Hoe laat ik m'n ex los?

Ik heb 3 jaar een relatie gehad, eigenlijk een halve relatie. Want hij had al duidelijk aangegeven in het begin dat hij geen relatie wilde, niet wilde trouwen etc. Ik dacht dat ik het gewoon leuk met hem kon hebben maar voor ik het wist zat ik er te diep in en had ik gevoelens voor hem.

Hij heeft het recent, van de één op andere dag afgekapt. Me keihard laten vallen, zo voelt het. Hij gaf om me, hij vond het leuk met me maar hij kon me geen relatie bieden. En ondertussen was ik in die 3 jaar helemaal gehecht aan hem geraakt, 1 van de belangrijkste personen in mijn leven was het.

Ik kamp met allerlei gedachtes; ben ik niet goed genoeg? Betekende het dan niks voor hem? En ik probeer op bijna obsessieve wijze hem in mijn leven te houden, toch nog contact, hem vaak appen, bellen en denken aan wat hij wel niet aan het uitspoken is.

Ik voel me echt radeloos en gekwetst, hoe zorg ik ervoor dat ik niet steeds zo naar hem toe wordt getrokken?

Weet jij het antwoord?

/2500

Al zegt iedereen dat je hem los moet laten ... hallo dat hoeft niet meer > dat heeft hij al gedaan ... maar 'in the spirit' dus, dan kan dat ONTZETTEND moeilijk zijn . Je bent [in jouw gedachten/beleving] één geworden met hem. Je kunt [in jouw gedachten/beleving] alleen maar aan een toekomst met hem denken. Je ziet niemand anders omdat hij PERFECT is [in jouw gedachten/beleving] . Nou kun je daar oud mee worden , en eenzaam/verbitterd en nog meer , kortom geen 'leven' meer hebben of liever nog erger 'niet meer leven'... maar getuige je vraag "Hoe laat ik m'n ex los?" zie je gelukkig wel in dat het zo niet verder gaat... De vraag is natuurlijk HOE? Tja, je kunt emigreren... of in een klooster gaan zitten bijvoorbeeld, maar dan heb je alleen bereikt dat je hem niet meer ziet, gedachten gaan mee en gaan door tenslotte . Wat dan wel? Oké , als je nu werkt, zoek naast je werk andere bezigheden, een bijbaantje of heel dankbaar vrijwilligerswerk of pak een studie op of ook een goeie ga heel veel sporten.. dat is niet alleen goed voor je lichaam maar zeker zo goed voor je geest... Ben je thuis, gezin/kinderen, kan je overwegen dit uit te breiden met een dier, NIET alleen maar omdat het nu zo uit komt trouwens, maar wel als je het eigenlijk al langer wilde . Wat je ook kunt doen is het echt aanpakken . Vraag bij de huisarts een verwijskaart voor een psycholoog aan en ga in gesprek of misschien bestaan er wel praatgroepen waar jij veel uit kunt halen, dat kan wel. Maar DOE IETS. Eerst alles wat aan hem herinnert [ behalve bijvoorbeeld 1 foto ] weggooien. Heb je nog een trui/shirt iets van hem >> verbrandt dit 'ritueel' om het af te sluiten . Daarna ... om iets te laten vergeten/verdwijnen moet je iets nieuws aanleren. Een gewoonte kun je veranderen, maar hoe? Nou, iedere keer dat je hem wilt appen of bellen >>> ga dan iets nuttigs doen zoals >strijken< bijvoorbeeld of een wandeling maken met goede schoenen aan , beetje rennen : bezig zijn !! Dat is de manier, behalve natuurlijk dat je niet moet gaan zitten simmen, nee je moet NAAR BUITEN gaan, onder de mensen zijn, niet op je bank gaan zitten/liggen internetten nee, daar heb je niks aan nu... Ook die gedachten die je overvallen : Ja hoor jij bent zeker goed genoeg ... maar hij heeft geen zin meer, het werd te benauwd, hij wil VRIJ zijn [ken je "Loesje" : ... je bedoelde geen 'vrijheid' maar 'vrijblijvendheid' ...!!] -vervolg in reactie-

Na het beëindigen van een relatie is er altijd een gevoel van spijt of van liefdesverdriet. Jammer genoeg is dit vaak niet wederzijds en blijft degene die 'de wacht is aangezet' achter met het gevoel gefaald te hebben of zelfs misbruikt te zijn. In elk geval heeft het zelfbewustzijn en de eigenwaarde een behoorlijke deuk opgenomen! Je mist hem en je zou willen dat hij jou net zo miste....besef wél dat dit NIET het geval is! Zodra je dit zelf goed beseft, wordt het al wat gemakkelijker. Neem je verlies en ga verder met jouw leven. Je voelt zelf al goed aan dat hij nooit hetzelfde voor jou gevoeld heeft dan jij voor hem en hij was zo eerlijk om je niet aan het lijntje te houden.Jij hebt het echter nog niet geaccepteert en zit nog steeds in de ontkenningsfase...."het kan niet, hij komt er nog wel achter en komt dan weer terug'....je hebt dus nog steeds ergens hoop, maar feitelijk WEET je dat het anders zit...je wilt er echter niet aan! Zie het als een verwerkingsproces waar je net aan begonnen bent. Je bent in feite aan een soort rouwverwerking begonnen, maar degene die je mist , leeft alleen nog. Hij is echter nog wel bereikbaar en dit moet je nu loslaten. Beschouw hem alsof hij er niet meer is, zo ziet hij jou nu ook. Door hem te blijven appen enz. krijgt hij straks nog een echte hekel aan je, omdat je hem als een soort stalker blijft lastigvallen, want zo ziet hij het. Houd altijd de eer aan jezelf! Stel jezelf sterk op....zoals je je nu opstelt....kwetsbaar, verdrietig, afhankelijk....dwing je zeker geen respect af. Men en ook hij, zal je eerder zien als 'zielig' en dat moet je niet willen. Je verlaagt jezelf daarmee.... Rouwverwerking werkt nu eenmaal in fases waar je doorheen zal moeten. Allereerst heb je de 'ontkenningsfase'...daar zit je nu nog middenin. De tweede fase is de fase waarin je boos bent geworden en dit is gewoon logisch en heel gezond als beschermingsmechanisme van jezelf. In de derde fase ga je je ertegen verzetten....je vecht ertegen door bewust andere, leuke dingen te doen. In de vierde fase zal je echt beseffen dat hij er niet meer voor je is en je verdrietig of terneergeslagen/ depri voelen. Pas in de laatste fase zal je uiteindelijk aanvaard hebben dat je echt zonder hem jouw verdere leven moet gaan inrichten. Je voelt veel al aan, maar zult eerst door de fases heen moeten en dat gaat niet door alleen met je vingers te knippen en om te schakelen. Het is een proces wat je moet doorlopen. De tijd zal helen!

Ga leuke dingen doen met vrienden of familie en probeer alles gewoon achter je te laten. Blijf positief, iedereen vind ooit zijn ware liefde, hoe lang je er ook naar moet zoeken.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100