Religie & Spiritualiteit

Ik hoorde laatst dat iemand het echt niet vond kunnen om Gezegende Feestdagen op een kaart te zetten maar ben vergeten naar de reden daarvan te vragen.

Hallo,
Ik zat een keer bij mij thuis, buiten op een bankje. Op een gegeven moment ging er een beeld door mijn hoofd heen, dat ik een vrouw zou gaan helpen.

Even later stond ik op, en ging ik door het bos fietsen. Ik ging allemaal rare weggetjes door, zonder dat ik wist waar ik uit kwam. Op een gegeven moment stond daar stond een vrouw met een paard voor een groot hek. Het was zo'n hek dat je open doet, als je van het bos naar de gewone wereld gaat. Een soort wildhek.

Dit is één van de meest heldere ingevingen die ik heb gehad.

Ik heb vaker intuitieve ervaringen gehad, maar daarbij kon ik toch een aantal zaken afwegen. Misschien kan het gewoon verklaart worden door goed kijken, of door levenservaring.

Wanneer kun je echt spreken van een intuitieve ingeving? Bij de ervaring van de vrouw met het paard, kon ik helemaal niets afwegen. Er was geen verklaring mogelijk. Juist omdat ik precies optijd bij haar was. Als ik een paar minuten later was geweest, dan was ze waarschijnlijk van het paard afgestapt, en had ze zelf het hek open gedaan.

Ik heb een tijd lang een stuk of 50 mediums bezocht. Met de vraag of mijn ex-vriendin bij mij terugkwam. Toch merkte ik slechts zeer zelden dat er iets gezegd kon worden, waar ik geen verklaring voor had. Maar het gebeurde wel.

Bij andere merkte ik dat ze gewoon mijn onderbewuste aan het weerspiegelen waren. Waarbij vaak levenservaring van belang is.

Wanneer kun je spreken van echte intuitie en wanneer is iets levenservaring?

Rare vraag misschien, maar ik ben heel nieuwsgierig wat de sprirtuelen onder jullie hier van denken. Maakt niet uit of het vanuit religieus of ander spiritueel standpunt is. Hier mijn verhaal:

Toen ik tien was lag ik op een avond in bed na te denken over hoe het leven zou zijn wanneer één van je ouders gestorven is. Ik vroeg mezelf af wie van mijn ouders voor mij het 'minst belangrijk' was... en kwam uit op mijn vader. Ik heb toen liggen huilen door de gedachte en schuldgevoel. Enkele uren later overleed mijn vader, totaal onverwachts (hartinfarct).

Ik heb dit aan verschillende mensen verteld en vaak krijg ik dan de reactie: "heb je dat niet achteraf verzonnen?" Nee, dat heb ik absoluut niet. Ik kan me dat moment dat ik op bed lag tot in de details herinneren, ook dat ik de volgende dag het gevoel had dat het mijn 'schuld' was omdat ik mijn vader 'doodgewenst' had (gelukkig heb ik dit niet lang gehad).

Pas een jaren later vertelde ik dit aan mijn moeder, haar reactie: "Goh, dat ik ook raar, je broer heeft die nacht gedróómd dat papa overleed." daar keek ik wel even raar van op.

Ik kom uit een nuchter gezin. We zijn niet religieus en paranormale zaken houden wij ons niet mee bezig. Toch zijn wel zo openminded dat we dit als 'vreemd' bestempelen, en niet als toeval of onzin.

Nu ben ik dus benieuwd welke verklaringen er zijn voor dergelijke voorgevoelens/dromen... het mag trouwens ook een wetenschappelijke verklaring zijn, maar denk niet dat die er is :-).

ik zoek een extra argument waarom het een goed idee is de wk te verplaatsen naar de winter. een vrijwel gelijktijdige haji in de zomer zou zo'n argument kunnen zijn.