Heb ik recht op een uitkering als ik zwanger zou raken, voor ik wordt goedgekeurd door het uwv en door de zwangerschap geen werk kan vinden???

Ik ben nu 100% afgekeurd door een burnout, maar zal binnen een half jaar herkeurt worden. Dan wordt er bepaald of ik weer kan werken. Het gaat langzaam beter en aangezien ik 30 ben begint het biologische klokje te tikken. We hebben 3 jaar gewacht, omdat het niet goed ging.Ik ga binnenkort via een re integratiebureau mijn uren uitbouwen aangezien ik geen werkgever heb en hele dagen of zelfs halve dagen nu te veel voor mij zijn. Omdat het eindelijk wat beter gaat, zouden wij graag willen proberen een kind te krijgen, aangezien dit ook nog maanden kan duren voor dit lukt (ga even uit van een jaar) en dan ben je ook nog 9 maanden zwanger. Maar hoe zit dit dan financieel?? Ik ben echt druk bezig om weer op te krabbelen, maar als ik moet wachten voor ik minimaal 3 dagen kan werken dan zijn we zo veel verder en ik wacht al 3 jaar ;-( Maar als ik straks zwanger ben kan ik nooit een baan vinden..Het zijn allemaal alse..want wie weet raak ik pas over een jaar zwanger en heb ik wel een baan, maar als ik wel na 4/5 maanden zwanger raak en ik wordt door het uwv goedgekeurd of voor een deel of heb zelf het gevoel nu kan ik het aan, dan wil ik ook echt werken, maar geen 1 bedrijf neemt je aan. Het makkelijkste is wachten..maar ik wacht al zo lang. Ben door een hel gegaan en kan nu langzaam weer genieten..wil zo graag dit kind samen..Wie oh wie weet of ik mocht ik geen werk vinden of het uwv zegt dat ik meer uren moet werken dan ik aan kan of ik recht heb op een uitkering.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

In onze huidige maatschappij komt een kind eigenlijk nooit goed uit. Je kunt eindeloos beredeneren over wanneer en waarom maar soms moet je ook gewoon luisteren naar je gevoel. Een kinderwens kan een heel diep, dringend gevoel zijn, je hoeft heus niet stante pede over te gaan op zwanger worden als je die gevoelens hebt maar je mag ze wel serieus nemen. Wat dit bemoeilijkt is je burn-out. Realiseer je goed dat een zwangerschap en baby flink wat stressmomenten met zich meebrengt. Daarentegen helpen kinderen je ontzettend relativeren en kan je door zwangerschap en moederschap als door een heldere bliksem soms heel snel duidelijk krijgen waar je echte prioriteiten liggen, en dat is belangrijk bij een burn-out. Ik ken je persoonlijke -financiële- plaatje niet maar je inkomen veranderd vaak gigantisch door de komst van een kind, dat komt voornamelijk door de factor parttime werken. Je zult, buiten alles om, rekening moeten houden met een inkomstenval. Bereken eens rustig door wat jullie qua budget aankunnen en ga dan uit van 3 situaties: situatie 1: met uitkering, situatie 2: met werk, situatie 3: zonder inkomsten. Wat is haalbaar en wat niet? En zijn er eventueel nog zaken waarop je flink kunt bezuinigen? (bijvoorbeeld goedkoper wonen, auto weg doen) Als je het in situatie 1 en 3 echt niet red is uitstel wel een aanrader. Maar zelf had ik, toen ik zwanger wilde worden, de rotsvaste overtuiging dat het hoe dan ook in orde zou komen, ik ging uit van het motto: waar een wil is is een weg. De wil was er, de weg is uiteindelijk gevonden (al was hij soms een beetje hobbelig), en het was (en is) een mooie reis geworden!

Beste Maybeline, ik begrijp je probleem helemaal......ikzelf zit in een dergelijke situatie maar dan niet met uitkering maar wisselende werkgevers..... Het probleem bij jou is dat je dus een uitkering krijgt van UWV omdat je voor ..% afgekeurd bent voor werk. Een baby is geen tijd om lekker in de watten gelegd te worden, het is een hele drukke tijd en zeker iemand als jij (met een burn-out waarvoor je een uitkering krijgt omdat je niet kan werken zogezegd) is dit een situatie wat jou juist weer een burn-out of postnatale depressie kan bezorgen aangezien je daar al vatbaar voor bent. Denk aan de spanningen, de inspanning van je lichaam, de spanning naar de bevalling, de kinderkamer inrichten, de bevalling zelf en dan de nachtenlang wakker liggen voor het voeden en het verschonen en de spanning of het kind wel doet wat jij wilt? Voor iemand die dus afgekeurd is voor werk is het dus vreemd als die denkt het moederschap wel aan te kunnen, moeder zijn is een full-time baan van 's morgens vroeg tot 's avonds laat 24 uur per dag 7 dagen per week tot het moment dat ze naar school zijn maar dan ben je 4 jaar verder als het geen 3 is. Voor de buitenwereld maar ook het UWV kan dus afgekeurd zijn voor werk maar wel zwanger worden en een kind opvoeden veel onbegrip opleveren....

wat een dilemma's, eerlijk gezegd, ik vind het leven is niet te plannen. Je weet niet wanneer je eventueel zwanger wordt, binnen een maand, een jaar of misschien helemaal niet. En ook niet of je dan een baan vind, ik ken een aantal vrouwen die gewoon een baan hebben gevonden toen ze al zwanger waren, was geen probleem. Je weet niet hoe het verder gaat met je burn-out. Als ik jou was zou ik dan ook niet dat werkproces proberen te plannen. Je hebt een zeer diepgewortelde kinderwens, ik ken dat gevoel wel. Je relatie voelt goed en je man staat erachter ( het allerbelangrijkste ). Ik zou "gewoon" proberen zwanger te raken en vanaf daar zie je wel weer verder. Misschien wordt je weer goedgekeurd, nu, prima ga je weer op zoek naar een baan, of je dat wel of niet vindt merk je vanzelf......Of misschien kunnen jullie het je veroorloven dat je even stopt met werken......Of misschien raak je niet zwanger. Advies: stel die kinderwens niet uit, daar wordt je alleen maar ongelukkiger van, en leef verder bij de dag.

U heeft nu recht op een uitkering en als u nog geen werk heeft later heeft u weer recht op een uitkering. Begin lekker aan het moederschap. Komt tijd komt raad. Het heeft geen zin om allerlei doemscenario,s te lezen, of te verzinnen. Voor uw lichamelijke en geestelijke gezondheid is het krijgen van een kind een positieve keuze. U zult zien dat u weer helemaal opkrabbelt uit het dal. En waar er 2 eten kunnen er 3 eten. Denk aan de biologische klok. PS: wie hadden een nicht die zat zwaar in de put, zowel lichamelijk als geestelijk. Haar psychiater adviseerde haar om een hond te nemen. Geloof het of niet, maar door de aandacht en verzorging van dat beestje kwam zij er binnen de kortste keren weer boven op. (zij had al grote kinderen die de deur uit waren) Maybeline go for it.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100