst is als een ander daar anders over denkt... En voordat ik weer te ver ga, stop ik nu...

Bijbel heeft veel 'lagen' op de onderste laag is Bijbel een document die op bepaalde historische gebeurtenissen is gebaseerd. Bovenste lagen van 'het verhaal' is wat dat betreft veel breder. het kan metafysieca zijn, of over sommige morele principen gaan, of het kan als werking van bepaalde krachten in de wereld gezien worden. het is maar hoe breed je het bekijkt. of hoe hoog, in dit geval. vanaf concrete authentieke feiten tot en met abstracte modellen van de werelds architectuur en zelfs meer. Blow je mind. En als het op een bepaalde niveau saai lijkt dan is het niet meer dan de afwezigheid van je interesse... dat kan gebeuren maar het zegt nog niets over de Bijbel

Ik heb lang over dit antwoord nagedacht en mijn antwoord is als volgt: Als men de Bijbelverhalen leest moet men erkennen dat er een God is. En Die verloochend men juist. Elke atheïst weet dat er een God bestaat. Het welbekende ingeschapen godskennis. Het is dan ook logisch dat de verhalen (die door God zijn ingegeven) vervelend zijn om te lezen omdat men iedere keer geconfronteerd wordt met het bestaan van God. Dit knaagt aan het geweten. De verhalen over indoctrineren is begrijpelijk, net zo begrijpelijk als dat vader en moeder het kind voorhouden dat zij de ouders van het kind zijn. Het kind was er niet bij, de ouders wel. Wij zijn de kinderen en de Vader is God. Wij waren niet bij de schepping. God heeft ons de Bijbel geschonken door Zijn genade en tot lering en onderwijzing voor allen. 2 Timotheüs 3:16 "Al de Schrift is van God ingegeven, en is nuttig tot lering, tot wederlegging, tot verbetering, tot onderwijzing, die in de rechtvaardigheid is"

Zelf ben ik christen, maar ook ik heb het heel lang saai gevonden om de bijbel te lezen! Veel van de bekendere verhalen die wat makkelijker lezen, en waar je dus eerder mee begint, had ik al erg vaak op school gehoord, en ik zag er eerst niet meer in dan het verhaal dat ik bij wijze van spreken al uit mijn hoofd kende. Andere stukken waren lastiger te lezen, en als je niet gewend bent om in zo'n boek te lezen schrikt dat ook af, hoe mooi ze ook kunnen zijn. Uiteindelijk heb ik me daar overheen gezet toen ik op de havo literatuuronderwijs kreeg, en bedacht dat het wel wat zou zijn om de bijbel op net zo'n manier te lezen als de boeken die ik daarvoor moest lezen. Omdat ik een houvast had in plaats van gewoon te lezen, las ik door de bekende verhalen heen als het ware - en ik kwam terecht in de hogere lagen waar DaVid het ook over had.

Mensen worden aan de dag van vandaag geconfronteerd met het Christelijk geloof. Het Christelijk geloof is een uitwerking van Bijbelse waarheden. Hier worden mensen dus dagelijks mee geconfronteerd. Er zijn verschillende interpretaties op de Bijbel. Dus iedere kerk heeft zo zijn eigen theologie. De manier hoe mensen naar de Bijbel kijken is al verschillend. Wat moet je als ongelovige denken als je hoort dat je bijvoorbeeld bij sommige tradities geen tv mag kijken, of op zondag niet mag werken. Ik denk dat mensen de regeltjes niet willen accepteren en het liefst doen wat ze zelf willen. (Ik ben het met deze regeltjes van de kerk niet eens!) Men dient de Bijbel te contextualiseren en dat wordt nogal eens door de kerk vergeten! Mensen die niet geloven kunnen naar de geschiedenis van de kerk kijken. Kruisvaarders die in de naam van Jezus/de kerk andere mensen doodden en al dat gezeur meer. Mensen die dat weten en de Bijbel lezen hebben n.m.i. onbewust toch een vooroordeel. Want er is namelijk een gigantische discrepantie van hoe het zou moeten zijn en hoe het werkelijk is ofschoon men niet weet wat theologie inhoudt. Zelf heb ik 9 jaar theologie in Zwitserland (BA) en Engeland (MA) gestudeerd. Ik kijk met andere ogen naar de Bijbel dan iemand die Nederlands, of niets heeft gestudeerd. Het ontdekken van waarheden die in de Bijbel staan vind ik persoonlijk dynamisch en niet saai. De Bijbel is voor mij een ontdekkingstocht! Als ik dus de Bijbel lees, vooral de grondtekst, dan word ik daar gedreven van. M.a.w. of men nu een verhaal saai of aantrekkelijk vindt is subjectief. Immers, ik vind Bijbelverhalen helemaal niet saai! Voor ongelovige houd ik er dus diverse meningen op na…: Vooroordeel dat voorkomt uit de geschiedenis van de kerk; Kerken vergeten de Bijbel te contextualiseren; De discrepantie van het hier en nu; Ongelovigen weten niet hoe een theologie functioneert; Voor christenen is de Bijbel een ontdekkingstocht en voor iemand die niet in Christus geloofd zijn de Bijbelverhalen gewonen verhalen. Ik ben het zeker met je eens dat de vertaling van de Bijbel ertoe doet. Ik raad iedereen dan ook aan om een Engelse Bijbel te gaan lezen want deze staat dichter bij de grondtekst. De Nederlandse Bijbels hebben meer woorden nodig om een bepaald woord te kunnen vertalen. Sommige woorden worden omschreven, en dat is dan -1. goeievraag +1 Helaas moest ik mijn antwoord een heel stuk inkorten. Maar ik hoop dat het toch duidelijk is!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100