Psychologie

Bijvoorbeeld: je maakt een keuze in je opleiding, blijkt na een jaar dat het niet jouw 'ding' is, je ouders hebben er geld in gestoken, jij zelf tijd, enz...moet ik dan de verantwoording dragen voor het verloren jaar of is het slechts(een foute) keuze geweest?

Een ander voorbeeld: Je besluit te gaan emigreren, met 1 kind van 15 jaar, na een aantal jaren( lange integratie en acclimatiserings periode), besef je dat het een foute keuze is geweest, schuldgevoel komt boven drijven etc.

Hoe kan je dat een plekje geven, en hoe komt dit over bij een 15 jarige...?

en als er een onderzoek naar is geweest, wat is dan het antwoord?

( bij welke leeftijd voelt een mens zoch over het algemeen oud?)

Ik neem aan dat iedereen wel eens zo'n moment van absoluut begrip en euforie heeft gehad.
Mijn vraag is nu:

Hoe komen deze momenten van helderheid tot stand?
Is dat aantoonbaar in de hersenen? Kunnen we deze momenten zelf oproepen?

of is het gewoon doelloos en zonde van je tijd?

ik kan mezelf namelijk behoorlijk boos maken als ik bijvoorbeeld verhalen over stropers hoor in bijvoorbeeld azie.
als ik dan hoor/zie hoe ze bijvoorbeeld tijgers dood maken voor hun vacht of dergelijke dan kan ik dat gewoon nief accepteren dat het gebeurt maar ik weet ook dat ik er niets aan kan veranderen los van dat ik mezelf erdoor laat opfokken.

moet ik dan gewoon zoiets hebben van, het zal allemaal wel ik kan er niets aan veranderen dus waarom maak ik me dan zo druk?