waarom durft een kind niks te zegen als het iets fouts ziet ?
Mijn dochter van 8 jaar was vanmiddag wezen spelen in de speeltuin met het buurmeisje. Later komt ze thuis omdat we gaan eten, daarna gaan we boodschappen doen. Ik merk dan pas dat haar jas niet op de kapstok hangt en vraag aan dochter waar de jas is.
Ze is even stil en denkt na en zegt dat ze haar jas kwijt is. Ik zeg dan gaan we zo nog even kijken bij de speeltuin. Maar onderweg merk ik aan haar gedrag dat er meer aan de hand is en vraag het aan haar. Even is ze weer stil 'mama mijn jas is door een ander meisje meegenomen' en hoe komt dat ' ik had de jas op een bankje neergelegd. Toen een mevrouw met haar twee kindjes naar huis gingen zag ik dat mijn jas op de kinderwagen lag. Ze heeft dan mijn jas aan haar dochter gegeven. Die trok mijn jas aan en toen gingen ze weg' Dan heb je niet kunnen zegen tegen deze mevrouw dat de jas van jouw is ' Maar ik mag toch niet met vreemde praten en was druk aan het spelen met het buurmeisje' en kon je dan niet even mij roepen. Mijn dochter haalt haar schouder op en is stil.
Zucht, we hebben de jas nog niet terug vermoedelijk was deze mevrouw met haar dochter op visite ergens. Ook het buurmeisje wist niet wie deze mevrouw was, dus nu heeft mijn dochter geen jas meer.