Ouderschap & Opvoeding

Je hoort of leest heel vaak dat een leeftijd bij jonge kinderen word aangegeven in weken of meestal later in maanden. Wanneer stopt dat en gaat men over op het benoemen van de jaren.
Ik zie op de babyvoeding ook nog wel 36 maanden staan, maar ik heb nooit gezegt, mijn dochtertje is nu 36 maanden maar altijd ze is nu 3 jaar.

Ze is nu 6 jaar, in augustus wordt ze 7. Haar vader overleed toen zij 2 was in een auto-ongeluk. Zij weet dit (geen details, uiteraard). Maar de laatste tijd vraagt ze steeds vaker waarom hij dood is, of hij niet genoeg van haar hield om te blijven leven, waarom de papa's van andere kindjes niet dood zijn, of ze geen nieuwe papa kan krijgen van God, als Hij haar oude papa heeft... (Ik heb geen relatie met een andere man, ook nooit gehad na het overlijden van haar vader).

Ik vind het heel moeilijk om hier op te reageren. Mijn psycholoog zegt dat ik het best zo eerlijk mogelijk tegen haar ben zonder er al te diep op in te gaan, maar ik vind dit erg moeilijk. Ze vraagt ook waarom papa dat ongeluk heeft gehad. Ik kan haar toch moeilijk vertellen dat dat de schuld is van een klootzak die te veel drank in zijn kop had om uit te kijken...Ik wil niet dat ze opgroeit met het besef dat mensen andere mensen zó kapot kunnen maken. Maar ik weet ook niet goed hoe ik antwoord geef op haar vraag zonder te vertellen dat er een andere auto bij betrokken was...Om nog maar te zwijgen over de bovengenoemde vragen. Hoe leg je zoiets uit aan een kind van zés?! Ik hoop dat iemand mij wat meer informatie kan geven over haar denkbeeld, waar deze vragen vandaan komen (voorheen vroeg ze er veel minder tot bijna niet om. Het is echt iets van de afgelopen twee maanden) en tips over hoe ik het best met haar hier over praat zonder dat zij merkt dat ik er verdrietig van wordt...

hij wordt panisch als hij op de wc op potje moet. Vanuit mijn omgeving krijg ik te horen dat het aan mij ligt dat hij nog niet zindelijk is. Maar zo´n enorm drama werkt ook niet volgens mij. Nu willen we er helemaal geen aandacht aan besteden, misschien dat het dan wel lukt. Heeft iemand ook deze ervaring?

Mijn dochter wordt eind juli 3 jaar, en normaal gesproken ging zij om 7 uur naar bed.. Omdat ze heel actief is en ondernemend breng ik ze ook wel eens rond 8 uur naar bed. Dit is een tijdje goed gegaan tot ze het schreeuwen uitvond.. Zo schreeuwde ze iedere avond tot een uurtje of 11 dat ze absoluut niet wil slapen.. Ik heb toen een puntensysteempje bedacht.. Wanneer zij overdag haar 3 puntjes behoud, mag ze opblijven tot half 9.. Luistert ze niet en wil ze niet op tijd slapen.. Dan gaat ze om 7 uur.. Dit werkt uiteraard alleen wanneer ze op heeft mogen blijven.. Gaat ze voor straf om 7 uur.. Dan schreeuwt ze alles weer bij elkaar.. Is 7 uur nou echt absoluut te vroeg.. Of heb ik te maken met de peuterpubertijd en moeten we even doorbijten?