Psychologie

Misschien herken je het wel: je ben aan het eten en iemand prikt, gevraagd of ongevraagd, een vorkje van jouw bord mee. Of je bent daar getuige van bij anderen.
Reacties van mensen zijn vaak boos.
Wat zit daarachter en ik ben dan vooral geïnteresseerd in het psychologische aspect, dus los van of het wel of niet fatsoenlijk is.
Komt dit beschermen van je eten bijvoorbeeld voort uit "oergevoelens"? En is dat bij mannen anders dan bij vrouwen (generaliserend bekeken)?
Is daar onderzoek naar gedaan?
Graag met bronvermelding.

Toegevoegd na 23 uur:
Bedankt iedereen voor de antwoorden en de reacties!
Tot nu toe heeft nog niemand iets geschreven over onderzoeken betreffende het onderwerp. Zelf heb ik niet veel nieuwe dingen of iets interessants gevonden op Internet, maar misschien zoek ik verkeerd?
Wie o wie? :-)

Via nationale geographic had ik het gezien , maar mijn vraag was toch niet helemaal beantwoord .

En voor de mensen die dit nog nooit hebben gezien let er dan eens op .

Ikzelf raak snel overprikkeld, en ontroerd door muziek. Verder ben ik perfectionistisch, en kan erg slecht tegen druktes en dingen tegelijk doen. Ook presteer ik onder de maat wanneer anderen ‘verwachtingen’ van me hebben, ben ik gevoelig voor pijn, en heb ik een complexe innerlijke belevingswereld. Kritieken en nare gebeurtenissen blijven lang bij mijn hoofd steken, en komen regelmatig terug in mijn gedachten. Echter; Ik voel goed aan hoe anderen zich voelen, maar hun gevoelens lijken mij niet te ‘raken’, en ik voel eigenlijk nauwelijks of nooit medelijden met anderen, en hun stemming beïnvloedt mijn stemming ook niet, het lijkt wel alsof ik op dit gebied gevoelloos ben.

Moeilijke titel, maar ik zal het kort schetsen. Ik werk aan een loket, dat 24/24 bemand is. Het gebeurt vaak dat er urenlang niemand komt, en dan plots dagen er drie of vier personen tegelijk op ; mensen die niets met elkaar te maken hebben en ook met totaal andere vragen komen, maar die wel 'toevallig' allemaal op hetzelfde moment langskomen (en dus moeten beginnen wachten op elkaar en daarom beginnen te zeuren, terwijl er in de uren voordien geen enkele persoon langsgekomen was en ze dus alle tijd hadden gehad waren ze toen gekomen). Dit kan zo gebeuren om 5 uur s' middags en dan kan je nog zeggen: "logisch, ze zijn net allemaal klaar met werken", maar ik heb ook al ondervonden dat dit fenomeen zich evengoed om 1 uur 's nachts (of gelijk welk ander uur) voordoet. Het komt mij net iets teveel voor om dit gewoon aan toeval toe te schrijven.
Op een spoedgevallendienst heb je dat bijvoorbeeld ook. Urenlang gebeurt er niets, en dan heb je opeens de ene patiënt na de andere die zich aanmeldt. Aparte patiënten die niets met elkaar te maken hebben. Zo'n "coup de feu" kan op eender welk tijdstip van de dag gebeuren.
Hoe verklaar je dit fenomeen? Ik dacht zelfs dat er reeds onderzoek naar gebeurd was, maar ik kan hier niets over terugvinden via Google. Het valt ook niet in drie of vier trefwoorden te omschrijven. Iemand enig idee hoe dit kan? Heeft dit fenomeen een naam? Het intrigeert mij mateloos.

Ken je dat moment dat je met vrienden of vriendinnen op pad bent naar de stad, zwembad of bij iemand thuis en dat je een leuk nummer in je hoofd hebt en dit van plan bent te gaan zingen of neurien? Maar dat dan een fractie ervoor een van je vrienden dit doet ?? Terwijl je dit niet samen hebt gehoord of over hebt gehad?

Ik vind dat zo gek en komt erg vaak voor. Is er iets van een wetenschappelijke verklaring hiervoor ?