Hoe komt het dat wildvreemde mensen vaak samenkomen op hetzelfde moment op dezelfde plaats om hetzelfde te doen? Zonder dit van elkaar te weten.

Moeilijke titel, maar ik zal het kort schetsen. Ik werk aan een loket, dat 24/24 bemand is. Het gebeurt vaak dat er urenlang niemand komt, en dan plots dagen er drie of vier personen tegelijk op ; mensen die niets met elkaar te maken hebben en ook met totaal andere vragen komen, maar die wel 'toevallig' allemaal op hetzelfde moment langskomen (en dus moeten beginnen wachten op elkaar en daarom beginnen te zeuren, terwijl er in de uren voordien geen enkele persoon langsgekomen was en ze dus alle tijd hadden gehad waren ze toen gekomen). Dit kan zo gebeuren om 5 uur s' middags en dan kan je nog zeggen: "logisch, ze zijn net allemaal klaar met werken", maar ik heb ook al ondervonden dat dit fenomeen zich evengoed om 1 uur 's nachts (of gelijk welk ander uur) voordoet. Het komt mij net iets teveel voor om dit gewoon aan toeval toe te schrijven.
Op een spoedgevallendienst heb je dat bijvoorbeeld ook. Urenlang gebeurt er niets, en dan heb je opeens de ene patiënt na de andere die zich aanmeldt. Aparte patiënten die niets met elkaar te maken hebben. Zo'n "coup de feu" kan op eender welk tijdstip van de dag gebeuren.
Hoe verklaar je dit fenomeen? Ik dacht zelfs dat er reeds onderzoek naar gebeurd was, maar ik kan hier niets over terugvinden via Google. Het valt ook niet in drie of vier trefwoorden te omschrijven. Iemand enig idee hoe dit kan? Heeft dit fenomeen een naam? Het intrigeert mij mateloos.

Weet jij het antwoord?

/2500

dit is dus gewoon toeval. als dit geen toeval is, wanneer zou het dan wel toeval genoemd mogen worden...

Ja ik ken wat je bedoelt. Heb 2 jaar een zaak gehad, zag uren lang geen mens en dan opeens komen er 5 auto's tegelijk aan rijden. Alsof ze op elkaar hebben gewacht! We zeiden dan wel eens, het hek naar ons dorp is weer open. Mogelijk zijn er wel een aantal oorzaken te bedenken, zoals de tijd van de dag, het uitgaan van scholen, het beter worden van het weer na regen, het weer kunnen gaan rijden na een file enz. Maar helemaal er uit kom je nooit. Geloof niet dat er een naam voor bestaat, behalve dan ' toeval' . Toegevoegd na 1 minuut: 2 = 20 jaar.

Je zou dit fenomeen een vorm van "synchroniciteit" kunnen noemen. Ik kopieer uit wikipedia: "Van synchroniciteit is sprake wanneer twee of meer gebeurtenissen min of meer tegelijkertijd optreden in een voor de betrokkene zinvol verband, dat niet noodzakelijk als causaal wordt ervaren." http://nl.wikipedia.org/wiki/Synchroniciteit Synchroniciteit betekent letterlijk: gelijktijdigheid. Een term, die door de Zwitserse psychiater en psycholoog Carl Gustav Jung is bedacht. Verder nalezend op Internet kom ik ook veel tegenstanders tegen en wetenschappers die het er niet mee eens zijn. Binnen stromingen in de spiritualiteit wordt er juist veel mee gewerkt. Men gaat er dan bijvoorbeeld vanuit, dat iedereen bestaat uit energie en dat iedereen verbonden is met elkaar en met de universele energie. Bij verandering van iemands energie, door bijvoorbeeld gedachten, ervaren anderen dat (onbewust?) ook en kunnen daarop reageren. Ook dit is omstreden en wordt vanuit allerlei (wetenschappelijke) hoeken tegengesproken. Zelf ben ik geen wetenschapper, lees wat ik lees en geef je als antwoord een mogelijkheid. Misschien heb je er iets aan.

Ik heb ooit in een vorige baan wachtrijen gesimuleerd. Wat we deden was puur rekenwerk. We gingen daarbij uit van een aantal loketten (soms 1, soms wel 100) die continu open waren (dat rekent namelijk veel makkelijker). Verder was er een gemiddeld (!) aantal klanten per uur. De ene keer gingen we ervan uit dat elke klant in dezelfde tijd kon worden geholpen. De andere keer gingen we er juist van uit dat er een spreiding zat in de afhandeltijd: de ene klant was met 30 seconden geholpen (hij stelde bijvoorbeeld een eenvoudige vraag), bij de andere klant duurde het een kwartier. Verder gingen we er soms van uit dat elke loketmedewerker even snel was, terwijl we er een andere keer van uitgingen dat de ene loketmedewerker heel snel was, terwijl de andere veel langzamer werkte (het was een beginner, of hij had zijn dag niet). In al die gevallen werd er soms gesimuleerd, maar soms ook puur wiskundig gerekend. Zeker als je puur wiskundig rekent, kun je met echte toevalsgetallen werken, dus geen semi-toevals-generator zoals bijvoorbeeld in Excel zit. En wat bleek: steevast kwamen de klanten vaak in groepjes. Als we de berekeningen deden met heel veel klanten, zodat het erg druk was en de loketmedewerkers het heel druk hadden, merkte je dat niet zo, tenzij je heel goed keek. Maar als we de berekeningen deden met weinig klanten, zodat de loketmedewerker een groot deel van de tijd niets te doen had, zag je toch regelmatig een wachtrij ontstaan. Dat kwam doordat de klanten in "groepjes" binnenkwamen. En dat terwijl je echt op 100% toevallige tijdstippen binnenkwamen, en ze totaal onafhankelijk van elkaar waren. Zo zit de wereld van het toeval nu eenmaal in elkaar. Ik weet nog dat we eens een wachtrijsimulatie deden met één loket, waarbij alle klanten in twee minuten werden geholpen. We lieten gemiddeld vier klanten per uur komen. Dan denk je dus intuïtief: zo is het superrustig, en er zal nooit een wachtrij ontstaan. In werkelijkheid ontstond er wel degelijk regelmatig een wachtrij. Zo werkt het toeval. Onze intuïtie is hier verkeerd: de werkelijkheid gedraagt zich contra-intuïtief.   Toegevoegd na 21 seconden:   Omdat wij zo enorm op onze intuïtie vertrouwen, verzinnen we "verklaringen". Synchroniciteit is de bekendste. Zolang je dat woord gebruikt als "een effect van de werking van het toeval" is er niets aan de hand. Maar vaak wordt er iets bovennatuurlijks bij gedacht. En dat klopt niet. Het is ook niet nodig, want het toeval verklaart alles al.  

Bronnen:
http://www.game-simulatiewegwijzer.nl/data...

Ik vermoed dat de oorzaak in groeps-/kuddegedrag zit. Neem de eerste hulp. Het lijkt alsof mensen willekeurig binnenkomen, maar er is bijvoorbeeld in de buurt een activiteit met verhoogd risico op ongevallen, neem bijvoorbeeld een fietswedstrijd of iets dergelijks. De gewonden zullen dan rond hetzelfde tijdstip binnenkomen. Een soortgelijk effect zie je in winkels. Het regent de hele middag en het is even droog. De avond zal barbecueweer zijn volgens de voorspelling. Meer mensen zullen dus pas dan in de tot dan toe rustige winkel binnenstappen dan normaal. Het is dus een kwestie van oorzaak en gevolg. Ook vreemde files zijn zo makkelijk te verklaren. Er is iets wat mensen drijft en dat heeft vrijwel altijd een effect.

Het is een bijzonder leuke vraag! Dag en nacht gaan mensen opweg,komen aan(Waar dan ook)En Willen eten of drinken hebben een afspraak of de agenda veranderd ineens Ik zou het gewoon het dagelijks leven willen noemen.Normaal is het nu druk, en nu niet?. Ik hoop je geholpen te hebben. Succes. Toegevoegd na 1 dag: Graag gedaan!

Je kunt dit fenomeen in twee stukken hakken: waarneming en verklaring. Waarneming: Je denkt een patroon waar te nemen: mensen lijken in groepjes te komen. Misschien als je lang in zo'n loket zit dat je te alert bent op details en dan patronen gaat zien die er helemaal niet zijn. Het zou pas bijzonder zijn als mensen precies om het kwartier zouden komen. Dit effect heet Apophenia: het zien van patronen in willekeurige data. verklaring: Pure willekeur is het sowieso niet! Mensen gaan tenslotte niet met een dobbelsteen gooien om te beslissen hoe laat ze naar het loket gaan. We leven allemaal in dezelfde wereld en er zijn dus altijd gemeenschappelijke factoren die ervoor zorgen dat er op willekeurige tijdstippen meer of juist minder mensen kunnen komen. Wat die factoren zijn is moeilijk te achterhalen. Er zijn al wat genoemd. Het is niet willekeurig, maar zeker niet voorspelbaar. Conclusie: Door de combinatie van willekeur en gemeenschappelijke factoren komen mensen soms in groepjes bijeen. Doordat wij mensen graag patronen zien en dingen willen verklaren houden wij ons bezig met dit soort vragen. Dit betekent niet dat dit soort vragen onbelangrijk zijn. Onderzoek naar het gedrag van het verplaatsen van mensen is belangrijk voor het ontwerpen van vluchtroutes en vluchtprotocollen in gebrouwen bijvoorbeeld. Ook het bepalen van het aantal mensen in een loket of aan een helpdesk moet goed worden gekozen(wanneer er een piek wordt verwacht moeten er meer medewerkers komen).

Ik vermoed dat hierin ook meespeelt dat mensen op een gegeven moment moeten besluiten om dat "iets" te gaan doen. In die besluitvorming kijken ze ook naar externe factoren, zoals hun inschatting van hoe druk het op een bepaald moment is, of het past in het ritje naar de supermarkt (waar het net zo rustig is), en zelfs of het weer wel geschikt is (niet beter nu naar het strand dan morgen). Afgezien van de vele verschillen tussen de mensen, zijn er dus ook factoren die voor iedereen constant zijn. Ik kan me voorstellen dat dit de besluitvorming beinvloedt, waardoor mensen op hetzelfde moment dezelfde beslissingen of acties (onder)nemen. Maar uiteindelijk is ook dit slechts een theorietje!

Ik heb het gehad met een ex vriend en mijn ex man die ik vaker tegenkwam in een grote stad waarin je een ontmoeting door verschillen in plaats en tijd eigenlijk moet uitsluiten. Ik vraag me nu nog af hoe dat dit kon. Was nog niet alles gezegd? Eigenlijk was ik nog niet echt van hen af want na de scheiding voelde ik me erg alleen maar dan nog vraag je je af hoe het komt. Speelt een soort telepathie misschien een rol? Hoewel ik nu wel graag mensen zou ontmoeten is me dat na die periodes nooit meer overkomen. Toegevoegd na 5 minuten: Sorry ik lees nu je vraag beter want ik had de toelichting overgeslagen. Ik denk dat dit komt omdat mensen onbewust mentaal op elkaar reageren. Ik heb iemand uit de verpleging wel eens horen praten over de stijging van het aantal geboortes bij volle maan, het kan dus ook dat de omgeving een rol speelt.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100