Psyche

Verleden jaar in april kreeg ik plots een overweldigende déjà-vu in de badkamer. Nadien heb ik het nog verschillende keren gehad (ook wel door er veel over na te denken, aard van het beestje en heb een obsessieve compulsieve stoornis). Het is toen vanzelf overgegaan. Nu, in januari, heb ik het plots weer gekregen (weer in de badkamer, toeval, misschien het onderbewustzijn dat er toch nog mee bezig is). Sindsdien heb ik het zo'n 2 keer per week (ongeveer) en meestal als ik moe ben. Op sommige websites kom je de link met epilepsie tegen, op andere weer niet. Andere websites spreken dan weer van een link met neurotransmitters. Afgelopen zaterdag had ik het ook tijdens een buitenactiviteit maar was er op dat ogenblik ook mee bezig. Ik ben toen aardig geschrokken en kreeg ook een rare geur in mijn neus. Nu ben ik natuurlijk bang dat ik epilepsie heb, heb wat teveel op Google rondgekeken. Maar ik denk dan niet dat het zomaar een half jaar wegblijft... In ieder geval ga ik straks naar de dokter. Hopelijk kan hij me geruststellen. Nog mensen die dit herkenbaar in de oren klinken? Bedankt!

Hallo
Ik heb de laatste tijd last van negatieve gedachten. Ik denk grotendeels aan slechte dingen, dingen die ik mezelf wil aandoen en anderen. Een psychiater bezoeken doe ik al. Ik neem antidepressivum (Trazodone Teva 100mg), maar het helpt niet met mijn gedachten. Daarom vraag ik, of dat het mogelijk is om medicatie te nemen dat ervoor zorgt dat ik enkel/meestal goede gedachten heb of me tenminste beter voel? Ik weet dat er oefeningen/meditaties zijn, maar voor nu zoek ik enkel medicatie. Tot nu toe heb ik 4 keer bijna een vriendschappelijke relatie verpest door mijn negatieve gedachten, ik wil ermee stoppen voordat het erger wordt.
PS: Ik ben Autistisch en dat maken de gedachten véél erger.

Toegevoegd na 27 seconden:
Alvast bedankt*

Ik probeer hier mijn probleem zo goed mogelijk uit te leggen:
Al een aantal jaar worstel ik met m'n spraak. Ik ben 27 en werk 6 jaar in het onderwijs als leerkracht. Bij mijn start was ik erg onzeker, terwijl het eigenlijk best goed ging voor een beginner. Ik zag deze onzekerheid als boosdoener voor het feit dat ik steeds lastiger uit m'n woorden begon te komen. Ik ervaar bijna letterlijk het "struikelen over woorden". Soms heb ik er dagen geen last van, dan opeens lijk ik amper te kunnen omschrijven wat ik nou eigenlijk bedoel. Dit zorgt voor verwarring bij anderen, en bij mij voor nog meer onzekerheid. Juist doordat ik er dan nog meer op ga letten, gaat het sneller fout.

Hetgeen waar ik nu tegenaan loop:
- Moeite wanneer ik twee dingen tegelijk moet doen: nadenken en praten tegelijk. Wanneer een vreemde me de weg vraagt, dan heb ik het beeld duidelijk in m'n hoofd, maar kan het dan niet duidelijk naar de ander verwoorden.
- Is het genetische aanleg? Mijn vader heeft ook moeite met de goede woorden "vinden".
- Frustratie/schaamte: iets wel weten, maar het gewoon niet in woorden kunnen uitleggen.
- Lastige woorden vermijden, zoals: insinueren, intellectueel.
- Niet op een woord meer kunnen komen.
- Receptieve woordenschat veel groter dan de actieve woordenschat.
- Spreekwoorden verkeerd gebruiken.
- Het duurt bij mij altijd wat langer voordat ik dingen/prikkels/ heb verwerkt en kan reageren.

Wie heeft er een goeie tip hoe ik aan dit probleem kan werken?

Soms als ik 'snachts bijna slaap en me nog een keer omdraai zie ik een hele grote spin vlakbij me of een web met allemaal spinnetjes. het lijkt levensecht maar als ik mijn bed uit spring en de lamp aan doe is er niks. Ik ben doodsbang voor spinnen dus dit is geen pretje.. weet iemand wat dit is of wat ik eraan kan doen?

Toegevoegd na 21 minuten:
Ik gebruik geen medicijnen en geen drugs en ik ben ook niet psychisch gestoord ;)

Ik had verleden vrijdag een bloedtest gedaan als reden dat ik het moest van mijn psychiater want volgens hem zag ik een maand geleden er bleek uit en mijn moeder zei ook dat ik er niet gezond uit zag. Ik heb al even last van lichte duizeligheid en kortademigheid,vermoeid en energieloos. En vandaag kreeg ik te horen dat ik een zeer laag ijzergehalte had. Ik had dat totaal niet direct verwacht. Ik ben ook een tijd depressief kan dit een invloed hebben ,op mijn depressie,energieloos voelen en nergens geen zin in hebben?