hoe kan ik dit positiever benaderen?

ik werk voor een vereniging . ik moet deze groep ondersteunen zodat ze binnen enkele jaren zelfstandig kunnen werken. er zijn twee manieren van werken : een vaste groep die maandelijks vergadert en de grote groep die tweemaal per jaar samen komt de vaste groep is al enkele jaren actief en heeft intussen toch al wat expertise
er is veel armoede in de groep (niet in de vaste groep). deze arme mensen bezitten niet de capaciteiten om in de vaste groep te functioneren, maar we betrekken ze op een andere manier om ook hun mening te horen (bv. via ontspannende activiteiten).
als ik een vergadering moet leiden met het beperkt (vast) groepje verzuurde mensen die altijd alleen maar hun eigen situatie bezien en vastzitten aan hun eigen ideëen, haak ik af. ze vragen maar en vragen maar en verwachten van mij het onmogelijke : dat de wereld verandert naar hun beeld. als ze een speech mogen geven, geven ze die helemaal vanuit hun eigen situatie ipv vanuit de belangen van de groep . ze voelen zich enorm belangrijk, en luisteren niet naar elkaar. hierover is er nochtans al vorming geweest,
ook de arme mensen vragen veel, maar op een andere manier, het is minder vermoeiend.
ik vermoed dat dit komt doordat ik heel veel weerstand voel mbt de vaste groep.
hoe kan ik dit anders aanpakken, zodat ik op mijn benen blijf staan tijdens en na de vergaderingen met de vaste groep?

Toegevoegd na 9 uur:
het gaat over mensen die in een sociale woning wonen.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Plaats je zelf in gedachten buiten de groep, jij bent de leider van deze groep, het gaat om hun! Je kent voor een deel hun problemen, hier moeten ze aan werken, dat zijn hun zwakke punten, jij weet wel hoe het aan te pakken, maar vergeet niet dat jij de leider bent en deze mensen van jou afhankelijk zijn, jij staat er boven, jij behoudt je overzicht. Jij staat nog steeds buiten de groep, er zijn voor jou geen vervelende mensen, geen zielige mensen, geen rot mensen, geen eigenwijze mensen, geen sarcastische mensen, nee het zijn alleen mensen die jij gaat helpen, gebruik makend van jouw overzicht en positie. Voel je enige emotie van deze mensen, dan sta je nog steeds niet los van de groep, dit is best heel moeilijk, maar je zal het wel moeten, om hun echt te kunnen helpen. Als je emotie van hun voelt, of van je zelf, kost je dat concentratie en energie, daar kan je een rot gevoel van krijgen, je gaat dan een beetje van hun verwrongen leven overnemen, je wordt er moe van, en je krijgt een gevoel het ergens niet goed te doen, terwijl je dat wel heel graag wilt, je moet dus een rol spelen, een rol waar jij de leider bent, los van de groep, maar dat mag niet zo over komen, het moet lijken als een van hun, als een deel van de groep. Na afloop schrijf je voor je zelf op, wanneer je zelf nog weerstand voelde en waarom, dan leer je je zelf kennen en zal het de volgende keer beter gaan, niet alleen moeten hun iets leren, maar jij ook.

Eddy geeft al veel goede tips. Zoals je het beschrijft lijkt het een clientenraad van de ABW (bijstandswet) Ik herken het omdat ik er voorzitter van was. Alleen bestond mijn vaste groep uit vertegenwoordigers van, en hun blikveld was redelijk ruim. Maar op studiedagen kwam ik de types wel tegen. Je zou er groepswerkmethodieken op kunnen loslaten. B.v. werken in groepjes, met verslaglegging. Een tekst lezen, en dan vragen: wat is de kern volgens jou, niet meer dan twee zinnen. Werken met stellingen, zoals in het Lagerhuisprogramma. In ieder geval: jezelf geen onderdeel van de groep voelen. Jij stuurt de processen aan. Soms moet er binnen twee uur een besluit worden genomen. Je kan een keer een onderwerp bij de kop nemen, en dan een groepswerker uitnodigen om het met de groep te behandelen, dan krijg je een idee hoe het te doen. Er zijn wel goede boeken met tips over dit onderwerp. Dus: de boel een keer anders aanpakken. En je kan dat presenteren door te vertellen dat op een nieuwe manier met de materie te werken weer tot nieuwe inzichten kan leiden. Toegevoegd na 1 minuut: En het grappige is: het werkt, en dan krijg je er zelf meer aardigheid in, en meer rendement van je inspanningen. En dan ben je af van de eindeloze rondvraag.

Bronnen:
Ervaring

Om minder aangeslagen te raken door de negatieve houding van de 'verzuurde' mensen zou je je kunnen bedenken dat ze hoogstwaarschijnlijk juist door die verzuurde houding in deze onprettige situatie terecht zijn gekomen. Zij weten niet beter en zijn er ook werkelijk van overtuigt dat alles de schuld is van de anderen en dat de anderen het dan ook maar moeten oplossen. Ze hebben ook niet door dat ze daarmee voornamelijk zichzelf in de weg zitten. Jij voelt je aangesproken omdat het voor jou niet te begrijpen is dat ze dat zelf niet doorhebben maar jij hebt geen last van de emotionele sluier die dit feit voor henzelf verbergt. Ook kun je je bedenken dat het ook weer jouw ego is dat zich er kwaad over maakt en je afvragen waarom dit zo is.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100