Hoe verhoudt God zich tot het Kwaad?

Lang geleden stelde Epicurus het volgende:

Wil God kwaad voorkomen, maar kan hij niet?
Dan is hij niet almachtig.
Kan hij wel, maar wil hij niet?
Dan is hij kwaadaardig.
Kan hij wel en wil hij wel?
Waar komt dan het kwaad vandaan?
Kan hij niet en wil hij niet?
Waarom noemt men hem dan God?

Volgens mij een aardig sluitende stelling. Wie kan mij overtuigen van het tegendeel of een andere goed beargumenteerde stelling hier tegenover zetten?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Soms is het verkeerd om het goede te doen. Stel dat mijn zoon ervoor kiest om een risico te nemen, of zelfs om iets te doen dat ronduit fout is. In het eerste geval riskeert hij dat het kwade geschiedt, in het tweede geval helpt hij het kwaad zelfs actief. Als ik het kwaad kán en wíl voorkomen, zou ik moeten zorgen dat mijn zoon van zijn voornemen afziet. Maar hoe doe ik dat? Ik kan hem de juiste weg laten zien, ik kan proberen op hem in te praten. Als dat niet helpt, zou ik hem moeten dwingen om zijn plannen te laten varen. Echter: dwingen is verkeerd. Iemand zijn vrije wil ontnemen *is* het kwaad. Ik kan het kwaad dus alleen voorkomen door kwaad te doen. Dat kan niet, het is een logische onmogelijkheid. Daar komt bij dat het mij tot een dictator zou maken, ik zou een tiran zijn. Ik gun mijn zoon dus zijn vrije wil, al is het met pijn in het hart. Kwaad kan of zal geschieden, maar het is de beste van alle mogelijkheden. Zo ook gunt god ons onze vrije wil. WIJ zijn het die kwaad doen. God kijkt toe, hij houdt van ons, en hij weent.

'Kwaadaardig' is fout. God kan het kwaad toestaan om een goede reden, die wij misschien niet begrijpen. Het dan maar meteen 'kwaadaardig' noemen, is een kortzichtig menselijk oordeel. Overigens, de katholieke kerk leert dat god het kwaad zelf geschapen heeft, en laat bestaan. Als dat er niet was, zou ieder mens alleen maar perfect goed kunnen zijn. Dus waarom zouden mensen dan bestaan? Waarom leven? Het zouden altijd al engegen zijn.

er zijn mensen die zeggen dat ze met god kunnen praten ,mischien dat hun het hem kunnen vragen. persoonlijk zeg ik dat in ieder mens goed en kwaad zit en is het aan de persoon zelf of hij goed of kwaadwillend is.

God is gewoon een badboy.

Dat wat wij god noemen is alles. Goed en kwaad bestaan niet in god. Dat zijn menselijke kwalificaties.

God laat het kwaad een tijdlang toe (voor iemand die eeuwig leeft is dat een fractie tijd) om bepaalde vragen die werden opgeworpen in de tuin van Eden te beantwoorden. Door dit te doen worden er precedenten geschapen. In het toekomstig paradijs wanneer mensen terug eeuwig zullen leven op aarde zal God dan het recht in handen hebben dat hij kwaad direct kan tenietdoen wanneer het nog maar ontstaat.

God heeft het kwaad al overwonnen.

Goed en kwaad zijn gewoon energieen. Tegenstellingen moeten bestaan om te kunnen groeien, want zonder tegenstelling zouden we ons niet kunnen ontwikkelen. Ik zal je een voorbeeld noemen, mijn zoon heeft een broertje (onze jongste zoon) die een behoorlijke handicap heeft. Vroeger kon hij hier niet mee omgaan, en was hij hier heel verdrietig over. Maar zo gaanderweg heeft hij hier mee leren omgaan, en dat heeft hem gemaakt tot iemand die heel veel begrip en geduld heeft voor gehandicapte mensen. Hij helpt ze waar hij kan, en heeft alle begrip en liefde voor hun. Dus iets negatiefs heeft hem wel in beweging gezet, en tot iets positiefs gevormd. Daarom is het kwaad in het leven, om mensen aan te sporen om juist goed te doen. Zodat we ons kunnen vormen en ontwikkelen.

het een kan niet zonder het ander; het goede en het kwade. Als het kwade niet zou bestaan, zou het goede ook niet bestaan en vice versa. Dat is het leven. Positief en negatief, gezond en ziek, geluk en verdriet, dood en leven, het hoort bij allemaal elkaar.

Gelovigen (van welke denominatie dan ook) moeten zich in allerlei bochten wringen om een antwoord te bedenken op de vragen Epicurus. Een solide antwoord in het voordeel van enige godheid ben ik nog nooit tegengekomen. Ik denk dat er geen degelijk antwoord te bedenken is

"Hoe verhoudt God zich tot het Kwaad?" Ik weet niet of je iets met het christendom hebt, maar God/ de HEER schijnt zelf, volgens de Bijbel, het volgende te hebben gezegd: "Ik formeer het licht, en schep de duisternis; Ik maak de vrede en schep het kwaad. Ik, de HEER, doe al deze dingen." (Jesaja 45:7) Mijn mening over ‘goed’en ‘kwaad’ is, dat het relatief is; Wat voor de ene ‘goed’ is, dat zou voor de ander ‘kwaad’ kunnen zijn; zo ook kunnen goede bedoelingen, kwaadaardig overkomen…

Bronnen:
http://www.alomvattende.nl/alomvattende/h....
http://www.statenvertaling.net/kanttekenin...

Het kwaad komt niet van God, de mens heeft een vrije wil. De mens kan zelf kiezen om God te volgen, of zijn eigen weg, en doordat de mens soms dingen doet die niet 'goed' zijn gebeuren er ook minder goede dingen op de wereld. En, achter ieder kwaad zit iets goeds, soms niet zichtbaar maar als je heel ver denkt kom je er vaak wel achter.

Allereerst zul je je moeten afvragen: hoe zie je God? Voor mij is God energie, de mens is (goddelijke) energie en ieder mens is bezig met zijn/haar levenslessen. In dit leven, een vorig leven, een volgend leven. Het 'goede en het kwade' zit in ieder mens. De bedoeling is hiervan te leren en we leren van beide. Soms is het 'kwade' nodig om het 'goede' te kunnen (in)zien en hiervan te leren, te groeien. Goed en kwaad bestaan dus niet als zodanig. In ieder geval niet op de manier zoals het over het algemeen wordt geïnterpreteerd.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100