Religie & Spiritualiteit

Het Boeddhisme haalt toch het beste van een mens naar boven? Waarom wordt niet gewoon iedereen Boeddhistisch?

Die spreuken zijn zo geweldig allemaal, zoals: je bent pas gelukkig als je alles wat je hebt zou kunnen afstaan.

Ik ben zelf wel gelovig, en ik geloof in het voorbestaan van de ziel na de dood.
Ook geloof ik dat de tijd op aarde bedoelt is om ervaringen op te doen, en hiervan te leren.
Hoe is het voor degene die niet geloven, ben je een product van je brein, en hoe kijk je tegen het leven aan?

Lang geleden stelde Epicurus het volgende:

Wil God kwaad voorkomen, maar kan hij niet?
Dan is hij niet almachtig.
Kan hij wel, maar wil hij niet?
Dan is hij kwaadaardig.
Kan hij wel en wil hij wel?
Waar komt dan het kwaad vandaan?
Kan hij niet en wil hij niet?
Waarom noemt men hem dan God?

Volgens mij een aardig sluitende stelling. Wie kan mij overtuigen van het tegendeel of een andere goed beargumenteerde stelling hier tegenover zetten?