Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Hoe kom ik van mijn spraakgebrek af?

Ik probeer hier mijn probleem zo goed mogelijk uit te leggen:
Al een aantal jaar worstel ik met m'n spraak. Ik ben 27 en werk 6 jaar in het onderwijs als leerkracht. Bij mijn start was ik erg onzeker, terwijl het eigenlijk best goed ging voor een beginner. Ik zag deze onzekerheid als boosdoener voor het feit dat ik steeds lastiger uit m'n woorden begon te komen. Ik ervaar bijna letterlijk het "struikelen over woorden". Soms heb ik er dagen geen last van, dan opeens lijk ik amper te kunnen omschrijven wat ik nou eigenlijk bedoel. Dit zorgt voor verwarring bij anderen, en bij mij voor nog meer onzekerheid. Juist doordat ik er dan nog meer op ga letten, gaat het sneller fout.

Hetgeen waar ik nu tegenaan loop:
- Moeite wanneer ik twee dingen tegelijk moet doen: nadenken en praten tegelijk. Wanneer een vreemde me de weg vraagt, dan heb ik het beeld duidelijk in m'n hoofd, maar kan het dan niet duidelijk naar de ander verwoorden.
- Is het genetische aanleg? Mijn vader heeft ook moeite met de goede woorden "vinden".
- Frustratie/schaamte: iets wel weten, maar het gewoon niet in woorden kunnen uitleggen.
- Lastige woorden vermijden, zoals: insinueren, intellectueel.
- Niet op een woord meer kunnen komen.
- Receptieve woordenschat veel groter dan de actieve woordenschat.
- Spreekwoorden verkeerd gebruiken.
- Het duurt bij mij altijd wat langer voordat ik dingen/prikkels/ heb verwerkt en kan reageren.

Wie heeft er een goeie tip hoe ik aan dit probleem kan werken?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Dit klinkt niet als een spraakgebrek, maar als een woordvindprobleem of een probleem met de verdeling van de aandacht en/of prikkelverwerking. Als je dit altijd al hebt gehad, dan kan het zijn dat je 'gewoon' vrij prikkelgevoelig bent en wat snel van je a propos raakt. Dat kan erger zijn als je moe bent, onder stress staat of je weinig hebt geslapen. Dat zou dan kunnen verklaren waarom je er de ene keer veel meer last van hebt dan de andere keer. Je vraagt naar een eventuele aanleg. Een gestoorde prikkelverwerking of het niet goed twee dingen tegelijk kunnen doen zie je onder meer bij stoornissen in het autisme spectrum. Dat komt inderdaad familiaal voor. Maar niet iedereen met deze problemen heeft (een vorm van) autisme, en er hoeft zelfs niet altijd een specifieke oorzaak voor te zijn. Je kunt bijvoorbeeld bij een groot verschil tussen verbale en performale intelligentie of bij een trage informatieverwerking ook dergelijke problemen zien. Dat zijn niet altijd dingen die een specifieke oorzaak hebben of waar een stoornis aan ten grondslag ligt: als je deze klachten eigenlijk altijd al hebt gehad, dan is het in elk geval niet iets om je zorgen om te maken. Wil je weten wat er precies aan de hand is, ook om te leren hoe je er beter mee om kunt gaan, dan kun je je huisarts vragen om een verwijzing naar een (neuro)psycholoog om het één en ander te laten testen. Is het een klacht die je eerder niet had, of is het de laatste tijd duidelijk veel erger geworden, dan zou je aan andere oorzaken kunnen denken. Als je medicatie gebruikt, neem de bijsluiter dan nog eens door: het zou een bijwerking kunnen zijn. Andere mogelijkheden zoals een lichte hersenbeschadiging is zonder voorafgaand trauma én zonder andere klachten niet waarschijnlijk, maar in theorie kan een hersenkneuzing of een andere (niet-traumatische) beschadiging ook dergelijke klachten veroorzaken. En een psychische oorzaak is ook goed mogelijk: een depressie kan ook zulke klachten veroorzaken. Voor hulp moet je eerst naar je huisarts gaan: die kan uitzoeken of er (aanwijzingen voor) een mogelijke medische verklaring voor je klachten is, en kan ook beter beoordelen welke soort hulp jou het beste verder zou kunnen helpen. Mogelijk is dat een (neuro)psycholoog of een psychosomatisch fysiotherapeut (werken ook met prikkelverwerkingsstoornissen), maar het kan ook een andere behandelaar zijn. De huisarts weet beter wat de aandachtsgebieden van verschillende behandelaars in jouw regio zijn.

Zou het kunnen helpen dat je jezelf wat extra tijd gunt alvorens iets uit te spreken of ergens op te reageren? Een kennis van me heeft het soortgelijke gehad waar hij vele jaren mee heeft geworsteld. Nadat hij de moed volledig had opgegeven en uitsprak dat hij vanaf nu "schijt" zou hebben wat andere over hem dachten of van hem vonden ging het direct zichtbaar beter. Nu jaaaaren later is er amper iets van te merken bij hem. Het enige wat ik merk is dat een antwoord/ reactie soms even op zich laat wachten omdat hij het even structureerd alvorens hij het zn stembanden laat passeren.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100