Psychologie

Vaak wordt er heel beleefd gedaan over 'het laatste stukje' en is het vaak 'nee, pak jij maar joh', maar soms gebeurt het ook dat iemand dit stukje simpelweg pakt, zonder dit toneelspel. Zegt dit wat over zijn/haar persoonlijkheid?

Hoi allemaal,

Al jaren zit ik met iets waar ik steeds maar weer onzeker van wordt.
Het zit zo:
Eind 2012 ben ik begonnen met rijlessen, dit vond ik ontzettend leuk om te doen.
Na 7 rijlessen drongen mijn ouders er me op aan om er wegens financiele redenen ermee te gaan stoppen.
Sinds ik ermee gestopt ben loop ik me al jaren daarvoor te schamen en ik schaam me nog meer dat ik hem nu (op 22 jarige leeftijd) nog steeds niet heb.
Ik wordt ook steeds jaloerzer als ik leeftijdgenoten zie die hem wel hebben en dan hun eerste auto hebben.
Ik krijg dan steeds het gevoel dat ik als een loser wordt aangezien omdat ik mijn rijbewijs niet heb.

Nou wil ik graag verder maar toen ik nog bij mijn ouders woonden zeiden ze steeds: 'Ja, als je op jezelf woont!'
Nu woon ik ook op mezelf en ik heb werk vanuit mijn BBL opleiding (4 dagen werken en 1 dag school, MBO opleiding) maar het geld laat het me steeds niet toe.
Wat er tot leidt dat ik nog langer moet wachten totdat ik weer verder kan gaan en me nog steeds als een loser zie naar anderen en dat ik me nog heel lang moet schamen.

Dit vind ik heel vervelend.
Ik wil heel graag verder met mijn rijlessen maar ik wil niet dat ik zo onzeker over kom.

Hoe kom ik hier van af?

Laat het me weten!

Kan laat slapen & een slecht slaap ritme je IQ effecteren?

Altijd als ik op de klok kijk staat er vaak 9:11 's ochtends of 's avonds (telefoon staat op AM en PM ik kan anders geen klok kijken)
Maar hoe komt het dat ik altijd DIE tijd zie?
Doet me denken aan 11 september de twin towers en mijn verjaardag 9 november...
Maar het maakt me ook bang want word ook gezegt dat als je standaard op dat tijdstip op de klok kijkt elke dag weer dat je iets zal over komen op een dag om dat tijdstip....

Kan iemand dit uitleggen?

Een goede vriendin, een vrouw van middelbare leeftijd, is normaal gesproken heel positief en opgewekt. Naar haar man is ze heel liefdevol, ze laat echt merken hoeveel ze van hem houdt. Naar anderen is ze heel open en positief.

Met enige regelmaat (één of twee keer per week) gebeurt er echter iets waardoor ze van het ene op het andere moment enorm boos wordt. Ze voelt zich dan afgewezen. Als dat gebeurt trekt ze zich boos terug op de slaapkamer, of ze gaat in een hoekje zitten mokken.

De aanleiding voor die stemmingswisseling is eigenlijk altijd iets onbenulligs. Zoals gisteravond: zij vroeg of ik nog trek had in een kopje koffie. Ik reageerde wat aarzelend, omdat we ook nog naar de supermarkt wilden om nog wat lekkers voor die avond te kopen, en het al vrij laat was. Zij interpreteerde mijn aarzeling als afwijzing. Met als gevolg opmerkingen als "ik bied jou nooit meer een kopje koffie aan als je altijd zo ondankbaar reageert!" en "waarom kun je nou nooit eens gewoon zeggen wat je wilt?". Terwijl mijn enige punt was dat ik een kopje koffie lekker zou vinden, maar dat we ons dan zo zouden moeten haasten om nog naar de supermarkt te gaan, en dat we dus misschien beter *na* de supermarkt koffie konden drinken. Maar daar kreeg ik de kans niet meer voor, ze was binnen enkele seconden van positief en opgewekt naar negatief en afwijzend gegaan.

Omdat dit bij haar vaker gebeurt, en ook anderen er last van hebben, stel ik de vraag: kan dit op een psychologische aandoening wijzen?