Hoe ga ik hem vergeten?

2 jaar een relatie gehad met een jongen waarvan ik zielsveel hield.. Ik was 16 toen ik bij hem kwam en ben nu inmiddels 18.. Er zijn veel dingen gebeurd tussen ons.. Hij is vreemdgegaan en ik bleef hem dat voor zijn voeten gooien, dus logisch dat we elke keer ruzie hadden.. nu heb ik er zelf een punt achter gezet maar ik krijg hem NIET uit me hoofd terwijl ik weet dat het niet meer lukt.. ik ben niet alleen me partner kwijt maar ook mijn beste vriendje.. Zijn ouders en familie gaven mij ook altijd zoveel liefde en warmte en dat ben ik nu ook kwijt dus het komt allemaal nog harder aan.. Elke dag huilen is ook geen optie meer voor mij.. Wat moet ik in hemelsnaam doen?

Toegevoegd na 22 seconden:
Hij was 17 toen ik bij hem kwam en nu is hij 20

Toegevoegd na 2 dagen:
Heeeeeel erg bedankt voor jullie tijd, begrip en antwoorden.. ik ga echt door een kut tijd nu en vraag mezelf af of ik er ooit wel boven op komt.. tegen die tijd probeer ik er wat van te maken.. heel erg bedankt!

Weet jij het antwoord?

/2500

Het is logisch dat je na het verbreken van een relatie pijn en verdriet hebt. Hoort bij het verwerkingsproces. Echter er komt een moment dat je weer zin hebt, om weer lekker verder te gaan met je leven. Hem vergeten hoeft niet, want hij en zijn familie hebben immers best een tijd deel uitgemaakt van je leven. Je bent jong en je hebt nog mogelijkheden zat in het leven. Ook op liefdesgebied. je zult zien, dat je weer nieuwe leuke mensen tegenkomt, die het wel waard zijn, om een relatie mee te hebben. Iemand die vreemdgaat is jou in elk geval niet waard. Goede zet, dat je een streep onder je relatie hebt gezet. En nu lekker proberen te genieten van alles wat het leven mooi maakt!

Je had ruzie omdat je hem steeds voor de voeten gooide dat hij was vreemdgegaan... Je vindt het logisch dat daar ruzie van komt... Als je dat logisch vindt, zou je hem kunnen "terug nemen" als hij dat ook wil, en hem niet meer voor de voeten gooien dat hij is vreemdgegaan. Kijken hoe het dan gaat. Ik geef geen oordeel over of het logisch/terecht is om iemand voor de voeten te gooien dat hij is vreemdgegaan. Ik bedenk een oplossing vanuit wat jij vindt.

Je had ruzie omdat je hem steeds voor de voeten gooide dat hij is vreemdgegaan, en je vindt het logisch dat daar ruzie van komt. Als je dat logisch vindt, zou je hem kunnen "terug nemen", als hij dat ook wil, en hem voortaan niet meer voor de voeten gooien dat hij is vreemdgegaan. Kijken hoe het dan gaat, suc6.

Bronnen:
logisch beredeneren

Het klinkt afgezaagd maar de tijd zal je helpen. Eerst is de pijn van je verloren liefde heel groot, maar allengs wordt die minder. Dat kan een paar maanden duren, maar ook enkele jaren. Je bent 18 en je hele leven ligt nog voor je en de hele wereld ligt nog aan je voeten. Blijf niet thuis kniezen. Daar heb je niets aan want je verpest er je leven mee en je krijgt hem er niet mee terug. Zoek afleiding; ga leuke dingen doen. Des te gauwer genees je de wond in je hart.

Vergeten doe je hem nooit meer, maar dat is normaal; immers maakt(e) hij een belangrijk deel van je leven uit. Probeer van de slechte ervaringen te leren en trek je op aan de goede zaken in het leven.

Hoeveel je hebt geinvesteerd in de relatie, staat in verhouding tot de pijn die je voelt.... De pijn ga je voorlopig nog meedragen, maar hoe je omgaat met de rest van het leven is jouw keuze. Kijk om je heen, leer genieten van kleine dingen, ook in tijden van pijn. misschien wil deze site je een beetje helpen? Voor mij was ie perfect. http://1000awesomethings.com/ Toegevoegd na 45 seconden: De kunst van het leven is, dat je altijd maar weer blijft zoeken naar het positieve, omdat het negatieve, daar hebben we vaak al wel genoeg van in ons dagelijks leven. De positieve dingen echter.... ZOEK!! :-))

Ik denk dat je je vraag verkeerd stelt, het uitgangspunt moet niet zijn dat je hem vergeet, wat jij moet doen is zorgen dat je het een plekje kan geven. Als je gaat proberen hem te vergeten, dan ontken je dat er ooit iets geweest is. Dus koester al je mooie momenten met hem, kijk voorruit en probeer hem los te laten, hoe moeilijk ook... Sterkte!

Je hebt je grens aangegeven en hij heeft jouw vertrouwen zo beschadigd dat je dat ook nooit zal vergeten... De oorlog die je nu voert tussen je verstand en gevoel is heavy maar die gaat voorbij. Maak geen keuze in je emotionele pijn maar probeer bij je verstand te blijven. Het is een vorm van afkicken maar hou vol !!! Sterkte .

O, het hakt er zo vreselijk in, het verdriet dat je nu voelt. De twijfels ook, of het wel het juiste besluit is geweest, en ergens toch ook weten, dat het niet meer gaat lukken... Die grote mate van vertrouwdheid en de warmte van zijn ouders en familie : dit is iets, dat je in verdere relaties niet meer zo gauw zult vinden, omdat je de laatste grote stappen van kind tot volwassene met hem (samen groeiend) gemaakt hebt. Het voelt nu, of het nooit meer zo zal worden als het in de goede tijden was. En precies zo, zal het ook niet meer worden. Dit gevoel hoort bij het verliezen van je eerste grote liefde. Maar zonder dat je dit nu zo merkt, ben je heel erg aan het groeien. Je hebt gemerkt, wat het is, als er ontrouw binnen een relatie komt, en zo weet je iets, wat je nooit meer zult accepteren. In een volgende relatie zal je dus aan kunnen geven, dat dit wat jou betreft een no-no is, en het is heel goed, om te weten, waar jouw persoonlijke grenzen liggen. Als je dat pas gaat ontdekken terwijl je in een relatie zit, kan dat voor veel moeilijkheden zorgen, die je dus nu al uit kunt sluiten. Geef het tijd. Probeer zoveel mogelijk te genieten van de toch ook wel leuke dingen die er in je leven gebeuren, en vier een feestje met jezelf als je opeens merkt, dat je een hele dag niet aan hem gedacht hebt - die dag komt er echt... Als je op straat loopt, kan je naar alle mensen kijken, en denken, dat die ook allemaal waarschijnlijk hun eerste liefde verloren hebben. Je bent niet alleen, en iedereen zal je begrijpen. Dus wees zo verdrietig als je wilt zijn.... Over een half jaar kan je terugdenken, en weten, dat het nu weer beter met je gaat....

hey , lastige situatie , wat mij helpt is een briefje schrijven met daarop 5 punten die je zo hard haat aan hem en telkens als je hem mist dat briefje enkele keren lezen groetjes

Ik denk dat bijna iedereen weet wat je nu doormaakt. Het is maar weinigen gegeven om met hun eerste liefde een leven samen door te brengen. Je hebt nu het gevoel dat het nooit meer goedkomt met je gevoelens, dat je kan blijven janken zodra je er weer aan denkt, je voelt je alleen en dat is het naarste gevoel dat je eraan overhoudt.Al word je door iedereen om je heen gesteund, jij moet het toch alleen verwerken! Het is een soort rouwproces wat je doormaakt, je neemt afscheid van een belangrijk deel van je leven en dat is hard. Het belangrijkste is dat je voor jezelf weet, dat het niet meer goed komt, dat je hem nooit vergeven kunt en dat je hem nooit meer zal vertrouwen. Hij heeft je bedrogen en ondanks misschien zijn spijt en excuses, is het volledige vertrouwen weg en voel je aan dat zijn liefde voor jou niet zo groot was als omgekeerd, want als je echt van iemand houdt zoals jij deed, heb je gewoon geen behoefte aan een ander.Dan pieker je er niet over de ander te bedriegen. Als je dat eenmaal geaccepteerd hebt is er geen twijfel meer en kan je de volgende stap zetten. Ga al het positieve van deze situatie zoeken; wees blij dat het nu gebeurt, zonder dat je kinderen hebt en een stabiele gezinssituatie. Wees blij dat je nog jong bent en nog zoveel kansen hebt om anderen te ontmoeten waar je weer open voor kunt staan. Je kunt het je nu niet voorstellen, dat weet ik, maar echt, geloof me, die tijd komt! Zodra je je weer openstelt voor anderen, moet jij eens opletten, dan is het leven ineens weer waard om te leven en zijn al deze sombere gevoelens verdwenen als sneeuw voor de zon. Zelf ben ik een heel gevoelig type, die eerder geeft dan neemt en dan maak je dit snel mee. Ik heb ook het nodige liefdesverdriet meegemaakt en dacht dat het nooit meer goed kwam met mij, maar eenmaal afgesloten moet je gewoon de draad weer oppakken en ik was altijd verbaasd hoe snel je bij de volgende relatie de vorige weer vergeten bent, hoe goed die ook was! Go for it, girl! Sterkte1

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100