Medicijnen

Wij gaan 8 dagen naar turkije, en mijn zoontje van 7 slikt één maal daags een pil van conserta voor zijn adhd.
Ik heb een doktersverklaring, maar ik vraag mij af of dat voldoende is voor de douane, aangezien deze medicijnen onder de opiumwet vallen!
Heeft iemand hier ervaring mee?

Hiermee doel ik specifiek op het prednisolon, waarvan is bekend dat dit o.a. stemmingswisselingen, tot zelfs een psychose kan teweegbrengen.
Vooral bij hoge doseringen en/of langdurig gebruik.
Dit is niet psychisch, in de zin dat de patiënt er zelf invloed op heeft. Maar wat is dit dan, neuropsychologisch (zijn er echt veranderingen in de hersenen waar te nemen)? Of valt het onder de psychiatrie? Of meer onder de endocrinologie omdat het met het hormoonstelsel te maken heeft?

Mijn broer gebruikt nu 4 jaar prednison. Hij is een ander mens geworden. Niet alleen zijn uiterlijk, maar ook zijn gehele karakter en persoon. Vroeger was hij erg relaxed, nu is hij erg gespannen, maakt elke dag lijstjes van dingen die hij moet doen. Hij is snel nerveus, en om niets kan hij gaan huilen of erg boos worden. Tevens was hij vroeger een chaotische rommelkont, en type "ach morgen weer een dag". Tegenwoordig plant hij alles, maakt things to do lijstjes en wil alles recht naast elkaar hebben en netjes. Hij is ineens zeer geordend maar ook dwangmatig in zijn handelingen.

Het is opvallend, en ik vroeg mij af of er nu ook in zijn hersenen is veranderd, of dat dit alleen in bloedwaardes is veranderd door een constante overdosis cortisol.

In verschillende artikelen staat dat de morning after pil niet werkt door de (hoeveelheid) levonorgestrel. In mijn gewone pil zit ook levonorgestrel. Waarom zou de gewone pil dan wél werken?

Ik heb een jaar antidepressiva genomen en ging ook wekelijks naar een psychotherapeut. Mijn gevoelens waren volledig afgevlakt, ook leuke momenten (die ik tijdens mijn depressie wel nog had!) kon ik niet meer beleven. Maar het ging wel met mij want de dieptes had ik niet meer. Ik denk dat ik bijna een jaar gestopt ben met het nemen van de medicatie maar ik voel me nog steeds zo. Alles gebeurd op een afstand van mij. Het lijkt of ik iemand speel. Ik kan me niet echt amuseren maar ik word ook niet meer verdrietig.

Kan het dat dit gevoel van depersonalisatie te wijten ligt aan de AD die ik een jaar genomen heb ?