Help!! Ik wil annonieme abortus

Ik heb laatst s*x met mn vriendje gehad en nu ben ik zwanger en ik ben pas 13!!!!!! Ik ga het echt niet tegen mn ouders vertellen! Wat moet ik nu doen?? Help!!

Weet jij het antwoord?

/2500

Ga zo het liefst snel mogelijk naar de huisarts, ze hebben geheimhoudingsplicht dus maak je over je ouders geen zorgen. Eventueel kun je ook contact opnemen met een vertrouwenspersoon op school, die kan je ook verder helpen. Vind je zowel de huisarts of de vertrouwenspersoon geen goed idee neem dan contact op met Sense, zij kunnen je verder helpen. Je kunt met Sense bellen, mailen of chatten, kijk maar op de site sense.info Sterkte!

Bronnen:
http://www.sense.info/zwanger/zwanger/wat-...

meid ga naar je huis arts of praat met iemand over meschien weet je vriendje het ook doe geen abortus aub ik weet je bent jong maar probeer het optelossen met iemand die je steunt heel veel sterkte meid

Wat je in ieder geval moet doen is hierover praten met iemand die je verder kan helpen. Laten uizoeken of je echt wel zwanger bent. Het allerbeste is natuurlijk je moeder in vertrouwen nemen. Als dat echt, echt niet kan: De telefonische hulpdienst: Via de telefoon 24 uur per dag, 7 dagen per week bereikbaar. Bel 0900 - 07 67 (5 ct/m) of de lokale telefoonnummers. De kindertelefoon: gratis nummer is 0800-0432 (ook voor mobiele bellers).

Meid, helemaal super dat je controle over je eigen lichaam. Alleen jij moet beslissen wat er in jou lichaam gebeurt. De andere beantwoorders hebben al goede instanties genoemd en je kan altijd naar de ggd in jou stad/ gemeente gaan. Zij zullen je helpen. Laat je niet beinvloeden door mensen die zeggen dat een abortus geestelijke schade opleverd, want dat is NIET WAAR. In tegendeel nu het houden geeft een vergrote kans op psychische schade. Dat is een fabeltje van mensen die tegen het recht van een vrouw die haar eigen keuzes maakt zijn. Ook zal niemand ooit kunnen zien dat jij een abortus heb gehad. Ook niet een dokter die jou in de toekomst gaat onderzoeken daar! Meis sterkte en de volgende keer beter uitkijken

Diegenen die u het beste met raad en daad bij kunnen staan dat zijn uw ouders. Zij kunnen u nu en later steunen. Met een kind op zeer jonge leeftijd veranderen uw toekomstplannen, en het is maar de vraag of u later ondersteuning krijgt van uw vriend. Het maakt niet uit wat u beslist, zoiets komt altijd uit. Wacht niet te lang met uw beslissing. Bedenk dat een kind het mooiste is wat men kan krijgen, gewenst of niet. Haal diep adem en vertel het uw ouders, u krijgt eerst een hok vol herrie, maar daarna gaat de storm liggen. Indien u het zelf niet durft te vertellen aan uw ouders, vraag dan aan een tante om u daarbij te helpen. Vernemen wij nog hoe u het heeft opgelost? Dat maakt de vraag/antwoord compleet.

Je bent de eerste niet die dit overkomt en je zal ook de laatste niet zijn. Allereerst: niet in paniek raken want dat ga je uitstellen en andere domme dingen doen. Je huisarts (in een andere vraag stel je dat je bang bent voor je huisarts maar je legt niet uit waarom) of de lokale GGD kunnen je daarmee helpen. Neem evt. ook contact op met de Rutgers Nisso groep. Die hebben dagelijks te maken met dit soort situaties. Zoek zo snel mogelijk hulp. Niet morgen maar vandaag. Wanneer je gaat uitstellen blijf je uitstellen en voor je het weet ben je het punt voorbij waarop je nog een keuze hebt. Bedenk maar dat als je niks doet je ouders het waarschijnlijk vanzelf wel gaan zien... Een arts heeft geheimhoudingsplicht en mag ook je ouders niks vertellen zonder jouw toestemming. Praat er ook over. Bij voorkeur met je ouders (al is dat natuurlijk moeilijk) of anders met bv een vertrouwenspersoon op je school (ook die moet wat jij vertelt voor zich houden). Je kan ook advies vragen bij de kindertelefoon: 0800-0432 (gratis nummer) En neem in de toekomst geen risico's meer... Als je nog geen 16 jaar bent en je wil zonder toestemming van je ouders een abortus laten doen is de beste optie toch echt je huisarts. Je kan ook zelf direct naar een erkende abortus kliniek gaan maar daar zal je ook niet in een week terecht kunnen. Ze moeten je namelijk bedenk tijd geven en je zal een gesprek aan moeten met een hulpverlener daar en zo veel van die instellingen zijn er niet. Als je dus niet naar je huisarts wil kunnen je reiskosten behoorlijk oplopen wanneer je geen erkende abortus kliniek in de buurt hebt.

Bronnen:
http://www.ggd.nl/contact/bij-u-in-de-buurt/
http://www.kindertelefoon.nl/contact
http://www.rijksoverheid.nl/documenten-en-...
http://www.rutgersnissogroep.nl/
http://www.zorgkaartnederland.nl/abortuskliniek

hoe oud was je toen je s*x had????

Het zal vast heel moeilijk voor je zijn, maar je moet dit echt aan je ouders vertellen. Helaas, je wilt dit niet, maar je weet NIET waar je aan begint. Je bent nog heel jong en je ouders moeten je hierin steunen. Een zwangerschap/bevallen is een grote stap maar abortus is ook ECHT een grote (emotionele) stap. Je ouders zullen moeten aanvaarden wat er gebeurt is. Het gaat hier om een leven in jouw buik en je kunt niet zomaar beslissen dat het nu maar weg moet omdat jij nalatig en stom bent geweest (sorry voor de harde woorden). Wat als het de volgende keer weer gebeurt? Het is wel heel gemakkelijk om maar de simpelste uitweg te kiezen. Je hebt mensen nodig die de juiste beslissingen voor je kunnen maken en dat zijn in dit geval je ouders. Je bent 13 en kan hier nog niet goed over nadenken.

Toch ook even zeggen dat de optie 'kindje houden' (de meest natuurlijke keuze) ook bestaat. Niemand kan je tegenhouden als je graag het kindje zou willen houden, het is jouw lichaam. Laat je niet overdonderen door mensen die vinden dat er belangrijker dingen zijn in het leven dan het leven zelf. Pas als je volledig tot rust bent gekomen en er niks of niemand druk op je uitoefent (ook je vriendje niet) kun je beslissen wat juist is. En ik geloof dat het kindje houden het enige is wat juist is. Hou alsjeblief ook rekening met de keuze van het kindje, dat zich nog niet kan laten horen. En vergeet ook niet dat het algemeen wordt aangenomen dat 50% van de zwangerschappen vanzelf ophouden in de eerste 12 weken. Het kan dus zijn dat je zwangerschap uiteindelijk niet doorgaat. Maar het is beter om dat over te laten aan de natuur dan om zelf in te grijpen. Het kan zijn dat je je hele leven schuldgevoelens blijft hebben. Als je het kindje houdt, zul je je over enkele jaren afvragen hoe je in godsnaam ooit hebt kunnen overwegen om dat mooie kind te vernietigen. Maak je absoluut geen zorgen over je toekomst, het leven vindt zijn weg, en jij en het kindje zullen jullie weg ook vinden. Heb vertrouwen, en heb respect voor het leven. Wees niet bang van je ouders. Hoe zeer zij je ook zouden kunnen straffen, dwingen om abortus te doen of wat dan ook, bewaar je kalmte en rust, en bescherm het zo kwetsbare leven in je. Je hebt het recht om deel te nemen aan het leven, wie jou dat wil verhinderen is verkeerd. Denk niet: 'Dit komt ongelegen, dit zal m'n hele leven overhoop gooien, dit kan ik niet maken...' Het kan heel moeilijk zijn om op jonge leeftijd in te zien dat het allerbelangrijkste in het leven het leven zelf is. Ik wens vurig dat je voor het leven kiest, dat je sterk genoeg bent om stand te houden, en wie weet, kiezen jouw ouders ook wel liever voor het leven dan voor de vernietiging ervan? Je moét er met hen over praten. Het is niet onmogelijk dat zij ook voor het leven kiezen, alhoewel de angst die je blijkbaar voor hen hebt mogelijks betekent dat zij dat niét doen. Dan is je angst inderdaad heel gegrond. Je staat dan immers in een directe levensbedreigende situatie. Want zij zullen je misschien dwingen, en dat recht hebben zij niet. Vergeet dat niet. Als je ouders écht van je houden zullen zij je steunen, en zeggen dat je zelf een beslissing moet maken. Maar als zij echt vol liefde zijn, zullen zij jou ook aanraden om het leven niet af te breken. Sterkte.

Bronnen:
Ervaring

DIT KAN JE NIET ALLEEN DOEN , DIT MOET JE BESPREKEN MET IEMAND, GA IDD NAAR DE HUISARTS EN MISCHIEN ZULLEN JE OUDERS NIET BLIJ ZIJN MAAR ZE KUNNEN JE WEL HELPEN WANT IK DENK DAT ZE HIER TOCH EEN KEER ACHTERKOMEN EN DAN ZIJN ZE BOZER DAN ALS JE HET EERLIJK VERTELD HET IS VOOR DE VOLGENDE KEER WEL HANDIG OM VEILIG TE VRIJEN

Tja op je 13de sex en meteen zwanger is natuurlijk al erg jong. Neem aan dat je wel zo verstandig was om condoom en conceptiepil te gebruiken? En hoe weet je zeker dat je zwanger bent? De testen werken namelijk niet altijd 100%. De keuze die je nu maakt is er 1 die je voor de rest van je leven bij zal blijven dus makkelijk zal deze niet zijn. (kijk eens tienermoeders op tv dan krijg je een idee hoe je leven zult gaan, misschien had je dit eerder moeten kijken). Ook is het belangrijk dat je vriendje ook weet dat je zwanger bent en over abortus denkt, hij is namelijk wel de vader... Je zult vast al veel nagedacht hebben maar dit moet je niet alleen doen. Praat met je vriend (dan leer je je vriend echt kennen). Maar ook met een volwassen iemand die je kan vertrouwen.

weet je wel dat je 100 procent zwanger bent.

Als de sodemieter contact opnemen met een abortuskliniek of een stichting voor ongewenste zwangerschap die je daarbij kan helpen (bijvoorbeeld de FIOM). Laat je daar ook meteen voorlichten over goede voorbehoedsmiddelen! Let wel ; een abortus kost WEL geld, maar vaak kunnen er prima regelingen getroffen worden, zeker als je minder draagkrachtig bent of geen eigen inkomen hebt. Ik zou trouwens adviseren het WEL aan je ouders te vertellen - tenminste, als je uit een doorsnee, modern, niet-(te)-christelijk Nederlands gezin komt. Dit is 2012, en de soep wordt lang niet altijd zo heet gegeten als hij wordt opgediend. Ben je van eender welke allochtone of streng-christelijke kom-af , dan is het denk ik niet zo'n heel slecht plan het buiten hen om te proberen te regelen. Toegevoegd na 4 minuten: Zie ook http://www.goeievraag.nl/vraag/16-zwanger.144928 en http://www.goeievraag.nl/vraag/help-16-jaar-maand-zwanger.166451 En nog vele tientallen vragen op de zoektermen zwanger / abortus / help.

Toch ook even zeggen dat de optie ‘kindje houden’ (de meest natuurlijke keuze) ook bestaat. Niemand kan je tegenhouden als je graag het kindje zou willen houden, het is jouw lichaam. Laat je niet overdonderen door mensen die vinden dat er belangrijker dingen zijn in het leven dan het leven zelf. Pas als je volledig tot rust bent gekomen en er niks of niemand druk op je uitoefent (ook je vriendje niet) kun je beslissen wat juist is. En ik geloof dat het kindje houden het enige is wat juist is. Hou alsjeblief ook rekening met de keuze van het kindje, dat zich nog niet kan laten horen. En vergeet ook niet dat het algemeen wordt aangenomen dat 50% van de zwangerschappen vanzelf ophouden in de eerste 12 weken. Het kan dus zijn dat je zwangerschap uiteindelijk niet doorgaat. Maar het is beter om dat over te laten aan de natuur dan om zelf in te grijpen. Het kan zijn dat je je hele leven schuldgevoelens blijft hebben. Als je het kindje houdt, zul je je over enkele jaren afvragen hoe je in godsnaam ooit hebt kunnen overwegen om dat mooie kind te vernietigen. Maak je absoluut geen zorgen over je toekomst, het leven vindt zijn weg, en jij en het kindje zullen jullie weg ook vinden. Heb vertrouwen, en heb respect voor het leven. Wees niet bang van je ouders. Hoe zeer zij je ook zouden kunnen straffen, dwingen om abortus te doen of wat dan ook, bewaar je kalmte en rust, en bescherm het zo kwetsbare leven in je. Je hebt het recht om deel te nemen aan het leven, wie jou dat wil verhinderen is verkeerd. Denk niet: ‘Dit komt ongelegen, dit zal m’n hele leven overhoop gooien, dit kan ik niet maken…’ Het kan heel moeilijk zijn om op jonge leeftijd in te zien dat het allerbelangrijkste in het leven het leven zelf is. Ik wens vurig dat je voor het leven kiest, dat je sterk genoeg bent om stand te houden, en wie weet, kiezen jouw ouders ook wel liever voor het leven dan voor de vernietiging ervan? Je moét er met hen over praten. Het is niet onmogelijk dat zij ook voor het leven kiezen, alhoewel de angst die je blijkbaar voor hen hebt mogelijks betekent dat zij dat niét doen. Dan is je angst inderdaad heel gegrond. Je staat dan immers in een directe levensbedreigende situatie. Want zij zullen je misschien dwingen, en dat recht hebben zij niet. Vergeet dat niet. Als je ouders écht van je houden zullen zij je steunen, en zeggen dat je zelf een beslissing moet maken. Maar als zij echt vol liefde zijn, zullen zij jou ook aanraden om het leven niet af te breken. Sterkte.

JE MOET JE HUISARTS RAADPLEGEN HOE MOEILIJK HET OOK IS WIL JE THUIS AANKOMEN MET EEN GEHEIM OF MET EEN BABY

Daarom moet je ook geen seks hebben op jouw leeftijd... en zeker niet als je het woord niet eens kunt spellen. Je bent een kind! Als je jezelf verantwoordelijk genoeg acht om op zo'n jonge leeftijd onveilige seks te hebben, moet je ook de verantwoordelijkheid nemen het je ouders te vertellen. Dat zijn de consequenties waar je voor gekozen hebt.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100