Slecht verleden, gepest.. Wat nu?

Beste,

Ik ben vroeger nogal erg gepest..
Ik ben o.a. met de mes bedreigd, en op vele manieren bedreigd.
Ik heb zelfs meegemaakt dat ze een afspraak maakten om mij is voor de lol te bedreigen.
Dat vonden ze dan erg stoer voor hun vrienden..
Dat vonden ze dus ook helemaal leuk.

Ik ben gelukkig niet in elkaar getimmerd.. Maar het blijft niet leuk..

Hun liepen dan vaak gearmd naast elkaar (1 basisschool kameraad van me, en 2 van de pesters) en dan zongen ze "Ik heb vrienden voor het leven.." En ik liep daar achter als een ja... hondje?

En zo ook.. vroegen ze aan mij : "Zoek jij die kant, naar het tafeltennisbadje? Dan zoeken wij hier" (Hun 3en dan).. Toen liep ik die kant op, maar ik had al zo'n gevoel.. Ik keek achterom en hun verstopten zich achter tafels enz, en vervolgens renden ze het schoolplein op, zodat ze van mij af waren..

Ik deed gewoon nooit wat terug, ik durf niets..

Dit verhaal mag ik officieel niet van m'n ouders aan iedereen vertellen, het zal ook vast niet goed zijn dat er zoveel het weten.

Het is op de basisschool in Groep 6 & 7 & 8 gebeurd, ik ga nu naar Klas 3 (Hoor naar Klas 4 te gaan)
Ik zit ook niet meer bij ze op school, ik ben naar een andere middelbare school gegaan.

Mijn vraag is nu.. Wat moet ik hier nu mee?
Moet ik hier nog druk om maken, na 3 schooljaren?
Moet ik nu nog zoveel zelfvertrouwen opbouwen dat ik ze in elkaar timmer, terwijl hun een deel allang zijn vergeten van dat pesten?
Herkennen doen ze me vast en zeker nog wel.

Mvg,
Ruben.

Weet jij het antwoord?

/2500

heftig heb je er al een keer met iemand over gepraat. Dat lucht heel erg op. Als je dit al hebt gedaan moet je je er gewoon bij neerleggen. Het is gebeurd. Probeer het gewoon gezellig te maken met vrienden en het er niet meer zo vaak over te hebben. Ga door met je leven. Probeer weer sterk in het leven te worden Suc6

Hoi Ruben, Dit klinkt als een typisch partijtje etteren, waaraan ik in het verleden helaas ook onderhevig ben geweest. Laat het niet je leven bepalen is het enige wat ik je kan zeggen. Er op uitzijn 'wraak' te nemen heeft weinig zin: Je gaat je leven richten op de mogeljikheden wraak te nemen, waardoor je feitelijk nog steeds door hun beinvloedt wordt. Probeer jezelf er overheen te zetten. Ga hun uit de weg waar mogelijk. En zoek een vriendenkring die je wel waardeert voor de persoon die je bent. Voor je het weet ga je studeren en dan is het echt voorbij. Dan kom je in een compleet andere groep mensen die de wereld heel anders zien. Voor mij was mijn studietijd de start van een nieuwe persoon. Wat heel erg geholpen heeft is er op uit: Zelf een aantal maanden de wereld in. Je bouwt zelfvertrouwen op, en komt heel anders over. Misschien iets voor de komende weken? Met de trein op pad, jeugdherbergen af?

Hoi Ruben, Wat je er precies mee aan moet kan ik je helaas niet vertellen, wel vind ik het vreemd dat je er van je ouders niet over mag praten omdat ik denk het oplossen van je probleem juist begint met er over te kunnen en mogen praten. Zelf ben ik vroeger met name op het middelbaar onderwijs veel gepest en ondervind daar nog steeds (ben nu 44) de negatieve gevolgen van. Dit uit zich bij mij voornamelijk in onzekerheid en slecht voor mezelf op durven komen. Enige raad die ik je wel kan geven; doe er wat mee!! Zulke dingen kunnen je namelijk nog erg lang blijven achtervolgen...

Ik persoonlijk vind dat je je er niet meer druk om hoeft te maken. Ik heb dit vroeger ook meegemaakt. Toen ik naar klas 4 ging kwam ik ze een keer tegen in Amsterdam(daar woonde ik toen niet.). Ik deed net alsof ik ze niet kende. We liepen allemaal gewoon door. 4 Maanden later kwamen ze bij mij thuis. Gelukkig zonder wapens. Ik zei dat ze weg moesten gaan en dat deden ze niet. Toen barstte de bom bij mij. Ik werd woedend! Ik heb zelfs een glas naar een van hun hoofden gegooid. Ik heb gedreigd: 'Als jullie nu niet weg gaan, bel ik de politie!' Toen zijn we weggegaan en ik heb nooit meer last van ze gehad.

Het is onzin dat je het niet zou mogen vertellen - negeren lost niks op. Ik heb zelf ook zo'n achtergrond, en het werd wel minder toen ik eenmaal op de middelbare school zat, behalve dat ik zelf nog steeds kwetsbaar, bang en ongelukkig was. Uiteindelijk ben ik op m'n zestiende in therapie gegaan en dat heeft me geweldig geholpen. Was niet makkelijk, maar was het wel waard. Dus je zou kunnen overwegen om eens met je huisarts te praten, kijken of z/hij je kan verwijzen naar iemand die je hiermee verder kan helpen. Sterkte en succes!

Al naar gelang dat je hier nog last van heb, lijkt het me verstandig om met een volwassene over te hebben. Een vertrouwenspersoon van de school waar je nu zit bijv..Die kan je wellicht ook tips geven zodat het niet nog 'ns gebeurt. Hier hoeven jouw ouders ook niet van te weten, aangezien je er niet over mag praten. Jammer, die instelling.

Hallo Ruben ik herken heel veel van je verhaal. ook ik ben bijna mijn hele school leven gepest. ik had er ook erg last van en kon moeilijk met mensen omgaan , ik sloot me het liefst op in mijn kamer. ik heb wel hulp gezocht. via de huisarts ben ik bij de ggz in therapie geweest. een assertiviteits curses daar waren meer mensen in de groep die hetzelfde hadden meegemaakt. daar hebben we veel geleerd en ik voel me nu een normaal waardevol mens.. ik ging weer naar buiten. heb een man ontmoed en ben inmiddels een gelukkige moeder. laatst kwam ik het kind wat mij het meeste heeft gepest eens tegen,. ik vond het nu een zielig figuur,. ze liep er nog steeds bij als een verwende puber . Als ik jou was zou ik proberen hulp te zoeken, of ga naar dingen waar je nog niemand kent,. een nieuwe sport ofzo, dan kan je helemaal opnieuw beginnen. Als je nog op school zit kan je misschien ook via school terecht komen bij een maatschappelijk werkster, volgens mij kan dat ook zonder dat je ouders ervan op de hoogte zijn. dat kan je het beste op school even met een contactpersoon bespreken.

Hoi Ruben, Dat je je nu nog altijd afvraagt wat je met je ervaringen uit het verleden aan moet..duidt erop dat je die pijnlijke periode nog altijd niet helemaal verwerkt hebt. Je gevoelens lijken enerzijds het verleden af te willen sluiten. Terwijl er anderzijds nog heel veel boosheid in je huist. Ik denk dat je wèl veel zelfvertrouwen moet opbouwen..maar dat je dat niet moet aanwenden om die personen alsnog 'in elkaar te slaan' Wellicht zijn zij trouwens allang vergeten wat ze jou ooit aangedaan hebben. Je bent dit jaar niet bevorderd, vrees ik? Laat dat je zelfvertrouwen zeker niet aantasten. Ik denk dat het heel verstandig van je zou zijn als je heel het verleden gewoon laat rusten en dat je je voorneemt je dit soort zaken nooit meer te laten overkomen. Je eigen aandeel deed immers is ook mee..je liet veel te veel toe. Laat zien dat jij reeds wat volwassen aan het worden bent en tracht boven dat soort gedrag te staan. Je kunt wraak nemen op 'je jeugd' door anderen te gaan helpen die nu in vergelijkbare omstandigheden verkeren als jij destijds. Zo gebruik je je negatieve ervaringen op een positieve wijze. Gr. Ton

Wow, Je kan proberen iets aan je uiterlijk te doen zodat je er wat stoerder uitziet, Ik bedoel niet dat je meteen piercings enzo moet laten zetten maar zorg wel dat je er niet als die steriotype nerds uitziet. Een goede houding werkt ook gewoon regtop lopen, rug en nek recht en schouders naar achter. Zorg ook dat je een open uitstraling hebt, zeg gewoon wat je vind en complimenteer anderen. Als je vrienden hebt gemaakt, wat heel belangrijk is, moet je ervoor zorgen dat je laat zien dat ze belangrijk voor je zijn. Er bestaat ook nog een kanjertraining waar ze mensen die dingen zoals jij hebben meegemaakt kunnen helpen. Veel succes

Je vraagt wat je er mee moet doen. Ik denk dat het antwoord in je zit. Alleen moet je het naar boven proberen te halen. Wat wil je er mee doen. Heb je alsnog behoefte om er over te praten? Wil je ze nog wel in elkaar slaan ? Wil je ze uberhaupt nog wel zien ? Enzovoort.... Mijn antwoord is dan ook dat je erst bij jezelf te rade moet gaan wat je ermee wilt doen. Daarna kan je de vraag specifiek stellen als dat nog nodig is. Bijvoorbeeld; ik heb de behoefte om er over te praten, waar kan ik terecht ?

Hai Ruben, Dat is een heftig verhaal, je hebt een rotperiode achter de rug en je hebt hem nog niet afgesloten. Zo te lezen gaat het voornamelijk om psychisch geweld en niet slaan, schoppen, kleren uittrekken etc. Nadeel: juist psychisch geweld laat de meeste sporen na. Voordeel: je hebt er zelf de meeste invloed op. Wat je zult moeten leren - en daar kan je therapeut je bij helpen - is om van jezelf uit te gaan. Degenen die jou vroeger pestten, hebben zoveel macht over jou als jij aan hen geeft. Jij beslist of je je rot voelt omdat zij van je af willen. Jij beslist of je bij ze wilt horen. Jij beslist of je nog aan hen denkt. Of ze zich jou nog herinneren? Nou en? Het zijn eikels, ze hebben je slecht behandeld en je hebt niets, maar dan ook niets meer met ze te maken. Ze hebben een machtsspelletje met je gespeeld en jij gaf hen die ruimte, jij gaf je grenzen niet goed aan. Ik denk dat de sleutel zit in het aangeven van je grenzen; jij wilde zo dolgraag bij hen horen dat je er alles voor over had. "Als ik maar doe wat zij zeggen, dan accepteren ze me." is precies wat ervoor zorgt dat anderen je als een voetveeg behandelen. Als je zo af en toe duidelijk je grenzen aangeeft (in het begin voelt dat heel onnatuurlijk) helpt dat jou enorm in het horen bij een groep. Het zwembad? Ga rustig zwemmen, maar neem wel iemand mee bij wie je je veilig voelt. Anders voel je je alleen en dan verval je in je oude patronen.

Beste ruben.. het is een heftig verhaal wat je hier geschreven hebt... heb je ooit wel eens gedacht aan een assertiviteitstraining daar leer je met die dingen omgaan en anders kan je misschien proberen er heel rustig bij te blijven en eventueel eindigen met een goed getimede opmerking waar een kern van waarheid in zit verborgen

Ik ben ook gepest geweest. Ik ging toen op Taekwondo. Dit gaf me veel zelfvertrouwen en ik wist hoe ik me moest verdedigen. Verder ontmoette ik ook veel lotgenoten, die om de zelfde reden ging trainen(zelfs iemand die vroeger werd gepest, maar nu aan de top van de wereld staat met Taekwondo!). Ik zou als ik jou was iets van een martial art doen. Maar ik raad Boxen enzo toch af, daar word je misschien eerder agressief van dan zelfverzekerd. Het ligt er maar net aan wat voor club het is(ik wil niet alle (kick-)boxscholen door een kam scheren). De sporten die ik je aanraad zijn: Karate, Taekwondo, Jiujitsu, Aikido, Hapkido (die laatste 2 vond ik een beetje saai) en kungfu. Bij dit soort sporten leer je niet in elkaar slaan, maar verdedigen en het niet hoeven nemen van wraak. Verdere info op internet =) Geloof me, het eerste wat je moet doen om je toekomst op te bouwen is zelfvertrouwen krijgen en leren te vergeven. Taekwondo heeft voor mij veel gedaan. Ik raad je aan het te proberen. Ik heb in de zelfde situatie gezeten als jij.

Met iemand praten, en als je erg meezit naar een psygoloog.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100